انواع آویشن

[hamed_shamsnia]

گياه آويشن كوهي

آويشن كوهي يكي از گياهان زيبا و معطر است كه در اكثر مناطق معتدله رويش دارد. نمونه اهلي اين گياه آويشن شيرازي است كه بصورت كشت داده شده مورد بهره برداري قرار مي گيرد و در شيراز كشت مي شود.

از نظر شكل ظاهري و طعم اين دو نوع آويشن با هم فرق دارند. البته خواص درماني آويشن كوهي بسيار بيشتر از آويشن شيرازي است.

اين گياه بوي بسيار مطبوع و مزه تندي دارد و به خاطر خاصيتش در شدت دادن به جريان خون، به هر عضوي كه ماليده شود خون به آن طرف سرازير مي شود. براي ريزش مو، جوشانده اين گياه استفاده مي شود تا جريان خون را در آن قسمت بيشتر كرده و پياز مو تغذيه شود.

اين گياه داروي بسيار خوبي براي دستگاه تنفسي و بيماريهايي از قبيل زكام، برونشيت، آسم، گريپ و .... است. همچنين اين گياه داروي خوبي براي معده مي باشد و ناراحتيهاي معده را از نظر هضم، نفخ به طور كلي برطرف مي كند.

اين گياه از جمله گياهان نيروزا است و همچنين ضد ترشح و ضد عفونت نيز مي باشد.
براي مصرف اين گياه تقريباً ۱٠ گرم آن را با يك ليتر آب مخلوط مي كنند و به صورت جوشانده مورد استفاده قرار مي گيرد كه مصرف خوراكي دارد.

جوشانده ٥٠ گرم از اين گياه به علاوه يك ليتر آب به صورت غليظ براي مصرف موضعي مورد استفاده قرار مي گيرد

[nihoon]

گیاهی است که در جنگلها واراضی غیر مزروع به طور خودرو می روید و ساغه آن بنفش است و گلهای آن گلبهی رنگ است و برگهای آن بیضی شکل و در مقابل دیکدیگر قرار می گیرند و در ایران آویشن کوهی بیشتر در شهرهای لاهیجان و طالش و آستارا می روید.

خواص درمانی: گلهای خشک و آویشن کوهی دارای خاصیت نیروبخشی خلط آور ضد تشنج و مقوی معده است. دم کرده آن برای درمان نفخ شکم و انواع سو هضم و اسهال و اختلالات روده و قاعدگیهای سخت موثر و مفید است. کسانیکه روماتیسم دارند و یا مبتلا به ورم مفاصل شده اند می توانند به آسانی خود را با ضماد آویشن کوهی تازه معالجه کنند و برای این کار باید گل و برگ آویشن را در ظرفی بریزند و روی حرارت قرار دهند و آنرا تا گرم آست روی ناحیه ای که درد می کند بگذارند وببندند. در ضمن برای بر طرف کردن تلخی دم کرده جوشانده گل آویشن کوهی می توانید از عسل استفاده کنید.

[nihoon]

آویشن (در انگلیسی Thymus vulgaris) یکی از شناخته شده ترین گیاهان دارویی است از تیره (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . آویشن درختچه‌ای کوتاه و پر شاخه ‌است که برگهای نازک و متقابل دارد. دارای گل‌هایی سفید و چتری و منفرد است. گونه‌های مختلفی از آن در کوهستان‌های ایران می‌روید و نام‌های گوناگونی دارد. از جمله در (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) به آن آزربه و در (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) به آن اَوشُه می‌گویند. آویشن در (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، مصرف دارویی دارد. این گیاه علفی و معطر ، دارای خواص دارویی بسیاری است و از آن در صنایع غذایی، دارویی، بهداشتی و آرایشی استفاده متنوعی می‌شود.. قسمت‌های دارویی این گیاه، سرشاخه‌های آن و برگ خشک شده آن است.

