جنگ افزارها و ادوات دريايي ساخت جمهوري ايران اسلامي

[Alireza_Mahan23]

دراين بخش به معرفي دستاوردهاوابتكارات وابداعات ازاين دست مي پردازيم.

[Alireza_Mahan23]

ناوچه موشک انداز کلاس سینا(جوشن)

ناوچه 275 تنی سینا که در منابع غربی جوشن نیز نامیده می شود یک ناوچه ی موشک انداز سریع با طول 47 متر و سرعت 85 کیلومتر در ساعت می باشد و با این حساب سینا یکی از سریع ترین شناورهای جهان می باشد این ناوچه 31 خدمه دارد و دارای 4 پرتابگر موشک های C-802 یا نور با برد 120 کیلومتر و یک توپ 76 میلیمتری و یک توپ 40 میلیمتری این کلاس ناوچه موشک انداز برای اولین بار در 22 سپتامبر 2006 معرفی شد و گفته می شود دو فروند از این ناوچه به نام های سینا و پیکان تحویل نیروی دریایی ارتش شده است زیر دریایی کلاس قدر : برای اولین بار وجود آن در 24 نوامبر 2007 اعلام شد و احتمالا از نظر کارایی در کلاس نهنگ می باشد و سرتیپ سیاری فرمانده نیرو دریایی ارتش اعلام کرده که این زیر دریایی از پیشرفته ترین تجهیزات الکترونیکی بهره می برداز این زیر دریایی اطلاعات زیادی در دست نیست ولی به احتمال زیاد این زیر دریایی دارای 4 لول پرتاب اژدر می باشد از آنجایی که در رزمایش ضربت ذوالفقار در سال 2006 یک موشک ضد کشتی C-802 از یک زیر دریایی کلاس کیلو به نمایش گذاشته شد و احتمال دارد قدر نیز این توانایی را داشته باشد زیر دریایی کلاس نهنگ: اولین زیر دریایی ساخت ایران که باعث افزایش چشمگیر وجهه ی صنایع دفاعی ایران در جهان شد این زیر دریایی که کاملا هماهنگ با شرایط محیطی دریای خزر ساخته شده است با درگیر بودن 220 متخصص ساخته شده است و در سال 2006 وارد خدمت شده است این زیر دریایی دارای سونار و یک رادار جستجوی سطحی برای کنترل سطح آب می باشد . منابع غربی معتقدند این زیر دریایی 120 تا 150 تن وزن دارد و 30 متر طول و دارای موتور دیزل است این زیر دریایی دارای 2 تا 4 لول پرتاب اژدر است و احتمال دارد توان شلیک موشک نور را نیز دارا باشد در حال حاضر تنها یک عدد از آن با نام نهنگ 1 در خدمت است رزم ناو کلاس موج: رزم ناو 1400 تنی که در 23 فوریه 2007 در بندر عباس تحویل ارتش شد . البته معلوم نیست که هم اکنون عملیاتی باشد یا در حال گذراندن تست های اولیهع تلویزیون ایران از ساخت موج2 که در همین کلاس است خبر داداین کشتی از سینا بزرگتر است و خود رسانه های دولتی ایران آن را رزم ناو نامیده اند این رزم ناو توان حمل 4 پرتاب گر موشک نور و چهار پرتاب گر موشک کروز رعد را دارا می باشد به همراه یک توپ 73 میلیمتری فجر و همچنین یک توپ 37 میلیمتری و از قرار معلوم توان حمل یک فروند بالگرد را نیز دارا می باشد ناوشکن کلاس جمران: اولین ناوشکن ساخت ایران که توسط نیروی دریایی ارتش در حال ساخت استکه از نیمه ی نخست سال 87 به خدمت در خواهد آمد با تولید این ناوشکن ایران هفتمین کشوری خواهد بود که ناوشکن تولید می کند قایق اژدر افکن IPS-16 : این قایق مجهز به دو لوله پرتاب اژدر 324 میلیمتری است که این قایق هم اکنون در خدمت نیروی دریایی سپاه پاسداران قرار گرفته است گففته می شود این قایق برای هدایت اژدر دارای سامانه ی دستی می باشد قایق اژدر افکن IPS-18 : این قایق نیز دقاقا شبیه IPS-16 می باشد.
منبع: Jangafzar magazine

[Alireza_Mahan23]