آویشن در طب سنتی

در طب سنتی از این گیاه به عنوان (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، درمان (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و برای درمان (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) استفاده می‌شود. اسم کهلیک اوتی (کاکوتی) برای گیاه Ziziphous L است نه برای گیاه Thymus L.
آویشن در طب نوین

استفاده امروزی و ثابت شده گیاه آویشن برای درمان (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) خشک مکرر، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) است. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) دم کرده آن را نیز برای درمان عفونت (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) استفاده می‌کنند، عصاره آویشن حاوی ماده‌ای به نام «تیمول»است که برای بیماری آسم مفید است. حمام آویشن برای مبتلایان به دردهای عضلانی، (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) مفید است. ضماد آویشن برای (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) موثر است .در حاملگی مصرف این گیاه ممنوع است اما در دوران شیردهی منعی ندارد.
روش مصرف

برای مصرف این گیاه، ۱ تا ۴ گرم پودر خشک گیاه را در یک لیوان آب جوش دم کرده (به مدت ۲۰ دقیقه) بریزید. پس از صاف کردن محلول را شیرین کرده و ۳ بار در روز مصرف شود.
در التهاب (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) و برای درمان (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) به صورت غرغره کردن استفاده شود. برای این منظور، یک استکان از پودر گیاه را در چهار استکان آب جوش آهسته به مدت ۲۰ دقیقه جوشانیده و پس از صاف کردن، برای شست وشوی دهان استفاده شود.
فرآورده‌های دارویی مختلفی از این گیاه ساخته شده و به طور گسترده مورد مصرف بیماران قرار می‌گیرد. از فرآورده‌هایی که به تأیید «نظارت بر امور دارو وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» رسیده‌است می‌توان «شربت توسیان»، «قطره توسیگل»، «قطره توسیوین»، «قطره تیم آرتا» و «شربت تیمکس» «شربت تیمیان» و«شربت برونکوتیدی» را نام برد. این فرآورده‌ها، همگی ضد سرفه و خلط آور هستند و ایمنی مصرف آنها در دوران شیردهی و بارداری به اثبات نرسیده‌است.
آویشن عامل تصفیه کننده خوبی بوده و در درمان بی‌خوابی و امراض جهاز هاضمه مفید است. اگر ۵ تا ۱۰ گرم اویشن را در یک لیتر آبجوش دم کرده و با کمی عسل به بیماران مبتلا به تنگی نفس و کلیه و مثانه و درد مفاصل و سیاتیک و خونریزیهای رحم و ترشحات غیر طبیعی زنان بدهید در دفع بیماری آنها موثر واقع خواهد شد.
آویشن برای جلوگیری از ریزش مو نیز موثر است. ۲۰ گرم اویشن را در یک لیتر آب جوشانده شود و هرچند روز یک بار به سر مالیده شود. ضمناً در خوردن آویشن نباید زیاده روی کرد زیرا باعث بروز البومین در ادرار می‌شود.

[nihoon]

آویشن شیرازی
شرح گیاه

گیاهی است پر شاخه و دارای ساقه های چوبی به ارتفاع 10 تا 30 سانتی متر که به حالت وحشی و به صورت بوته هائی پر پشت در دامنه های خشک و بین تخته سنگها و در کوهستانها تا ارتفاعات 1200 متری و حتی گاهی بیشتر می روید. ریشه چوبی و منشعب آن که ظاهر ناهموار دارد به سهولت در زمینهای سخت درون تخته سنگها نفوذ می کند و گیاه را که ساقه های متعددش حالت فشرده به هم دارند. به خوبی ثابت نگه می دارد. و مانع می گردد از اینکه سهولت از درون خاک خارج شود. ساقه های منشعب این گیاه پوشیده از کرک و برگهای کوچک آن دارای ظاهر لوزی شکل و متقابل بر روی ساقه است. رنگ برگهای آن خاکستری روشن است. دمبرگ بسیار کوتاهی نیز پهنک برگ آن را به ساقه ارتباط می دهد ظاهر کلی پهنک برگ این گیاه که عموماً کناره برگشته دارد و در سطح تحتانی پوشیده از گردی به رنگ مایل به سفید بنظر می رسد. بهترین وسیله تشخیص آن از گونه های مجاور است. گلهای آن کوچک ، متعدد، معطر به رنگ سفید با گلی و مجتمع به صورت دسته هایی در قسمتهای انتهائی ساقه می باشد.از حالات غیر طبیعی این گیاه یکی آنست که بعضی از پایه های آن گلهای فاقد پرچم دارند در حالیکه در برخی از پایه ها پرچم ها زودتر از مادگی رشد پیدا می کند دیگر آنکه ساقه های گلدار این گیاه با ‌آنکه حالت نیمه خوابیده دارد هیچوقت ریشه های نابجا تولید نمی نماید. نیاز اکولوزیکی