ناو پرسپولیس یا کشتی پرسپولیس

نخستین ناوجنگی مدرن بود که دولت ایران وارد خلیج فارس نمود. ایرانیان از دیرباز در صنعت کشتی‌سازی و ناوسازی پیشتاز بوده‌اند. به همین دلیل نمی‌توان این کشتی را «نخستین ناوجنگی ایران» دانست که وارد خلیج فارس شد. شاید «نخستین ناوجنگی مدرن» در خور آن باشد. به این نوشته توجه کنید: «ناوهای جنگی ایرانی در زمان هخامنشیان، بزرگ‌ترین کشتی‌های جنگی زمان خود بودند که سه ردیف پارو زن و بادبان داشتند و با سرعت 80 میل دریایی در روز حرکت می‌کردند. هر نبردناو(ناو جنگی) شامل 200 جنگجو بود که 30 نفر از آنها سربازان زبده پارسی، تکاور، بوده‌اند. نیروی دریایی ایران در زمان ساسانیان نیز، قدرت مطلق در دریای پارس و اقیانوس هند بوده که زیر بنای فرهنگ دریانوردی و دریاپویی مسلمانان را تشکیل داد.» تاریخچه اين كشتي در دوره ناصرالدين شاه و در حدود بیش از ۱۰۰ سال پیش ، از آلمان به بندر بوشهر آورده شد و در دوره رضاشاه پهلوي در فاصله دوكيلومتري جنوب شرق بندر بوشهر پهلو گرفت كه با گذشت زمان به زير آب رفت. همچنین در اخبار شنبه ۲۳ فروردین سال ۱۳۰۶ خورشیدی، پس از چندین سال استفاده از آن، چنین آمده‌است: برطبق راپرت واصله از حکمران بنادر، کشتی پرسپولیس اخیرا محتاج به تعمیر گردیده است. از طرف وزارت داخله شرحی به وزارت مالیه نوشته شده که چون کشتی مزبور مورد احتیاج مامورین کشف قاچاق وغیره میباشد، مقتضی است هر چه زودتر برای تعمیر آن اقدامات لازم به عمل آید. ویژگی‌ها اين ناو که همراه با كشتي ديگري به قيمت سی هزار لير انگليس خريداري شد و پرسپوليس نام گرفت، ۶۰۰ تن گنجايش و ۴۵۰ اسب بخار توان داشت و بيش از ۴ توپ جنگي را حمل مي‌كرد. احمدخان دریابگی كه زماني حكمراني بنادر خليج را به عهده داشت،‌ يكي از ناخدايان اين كشتي بوده است. وضعیت کنونی این کشتی هم‌اکنون در «موزه دریا و دریانوردی بوشهر» قرار دارد و در دست بازسازی‌ می‌باشد. لفظي كه بوشهري‌ها براي ناميدن بقاياي اين كشتي به كار مي‌گيرند‌،‌ سندي است كه از تاريخي بودن اين اثر حكايت دارد. در لهجه محلي به اين كشتي مي‌گويند، پاچم پوليس.
منبع:انجمن علمي دانشجويان ايران

[Alireza_Mahan23]

آشنایی با ناو شكن جماران

از پيچيده‌ترين فناوري‌هاي روز دنيا مي‌توان به فناوري ساخت ناوشكن‌هاي غول پيكر اشاره كرد كه ايران جزو معدود كشورهاي دنياست كه به اين تكنولوژي پيشرفته دست پيدا كرده است. در كلاس ناوشكن‌ها ايران با ساخت ناوشكن جماران جزو 7 كشوري قرار گرفت كه قدرت ساخت اين ناوها را داراست. تسليحاتي كه توسط اين ناوشكن حمل مي‌شود:
1- قوي‌ترين و مخرب‌ترين موشك دريايي جهان يعني ياخونت اس اس ان 26 با 300 كيلومتر برد و قدرت تخريب يك ناو عظيم
2- موشك قدرتمند سويچ بليد اس اس ان 25 با برد 130 كيلومتر
3- موشك فوق سريع و مخرب موسكيت اس اس ان 22 سانبرن با برد 160 كيلومتر
4- موشك فوق سريع سي 602 با برد 280 كيلومتر
5- موشك سي 803 نمونه اصلاحي سي 802 با برد 200 كيلومتر
6- توپ 100 ميليمتري جلو
7- توپ سي آي دبليو اس 730 عقب
8- شانزده موشك ضدهوايي اس آ 9 يا 8 موشك اچ كيو7،
9- رادار كنترل آتش 344، 10- رادار ضد هوايي 381

[hkakavan]

داداش اگه به جماران نگاه کنی کلا 4 لانچر موشک داره اینایی که گفتی کجا جاداده ما خبر نداریم

[Alireza_Mahan23]

**ناوشکن جماران**

با حضور حضرت آیت الله خامنه ای،فرمانده معظم كل قوا ناوشكن جمهوری اسلامی جماران كه مهمترین و بزرگ ترین پروژه علمی، فنی و تحقیقاتی نیروی دریایی ارتش و از برترین دستاوردها و فناوری های اقتدارآفرین كشورمان می باشد؛ با برگزاری مراسم رسمی الحاق آن،به ناوگان پرافتخارنیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست.




این ناوشكن كه مجهز به انواع سامانه های پیشرفته موشكی و توپخانه ای است در مقایسه با ناوشكن های روز دنیا دارای برتری قابل ملاحظه ای است و إن شاءالله با حضور در پهنه آبهای بین المللی عمق استراتژیك جمهوری اسلامی ایران را تقویت خواهد كرد.

ناوشكن جماران دارای تجهیزات پیشرفته ای از قبیل سامانه های پردازشگر راداری، رادارهای تاكتیكی هوایی، سطحی و زیر سطحی، سیستم مقابله با جنگهای الكترونیكی و ضد الكترونیكی، سیستم كنترل آتش مجهز به انواع توپهای دریایی تمام اتوماتیك، لانچرها و انواع سامانه های موشكی سطح به سطح و سطح به هوای برد متوسط و برد بلند از جمله سامانه موشكی « نور»، سامانه های اژدرافكن، سیستم های پیشرفته كمپرسور هوای فشرده و اطفای حریق، سیستم های رانش و كمك ناوبری نسل جدید،سامانه دفاع دربرابر حملات هسته ای،شیمیایی و میكروبی و قابلیت حمل و سوخت رسانی به بالگرد (كه برای نخستین بار در یك ناوشكن ایجاد شده است) و دهها قابلیت رزمی و دفاعی دیگر اشاره نمود.




ناوشكن جماران توانایی مقابله با تهاجمات هسته‌ای و میكروبی را دارد

امیر دریادار رستگاری رئیس كارخانجات نیروی دریایی ارتش جمهوری اسامی ایران در گفتگو با خبرنگار دفاعی خبرگزاری فارس، در خصوص ویژگی‌های ناوشكن جماران كه به عنوان عظیم‌ترین پروژه دفاعی كشور صبح امروز جمعه با حضور حضرت آیت‌الله خامنه‌ای فرمانده معظم كل قوا و مسئولان عالیرتبه نظامی در خلیج فارس به آب انداخته شد، این ناوشكن را حاصل كار و تلاش 1میلیون و 200 هزار نفر ساعت كار و تلاش 1000 نفر از نخبگان علمی در رشته های مختلف عنوان و تصریح كرد: ناوشكن جماران نسبت به بسیاری از ناوشكن‌های جهان از جمله ناوشكن‌های كلاس "واستر " پیشرفته‌تر است.





امیر رستگاری افزود: ناوشكن جماران دارای سامانه‌های پردازش راداری، رادارهای تاكتیكی سطحی، زیر سطحی و هوایی، قدرت بالای كنترل آتش، و مجهز به انواع سامانه‌های اژدرافكن و توپ‌های دریایی پیشرفته است و می‌تواند علاوه بر حمل بالگرد و كمك به سوخت‌رسانی بالگردها، در مقابل تهاجم‌های هسته‌ای و میكروبی نیز مقاومت كند.
ناوشكن جماران از یك میلیون و 400 هزار قطعه تشكیل شده است

به گزارش خبرنگار دفاعی خبرگزاری فارس، ناوشكن جماران كه صبح امروز جمعه با حضور فرمانده معظم كل قوا به ناوگان دریایی ارتش ملحق شد مجهز به موشكهای ضد كشتی، سطح به هوا و نیز انواع اژدر و توپهای دریایی از جمله فجر 27 به عنوان مدرن‌ترین توپ دریایی جهان است.
ناوشكن جماران 94 متر طول و قریب 1500 تن وزن دارد و یك رادار پیشرفته نیز برای انجام هر چه بهتر ماموریتها، روی آن نصب شده است. این ناوشكن می تواند با سرعت 30 گره دریایی حركت كرده و 120 تا 140 پرسنل و خدمه نیز در آن فعالیت خواهند كرد.
به گفته مسئولان این پروژه مهم دریایی، جماران از حدود یك میلیون و 400 هزار قطعه، سامانه و مجموعه تشكیل شده است.

شناور جماران 120 مركز را درگیر كرد



فرمانده کارخانجات نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی با اشاره به همکاری بیش از120مرکز تحقیقاتی، صنعتی، دانشگاهی و پژوهشی کشور در ساخت این ناوشکن اظهار داشت: این همکاری گسترده و فراگیر، علاوه بر کمک به برآورده کردن نیازهای دفاعی کشور، در رشد کیفی سایرصنایع نیز مؤثر واقع شد.



به گزارش مارین نیوز، دریاداردوم مهندس امیر رستگاری جمعه‌شب در جمع خبرنگاران در بندرعباس افزود: محصولاتی که برای یگان‌های شناور ساخته می‌شود، باید از لحاظ سخت‌کاری و مقاومت در برابر رطوبت و خوردگی و ضربات بسیار مقاوم باشند و به همین دلیل با بهره‌برداری و آزمایش موفقیت‌آمیز ناوشکن جماران می‌توان گفت فصل نوینی در صنعت،علوم پایه و صنایع دفاعی ایران آغاز شده است.




به گفته فرمانده کارخانجات نیروی دریایی تا پیش از این پروژه، ساخت بدنه(کاسه) شناورها به صورت سنتی و یکپارچه صورت می‌گرفت درحالیکه در ساخت ناوشکن جماران، بدنه همانند پیشرفته‌ترین روش این صنعت، در قالب 29بلوک مجزا ساخته و سپس به یکدیگر اتصال داده شدند.