آویش گیاهی مدیترانه ای است و در طول رویش به هوای گرم و نور کافی نیاز دارد. این گیاه خشکی دوست است و به سهولت قادر به تحمل کم آبی و خشکی می باشد کشت این گیاه در زمینهای کود و زمینهایی که سبب آب ایستایی شود مناسب نیست زیرا به غرقابی بودن زمین به شدت حساس است. برای کشت آن از مناطق آفتابی و از دامنه های جنوبی تپه ها باید استفاده شود خاکهای سبک حاوی ترکیبات کلسیم و با ضخامت زیاد سطح الارض خاکهای مناسبی می باشند. خاکهای سنگین برای کشت این گیاه مناسب نیست. تهویه خاک نقش عمده ای در افزایش عملکرد دارد. رطوبت و آبیاری زیاد نه تنها برای رویش این گیاه مناسب نیست بلکه سبب کاهش کیفیت و کمیت اسانس گیاه می شود pH خاک برای کشت گیاه بین 5/4 تا 8 مناسب است.
آماده سازی خاک

پس از برداشت گیاهانی که با آویش به تناوب کشت شده اند در فصل پائیز 20 تا 30 تن در هکتار کودهای حیوانی کاملاً پوسیده به خاک اضافه می شود. و با شخم مناسبی به عمق 20 تا 25 سانتی متری خاک فرستاده می شود. فصل بهار قبل از کشت گیاه 50 تا 80 کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر به همین مقدار اکسید پتاس به همراه 40 تا 60 کیلوگرم در هکتار ازت باید در اختیار گیاهان قرار گیرد اوایل بهار پس از شکستن سله ها و خرد کردن کلوخ ها زمین را باید برای کشت آویش تسطیح کرد. تاریخ و فواصل کاشت

آویش حداقل 4 تا 6 سال در یک مکان باقی می ماند لذا تناوب کشت مناسب برای این گیاه مهم است آویش را باید با گیاهانی به تناوب کشت کرد که دوره رویشی کوتاهی داشته باشند و مدت کوتاهی پس از کشت برداشت شوند .گیاهان وجینی گیاهان مناسبی برای این کار هستند تناوب کشت با گیاهان ریشه های چند ساله مناسب نیست و سبب گسترش و شیوع بیماریها می شود. 3 تا 4 سال پس از برداشت آویش آنرا مجدداً می توان در همان زمین کاشت. زمان کاشت آویش به روش کشت و شرایط اقلیمی محل رویش گیاه بستگی دارد. بذرها در ردیفهایی به فاصله 40 تا 50 سانتی متر بطور مستقیم در زمین اصلی کشت می شوند عمق بذر نباید از 5/0 سانتی متر بیشتر باشد (در رابطه با زمان مناسب برای کشت مستقیم بعضی اواسط پائیز و بعضی اوایل بهار را زمان مناسب می دانند). زمان مناسب برای کشت غیر مستقیم (کاشت در خزانه هوای آزاد) اوایل بهار (اواخر اسفند) می باشد. در کشت غیر مستقیم بذرها در ردیفهایی به فاصله 25 تا 30 سانتی متر در خزانه هوای آزاد باید کشت شوند. هنگامیکه ارتفاع نشاء ها به 10 تا 15 سانتی متر رسید در ردیفهایی به فاصله 50 سانتی متر و فاصله دو بوته در طول ردیف 25 سانتی متر به زمین اصلی باید منتقل می شوند. فصل پائیز اوایل بهار زمان مناسبی برای تکثیر رویشی آویش است گیاهان در ردیفهایی به فاصله 50 سانتی متر و فاصله دو بوته در طول ردیف 25 سانتی متر باید کشت شوند.
کاشت

آویش را توسط بذر یا از طریق رویشی می توان تکثیر کرد. کشت توسط بذر به دو روش مستقیم و غیر مستقیم انجام می گیرد. کشت مستقیم : بذر در زمان مناسب به صورت ردیفی در زمبن اصلی کشت می کنند مقدار بذر مورد نیاز برای هر هکتار زمین 5 تا 6 کیلوگرم است. در سطوح کوچک این روش توصیه می شود. بهتر است در کشت مستقیم بذرها در طول ردیف به صورت متراکم کاشته شوند و پس از رویش بوته ها را به تعداد مناسب تنک کرد. کشت غیر مستقیم : بذرها در فواصل مناسب در خزانه هوای آزاد کشت می کنند. به علت کوچکی بذر و تسریع در کاشت و یکنواختی تراکم بذرها در ردیف بهتر است به نسبت یک به سه بذر با ماسه نرم مخلوط شود. عمق بذر در خزانه 5/0 سانتی متر مناسب است.پس از آبیاری منظم و وجین علفهای هرز سطح خزانه اواخر بهار و اوایل تابستان نیز زمان مناسبی برای انتقال نشاء ها به زمین اصلی است. در سطوح کوچک کشت عمل انتقال نشاء به زمین اصلی با دست انجام می گیرد و در مقیاس وسیع با ماشین امکان پذیر است برای هر هکتار زمین به 160 تا 240 هزار نشاء نیاز است. تکثیر رویشی : تکثیر رویشی با تقسیم بوته انجام می گیرد پس از خارج کردن در گیاهان 2 تا 3 ساله سالم و عاری از هر گونه آلودگی قارچی از خاک هر بوته را به چند قطعه تقسیم کرده و در زمین اصلی کشت می کنند. داشت