وی ادامه داد: ناوشکن جماران در رده‌بندی‌های بین‌المللی از ناوشکن‌های فری‌گیت کلاس (Frigate class) محسوب می‌شود که به لحاظ سرعت و کیفیت و دیگر شاخص‌ها با بهترین نمونه مشابه خارجی برابری می‌کند.

فرمانده کارخانجات نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی در ادامه گفت: ساخت ناوشکن همچنان ادامه دارد و ظرف سال آینده، دومین فروند از ناوشکن‌های ساخت جمهوری اسلامی ایران به نیروی دریایی ارتش تحویل می‌شود.

به گفته وی،با ساخت ناوشکن جماران،ایران به جمع 14کشور سازنده رزمناو و ناوشکن درجهان پیوست که دستاوردی بسیار مهم برای جمهوری‌ اسلامی محسوب می‌شود.
مشخصات:
طول:94 متر
عرض:10 متر
ارتفاع:3.1 متر
وزن حداقل:1400 تن
قدرت:دو موتور 10000 اسب بخار
سرعت:28 گره دریایی
دیزلی:4 واحد 550 کیلو واتی

تسلیحات:
4 سکوی موشک: ضد ناو نور(احتمال افزایش تا6 وجود دارد)

توپ ها:76 میلی متری+35 میلی متری+20 میلی متری+2 عدد 12.7 میلی متری

و همچنین جماران دارای باند هلیکوپتر و موشک های سطح به هوا (احتمالا استاندارد)می باشد.

برگرفته از:خبرگزاري مهر-iranproud.mihanblog.com

[Alireza_Mahan23]

ناوشکن جماران، بدون شک مهمترین دستاورد علمی، فنی و تحقیقاتی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و از مهمترین پروژه­های اقتدارآفرین کشورمان است.

مرحله تحقیق و طراحی ناوشکن :
گروه­های کارشناسی در ابتدای امر به بررسی قابلیتها و ظرفیتهای علمی و فنی ساخت ناوشکن در کشور و برنامه زمان­بندی و اجرای این پروژه پرداختند. آنها مطالعات بسیار دقیقی را بر روی ناوشکن­های جدید و پیشرفته دنیا انجام داده و سپس بر اساس نیازهای نیروی دریایی و همچنین متناسب با امکانات بومی و شرایط محیطی و منطقه­ای به طراحی و مهندسی ساخت ناوشکن اقدام کردند.پروسه طراحی این ناوشکن به گونه­ای صورت گرفت که در صورت تکمیل پروژه بتواند به عنوان یکی از پیشرفته­ترین ناوشکن­های روز دنیا و برتر از ناوشکن­های هم کلاس خود قرار گیرد. پس از تعیین استراتژی ساخت، کارشناسان به مرحله طراحی و تدوین بدنه و تحلیل مدل هیدرودینامیکی ناوشکن با بهره­گیری از نرم­افزارهای بومی رسیده و سپس تمامی مواد خام و اولیه ساخت ناوشکن را در آزمایشگاه­های متالوژی مورد بررسی و تطبیق با استانداردهای بین­المللی قرار دادند.
در مرحله بعدی کارشناسان اقدامات مطالعاتی خود را به بخشهای کنترل ناوشکن از جمله اتاق عملیات و پنل فرماندهی، سامانه­های رانشی، دستگاه­های راداری، الکترونیکی و دستگاه­های مخابراتی اختصاص دادند.
بخش عمده ­ای از مطالعات و تحقیقات مذکور توسط کارشناسان نیروی دریایی ارتش که تربیت شده دانشگاه علوم دریایی امام خمینی نوشهر هستند با دقت و جدیت صورت گرفت و بخش دیگر از مطالعات نیز با همکاری مراکز صنعتی، نظامی و دانشگاهی کشور تکمیل گردید.
بسیاری از مواردی که در مرحله طراحی و تحقیق انجام شد از جمله طراحی سامانه­های و نحوه نصب تجهیزات فنی، سامانه­های رزمی، سامانه­های جنگ الکترونیک و فن­آوری­های رایانه­ای مرتبط با ادوات دفاعی در این ناوشکن برای نخستین بار صورت می­گرفت و همین عامل موجب می­شد کارشناسان به وقت و زمان بیشتری برای اجرای پروژه نیاز داشته باشند اما با کار و تلاش شبانه­روزی و پشتیبانی شایسته سامانه فرماندهی نیروی دریایی ارتش موانع یکی پس از دیگری مرتفع شده و هر چه زمان جلو می­رفت زمان اجرا و عملیاتی شدن پروژه نیز نزدیک­تر می­شد.
مرحله عملیاتی اجرای پروژه :
هر چند بسیاری از گام­های عملیاتی این پروژه همزمان با کار مطالعاتی و تحقیقاتی آن انجام شده اما فرماندهان ارتش بلافاصله پس از پایان مراحل تحقیق بدون هیچ­گونه وقفه­ای کار ساخت ناوشکن جماران را در دستور کار قرار دادند.
تهیه صدها تن فولاد دریایی، ساخت بدنه و کاسه فولادی ناوشکن با نصب روسازه ها، پارتیشن­های داخلی، پرچم­های آلومینیومی، دربهای نفوذناپذیر، سامانه­های پیشرفته آب­شیرین، کمپرسورهای هوای فشرده، سامانه رانش و انواع تجهیزات هیدرودینامیکی نسل جدید، سامانه های اطفای حریق، سامانه­های خنک­کننده، سامانه استابلایزر (متعادل­کننده)، سامانه­های کمک ناوبری پردقت در بخش عمق­یابی، سرعت سنجی و هواشناسی و نصب انواع سامانه­های مخابراتی و رادیویی پیشرفته، بخشی از اقداماتی است که بر اساس برنامه زمان­بندی شده و در مراحل مختلف بر روی ناوشکن جماران نصب و اجرا شده است و همانگونه که در مراحل طراحی بسیاری از موارد و مراحل برای نخستین بار در کشور انجام شده در مرحله اجرای این پروژه نیز تقریبا تمامی مراحل عملیاتی آن تجربه اول ما در این زمینه بوده است.
کارشناسان زبده نیروی دریایی ارتش بر اساس تجربیات گرانبهای هشت سال دفاع مقدس با همکاری دانشجویان خوش ذوق و خلاق دانشگاه علوم دریایی امام خمینی و سایر مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی کشور در حالی پروژه عظیم ناوشکن جمهوری اسلامی جماران را به مرحله اجرا درآوردند که هیچ­کدام از متخصصان علوم نظامی در دنیا باور نمی­کردند که جمهوری اسلامی ایران با وجود شرایط تحریم و عدم همکاری اطلاعاتی، فنی و تحقیقاتی کشورهای صاحب این فن­آوری بتواند در این زمینه به موفقیت دست یابد، اما بحول و قوه الهی با انگیزه­ و روحیه­ای که نشأت گرفته از توجه ویژه فرمانده معظم کل قوا به این پروژه عظیم دفاعی بود؛ افتخارآفرینان نیروی دریایی باتلاش شبانه ­روزی و عبور از مرزهای دانش و فن­آوری کار ساخت ناوشکن جماران را با موفقیت به پایان رساندند.
توانمندی­های رزمی ناوشکن جماران:
بخشی از توانمندی های دفاعی این ناوشکن به شرح زیر می باشد:
سامانه­های جامع و پیشرفته مخابراتی هوایی، سطحی و زیرسطحی و سامانه جامع ردنگار (coordinator)، سامانه ­های راداری تاکتیکی، سامانه­ های جنگ الکترونیک و ضد الکترونیک.
سامانه ­های موشکی سطح به سطح و سطح به هوای برد بلند و برد متوسط.
توپ دریایی تمام اتوماتیک.
سامانه پیشرفته دفاع در برابر حملات شیمیایی، میکروبی و هسته­ای، مجهز به دربهای نفوذناپذیر و حمام ش.م.ه. به منظور رفع آلودگی احتمالی نفرات و تیم­های سنجش آلودگی عوامل شیمیایی مجهز به لاکرهای کنترل صدمات احتمالی به ناوشکن.
قابلیت حمل و سوخت رسانی به بالگرد: این قابلیت برای نخستین بار در ناوشکن این کلاس صورت پذیرفته و می­تواند انواع بالگردها را برروی پد مخصوص بالگرد دریافت و در صورت نیاز سوخت­رسانی نماید.
نکته قابل توجه در خصوص قابلیتهای رزمی ناوشکن جماران این است که تمامی مراحل تحقیق، طراحی و ساخت تجهیزات رزمی مستقر در این ناوشکن نیز علی­رغم پیچیدگی­ها، ظرائف و حساسیتهای خاص آنها بدست متخصصان داخلی و بدون نیاز به قطعات و تجهیزات غیر بومی طراحی و تولید شده است.
تحویل و الحاق ناوشکن جماران به نیروی دریایی ارتش:
بالاخره زحمات ارزشمند و خستگی­ناپذیر دریادلان نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به ثمر نشست و ناوشکن جمهوری اسلامی جماران به عنوان نخستین ناوشکن ساخت کشورمان، ما را در زمره 14 کشور تولیدکننده این فن­آوری در دنیا معرفی نمود.
این ناوشکن پیشرفته با سرعت و برد عملیاتی بالا در صدر ناوشکن­های هم کلاس خود قرار گرفته است در طی سه مرحله به ناوگان پر افتخار نیروی دریایی ارتش پیوست. در مرحله نخست که تست عملیاتی اول و راه ­اندازی دستگاه­ها و سیستم­های موجود در ناوشکن بود، متخصصان فرماندهی پروژه موج نیروی دریایی ارتش و کارشناسان و متصدیان امر در کارخانجات این نیرو در منطقه یکم دریایی با موفقیت تست اولیه را انجام دادند.
پس از انجام مراحل اولیه راه­اندازی سامانه­های ناوشکن جماران که همگی بر اساس استانداردهای بین­المللی مورد آزمایش و تطبیق قرار گرفت، کلیه قطعات و سیستم­ها برای بار دوم در کنار اسکله مورد آزمایش و عیب­ یابی قرار گرفتند و سرانجام تست­نهایی ناوشکن مطابق با دستورالعمل آزمایش دستگاه­ها در دریا انجام گرفت. این مرحله شامل آزمایشهای مربوط به قابلیتهای عملیاتی و همچنین کارایی تجهیزات ناوبری، مخابراتی و تسلیحاتی ناوشکن جماران بود که با موفقیت مورد آزمایش و تست نهایی قرار گرفت.
در حال حاضر ناوشکن جمهوری اسلامی جماران با الحاق به ناوگان نیروی دریایی ارتش و امکان حضور موثر در پهنه آبهای بین­المللی، عمق استراتژیک جمهوری اسلامی ایران را تقویت نموده و یاد و خاطره حماسه ­آفرینی­های دریادلان این نیروی همیشه قهرمان بویژه شهدای والامقام ناوشکن ­های سهند و سبلان و دیگر حماسه ­سازان عملیات «مروارید» را زنده خواهد کرد.