از ضرورتهای کاشت گیاه آبیاری منظم و وجین علفهای هرز است در طول رویش نیز مبارزه با علفهای هرز نیز ضروری است که وجین مکانیکی با علفهای هرز باید با استفاده از علف کشهای مناسب تکمیل گردد. قبل از انتقال گیاهان از علف کش رونستار به مقدار 7 تا 8 لیتر در هکتار به صورت محلول پاشی می توان استفاده کرد. زمان استفاده از این علف کش اواسط بهار (اردیبهشت) است. برای مبارزه شیمیایی با علفهای هرز آویش های چند ساله در فصل پائیز (مهر – آبان) می توان از علف کش سینبار به مقدار 2 تا 5/2 کیلوگرم در هکتار استفاده نمود . در صورت استفاده از این علف کش در صورت باقیماندن علفهای هرز باید با کولتیواتور به جمع آوری آنها اقدام کرد. برگردان کردن خاک بین ردیفها به منظور تهویه نقش عمده ای در افزایش عملکرد پیکررویشی دارد.
برداشت

در سال اول رویش فقط یکبار محصول را می توان برداشت کرد. ولی در سالهای بعد دو یا حتی سه مرتبه می توان اقدام به برداشت پیکر رویشی گیاه نمود. زمان مناسب برای اولین برداشت محصول آغاز گل دهی یعنی اواسط بهار (اردیبهشت) می باشد. دومین برداشت در آغاز دومین مرحله گل دهی اواسط تابستان مرداد انجام گیرد. سومین و آخرین برداشت را اواسط پائیز (آبان) می توان انجام داد. اگر پیکر رویشی گیاه ظهر هنگام آفتاب برداشت شوند در مقایسه با برداشت در روزهای غیر آفتابی از مقادیر بیشتری اسانس برخوردار می باشند گیاهان از فاصله 10 تا 15 سانتی متری سطح زمین باید برداشت شوند چنانچه هوا آفتابی باشد بهتر است گیاهان پس از برداشت برای مدتی روی زمین قرار گیرند تا پس از کاهش رطوبت به خشک کن منتقل شوند. دمای مناسب برای خشک کردن آویش با استفاده از خشک کنهای الکتریکی 40 درجه سانتی گراد است. اگر هدف از کاشت آویش جمع آوری بذر آنها باشد محصول را سالی یکبار و آن هم در آغاز مرحله رسیدن بذر باید برداشت کرد. اندامهای برداشت شده را در سایه خشک نموده، سپس بذرها را بوجاری تمیز و بسته بندی کرد.عملکرد بذر 50 تا 80 کیلوگرم در هکتار می باشد.

[nihoon]