[Alireza_Mahan23]

دو ویژگی‌ برجسته‌ ناوشکن جماران

فرمانده‌ نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به مناسبت الحاق ناوشکن جماران به ناوگان نیروی دریایی گفت: ناوشکن جنگی جماران به عنوان نخستین ناوشکن ایرانی با اتکا به توان دانشمندان داخلی و بدون استفاده از هیچگونه کمک فکری و ابزار خارجی بومی سازی شد.

به گزارش دفتر حفظ و نشر آثار رهبر مقام معظم رهبری، امیر دریادار حبیب الله سیاری، فرمانده نیروی دریایی ارتش در گفتگویی به مناسبت الحاق ناوشکن جماران به ناوگان نیروی، جزئیاتی درباره این ناوشکن را بیان کرد.

- پروژه‌ی ناوشکن جماران چه روندی را طی کرده تا به موقعیت امروز رسیده است؟ به کار گیری این ناوشکن چه تحولی در عرصه‌ی قدرت نظامی جمهوری اسلامی ایران در حوزه‌ی دریا محسوب می‌شود؟

به طور کلی ساخت ناوشکن درنیروی دریایی از وضعیت خاصی برخورداراست، ناوشکن درنیروی دریایی جزء عناصر تجهیز ات محور محسوب می‌شود یعنی باید تجهیزات مناسب دراختیار داشته باشیم تا بتوانیم برای ساخت آن اقدام کرده ودردریاهاحضور داشته باشیم. البته این به معنای بی‌توجهی به نیروی انسانی نیست، چرا که اگر شما بهترین تجهیزات را هم داشته باشید ولی نیروی انسانی کارآمد نداشته باشید از کارایی خوبی برخوردار نخواهید بود.

حال اگر تجهیزات‌ تان تولید داخل باشد و در کنار آن نیروی انسانی کارآمد و خوبی هم داشته باشید، می‌توانید بهترین بهره‌ را از آن ببرید. با همه‌ این تفاسیر نیروی دریایی تجهیزات محور است و باید تجهیزات لازم را داشته باشد تا بتواند روی سطح آب و یا زیر آب حضور جدی داشته باشد و بتواند از منافع مملکت دفاع کند. برای این‌که تجهیزات داشته باشیم باید چه کنیم؟ در طول سالیان قبل از انقلاب ما نیروی دریایی قدرتمندی نداشتیم؛ علت آن هم این بود که توان تولید در داخل مملکت را نداشتیم که بتوانیم تجهیزات را خودمان بسازیم و استفاده کنیم. درآن سال‌ها اگر تجهیزات دریایی هم در اختیار داشتیم، همه‌اش ساخته‌ دست دیگران بوده است.نکته مهم اینجاست که تعمیر ونگهداری آن را هم خودشان انجام می‌دادند و نرم‌افزارش هم در اختیار خودشان بوده است. ما به عنوان یک کاربرمعمولی از این‌ تجهیزات استفاده می‌کردیم و بیشتر ازاین هم اجازه نداشتیم ضمن این‌که در نهایت مأموریتی هم که انجام می‌گرفته است در خط و زنجیره‌ خواسته‌ دیگران بوده است.

بعد از این‌که انقلاب پیروز می‌شود ما کاملاً مستقل عمل می‌کنیم و خواسته‌هایی هم که از سوی بیگانگان به ما تحمیل می‌شد همه از بین می‌رود. تعمیر، نگهداری و نرم‌افزار تجهیزاتی هم که دراختیار داشتیم همه در دست دیگران بود. حالا ببینید ما در آن زمان چه وضعیتی داشتیم. برای این‌که بتوانیم از تجهیزات موجود استفاده کنیم با مشکلات زیادی رو به رو بودیم. ولی با همان درس خودباوری و خوداتکایی که از انقلاب یاد گرفته بودیم، خیلی سریع بر تجهیزات موجود تسلط پیدا کردیم و از آن به بهترین نحو ممکن استفاده کردیم و توانستیم درعرصه‌ دریا در همان 67 روز اول جنگ دشمن‌مان را شکست دهیم. در واقع به خاطر اعتماد به نفس و خودباوری که در کارکنان نیروی دریایی به وجود آمده بود، توانستیم به این موفقیت دست پیدا کنیم.

اما استفاده‌ مستمر از این تجهیزات بالاخره ملزوماتی هم داشت به طور مثال نیاز به تعمیر و نگهداری و یا نیاز به تعویض قطعه. اینها مسائلی بود که نمی‌شد به آن بی‌توجه باشیم. خب آیا کسی به ما کمک می‌کرد؟ آیا کسی به ما قطعه می‌فروخت؟ آیا کسی به ما نرم‌افزار می‌داد؟ جواب همه این سوالات منفی است. هیچ کشوری در دوران دفاع مقدس حاضر به این کار نبود. فرمانده‌ی معظّم کل قوا هم در سخنانشان فرمودند که حتی حاضر نبودند که به ما سیم خاردار بدهند. حالا شما فرض کنید، با این اوضاع می‌توانید قطعه‌ا‌ی حساس از یک ناوشکن را بخرید؟ قطعا امکان‌پذیر نبود.

به هر حال ما وارد دفاع مقدس شدیم و با خودباوری و شجاعت تجهیزات را تعمیر و نگهداری کردیم. اما نیازمندی‌ها روز‌ به روز زیادتر می‌شد و آنجا بود که فرمان تشکیل جهاد خودکفایی درنیروهای مسلح توسط رهبر معظم انقلاب صادر شد. این حرکت موثر باعث شد که ما بیشتر به طرف ساخت قطعات و دستگاه‌های مورد نیازمان برویم. گام اول با صدور دستور تشکیل جهاد خود کفایی، ساخت قطعات بود. تولید قطعات که شروع شد، نیازمان به خرید قطعه برطرف شد و توانستیم دستگاه‌ها را به خوبی نگهداری کنیم. اما بعد از ساخت قطعه در اجرای همان فرمان به دنبال ساخت سامانه رفتیم. در واقع با گردآوری یک سری از قطعات، دستگاه‌هایی را به وجود آوردیم و سامانه ساختیم. بعد هم توانستیم این سامانه‌ها را به روز کنیم و روی یگان‌های شناور مان به کار بگیریم. چون اگر شما تجهیزات داشته باشید ولی به فناوری روز مجهز نباشید باز هم حرفی برای گفتن در پهنه‌ دریاها ندارید.

در نهایت بعد از ساخت سامانه به این فکر افتادیم که به دنبال ساخت خود یگان باشیم. به این ترتیب از جزء شروع کردیم و به کل رسیدیم، یعنی به جایی که حالا باید خود ناو را بسازیم. همان اول صحبتم هم اشاره کردم که دیگران چیزی به ما نمی‌دادند و ما هم به طور طبیعی نباید تفکرمان به این سمت می‌رفت که بخواهیم از آنها چیزی بخریم. تجربه هم به ما ثابت کرده بود که شما هر چه قدر وسیله بخرید و در زنجیره‌ی دفاعی استفاده بکنید، قطعا دارای گلوگاه‌هایی است که اگر اتفاقی بیفتد و اوضاع بحرانی و جنگی شود، این گلوگاه در اختیار دشمن است. در حالیکه به قطعات و تجهیزات نیاز دارید دست شما را خالی می‌گذارند. شما در حالت دفاع می‌توانید روی وسایلی که متعلق به خودتان است حساب کنید که و از صفر تا صد آن را مدیریت کنید؛ اگر غیر از این باشد آن‌جایی که نیاز دارید، یا کمک نمی‌کنند یا اینکه درتنگنا قرار می‌دهند. برهمین اساس این برنامه درتهیه و تولید وسایل مورد نیاز چرخه‌ دفاع وجود دارد و ما توانستیم بر همین مبنا پیش برویم.

ما ازاین جهت باید وارد عرصه‌ ساخت یگان جدید می‌شدیم که تعدادی ازنیروهای شناورمان درطول هشت سال دفاع مقدس صدمه دیدند و تعدادی از آنها نیز از نظر قدمت خدمتی، سن‌شان بالا رفته بود و باید جایگزین می‌شدند. به طور مثال اگر عمر مفید یک ناو 30 سال باشد و 20 سال هم بیشتر از حد ممکن از آن استفاده کرده باشید دیگر نمی‌توان از آن انتظار بیشتری داشت.