خواص درمانی آویشن شیرازی


گیاهی است کوهستانی با گلهای آبی خوش رنگ که در مناطق مرتفع و خوش آب و هوا می روید و بسیار معطر است.
خواص درمانی: اویشن دشمن سم است و خواص طبی درمانی آن این است که ضد درد و تشنج است, هوش و قوه ادراک را زیاد می کند و در درمان نارسای کبد موثر است خون را به جریان می اندازد و اعضای ******** و تناسلی را در بدن تحریک و تقویت می کند. جوشانده غلیظ آن برای شستشوی سر بسیار مفید است و از ریزش مو جلوگیری کرده و باعث تقویت پیاز مو می شود.
آویشن در درمان عفونتهای ریوی , زکام, تب , انژین, دل درد, ضعف مفرط, سیاه سرفه, دردهای معده, ضد نفخ, رفع تشویش , اخلاط خونی , درد مفاصل , کوفتگی عضلات, رقیق کردن خون, نقرس تنگی نفس, سیاتیک بسیار مفید می باشد. نوشیدن شربت اویشن بطور روزانه چهار تا پنج بار در درمان ناراحتی های قاعدگی و ترشحات سفید خانمها بسیار مفید و موثر است.
کسانیکه روماتیسم دارند باید در درون وان حمان بنشینند و مقدار دو گرم اسانس آویشن شیرازی و سیصد و پنجاه گرم جوش شیرین و چهل گرم اسانس آویشن کوهی را با هم مخلوط کرده و در الکل حل کنند و سپس آنرا در آب بریزند و خود را با آن شستشو دهند و سپس به استراحت بپردازند. خاصیت اویشن بیشتر به خاطر تیمول آن است که ضد عفونی کننده ضد کرم و ضد قارچ است و برای ضد عفونی کردن گیاهان بسیار مفید است.
توجه: مصرف بیش از حد آویشن ممکن است کلیه را تحریک نماید و باعث بروز آلبومین و ایجاد سرگیجه و ضعف قلب شود.

[eli joon]

آویشن در پیشگیری از:* تجمع خلط و شدت سرفه و التهاب مجاری تنفسی * بروز علایم گوارشی بیماری روده تحریک پذیر IBS موثر می باشد.






آویشن در پیشگیری از:
* تجمع خلط و شدت سرفه و التهاب مجاری تنفسی
* بروز علایم گوارشی بیماری روده تحریک پذیر IBS
موثر می باشد.




خانواده:

(Labiataelamiaceae ) ( آویشن شیرازی Zataria multiflora )


مشخصات:
شبه درختچه‌ای همیشه سبز و کوتاه با ریشه محکم و ساقه‌ای کاملاً منشعب، برگها بدون دمبرگ و متنوع می‌باشند. برگهای جوان کرک دارند. گلهای صورتی درون سنبله‌هایی در نوک شاخه‌ها تجمع می‌یابند.
میوه آن شامل 4 فندقه صاف و تیره رنگ بوده که در انتهای گل باقی می‌ماند. گیاه رایحه معطر دارد لذا مورد توجه زنبور عسل است و عسل تولید شده از آویشن خواص اصلی آن را دارا می‌باشد. زمان جمع آوری گیاه فصل بهار و تابستان می‌باشد.

قسمتهای مورد استفاده:
کل گیاه
پراکندگی:
بومی‌مناطق مدیترانه‌ای می‌باشد.
در ایران نوع شیرازی آن کاربرد بیشتری دارد.
ترکیبات شیمیایی:
اسانس حاوی تیمول، کارواکرول، بورنیول، تانن، بیتر و ساپونینها.
اثر تیمول از بقیه بارزتراست.
خواص:
* رقیق کردن خلط مجاری تنفسی: پس از مصرف خوراکی از ریه متصاعد می‌شود و به غلظت موثر میرسد.
* افزایش ترشحات وسرعت تخلیه آن از مجاری تنفسی
* گشاد‌کننده مجاری تنفسی و کاهش سرفه
* اثرات ضد باکتریایی
* ضد اسپاسم مجاری گوارشی

موارد مصرف:
1- پیشگیری
* در عفونتهای تنفسی منجر به افزایش ترشحات و تخلیه سریعتر آنها شده و با کاهش شدت سرفه‌ها از التهاب مجاری تنفسی جلوگیری می‌کند.
* در بیماران با روده تحریک پذیر IBS منجر به کاهش علایم گوارشی می‌گردد.
* منجر به کاهش تجمع باکتریها در دهان میگردد.

2-درمان
* کاهش سرفه‌های خشک و شدید در برونشیت وسیاه‌سرفه{(کمکی)(خوراکی. بخور و موضعی)}
* افزایش رقت خلط در آسم و آمفیزم COPD {(کمکی)(خوراکی. بخور وموضعی)}
* کاهش علایم گوارشی در بیماری روده تحریک پذیر IBS {(کمکی)(خوراکی وموضعی)}
* درمان کرم انکیلوستوم{(کمکی)(خوراکی)}

تداخلات دارویی:
تداخل دارویی واضحی گزارش نشده است.

مصرف در دوران بارداری:
بعلت اثرات سقط آوری مصرف آن باید با احتیاط و در مقادیر کم و کوتاه مدت از فرآورده‌های غیر تغلیظ شده‌باشد.

مصرف در دوران شیردهی:
از فرآورده‌های غیر تغلیظ شده با احتیاط و کوتاه مدت مصرف گردد.