این تفکر را باز فرمانده‌ معظّم کل قوا در نیروهای مسلح و به ویژه در نیروی دریایی به وجود آوردند که دستور ساخت ناوشکن را صادر کردند. حالا چرا ناوشکن؟ ما کلاس‌های دیگری از ناو را هم داریم. ناوهای پشتیبانی، لجستیکی، ناوهای نیروبر، ناوچه و... ولی گل سرسبد نیروی دریایی در سطح آب، ناوشکن است. با این تفسیر، حضرت آقا می‌آیند و دستور می‌فرمایند که بروید ناوشکنی با طراحی بالگرد و موشک بسازید. همین‌ جا اگر دقت کنید، به عمق نگاه ایشان پی ‌ببرید؛ چرا که می‌شد این فرمان به این صورت‌ باشد که ناوشکن بسازید، ولی ایشان تاکید می‌کنند باید با طراحی بالگرد وموشک باشد. عمق نگاه از آنجایی مشخص است که یک ناوشکن برای این‌که امروز دردریاها حضور داشته باشد و اقتدارش را نشان بدهد، لازمه‌اش این است که هم موشک داشته باشد و هم بالگرد. چون اگر بالگرد داشته باشد، شعاع عملیاتی‌اش هم افزایش پیدا می‌کند. اگر انواع موشک‌ها را هم داشته باشد قدرت رزمی‌اش بالا می‌رود. وقتی هم که ناوشکن شما مجهز به موشک باشد، دیگر سلاح‌های زیر مجموعه موشک را هم به طور طبیعی دارد.

در طول ساخت ناوشکن با چه محدودیت‌هایی روبرو بودید؟

درطول ساخت محدودیت‌هایی وجود داشت و چون تجربه‌ی اول‌مان بود، با مشکلاتی مواجه بودیم، اما تسلط بر موضوع و اعتماد به نفس برای رفع این معایب و مشکلات بسیار حائز اهمیت بود. درطول این مدتی که ناوشکن درحال ساخت بود، به طور مستمر از رهنمودهای رهبر معظم انقلاب استفاده می‌شد. ایشان در جایی هم فرمودند شما هر چه قدر پیش‌ بروید، پنجره‌های دیگری از علم و دانش و صنعت درساخت ناوشکن برای شما باز خواهد شد و نگاه شما عوض می‌شود. واقعاً هم‌ این اتفاق افتاد و در اجرای همان فرمان، امروز این ناوشکن ساخته شده است.

در مورد رهنمودهای رهبر معظم انقلاب در جریان کار آیا نمونه‌های عینی وجود دارد که به آن اشاره کنید؟

بله. درطول مدتی که بحث ساخت این ناوشکن را دنبال می‌کردیم، دربعضی از مقاطع گزارشاتی به صورت حضوری و یامکتوب به عنوان فرمانده‌ی معظّم کل قوا محضرشان تقدیم می‌شد، که میزان پیشرفت کار را ارائه می‌‌کردیم. معمولاً ایشان با نگاه دقیقی که به قضیه داشتند، موضوع را دنبال می‌کردند. اگر هم مشکلات موجود برای ایشان بازگو می‌شد دائما با اقتدار تاکید می‌کردند که بروید و دنبال کنید، این مشکل هم حل می‌شود و واقعاً هم حل می‌شد.

هر جا با کمبود و کسری مواجه می‌شدیم، شاید بگویم مهم‌ترین مسئله وضعیت روحی و روحیه‌‌ی کارکنان ومتخصصان بود، که معمولاً با تزریق روحیه‌ای که حضرت آقا در این رابطه‌ها می‌کردند، پرسنل و دست‌اندرکاران بیشترین تأثیر و انرژی را می‌گرفتند.

یعنی اعتماد به نفس و توکل مهمترین فاکتورهای مدنظر ایشان بود؟

بله. اینکه ایشان در سخنان‌شان هم دائم می‌فرمایند که به خدا توکل کنید و به او دل ببندید و تلاش کنید تا کار را جلو ببرید، به همین مسئله بازمی‌گردد. اعتماد به نفسی هم که از سلسله مراتب و رده‌ها‌ی بالا به کارکنان زیرمجموعه منتقل می‌شود، خیلی مهم و حائز اهمیت است؛ به ویژه در یک کاری که کاملاً نو و جدید است و سابقه‌ای هم نداشته است.

در مورد ویژگیهای این ناوشکن نیز اگر نکته‌ای وجود دارد، بفرمایید.

علاوه براینکه شعاع عملیاتی بسیار خوبی دارد از قدرت مانور بسیاربالایی نیز برخوردار است. سلاحهای مختلف آن چه سطحی ، چه هوایی و چه زیرسطحی، سلاح‌های به روز ومناسبی است. قابلیت حمل بالگرد آن نیزبه شعاع عملیاتی‌اش اضافه‌ کرده است. از جهت امکانات ارتباطی نیز از وضعیت بسیار مناسبی برخوردار است و از سرعت بسیار خوبی بهره‌مند است. دارای قدرت ماندگاری بالا در شرایط نامناسب جوی در اقیانوس‌ها نیز هست.

با همه این تفاسیر دو ویژگی‌ برجسته‌ دیگری که ناوشکن جماران دارد عبارت است از اینکه اولاً ساخت آن به طور کامل به دست توانمند متخصصین نیروهای دریایی صورت گرفته و بعضی از قسمت‌هایش نیزبا هماهنگی صنایع دفاع و نخبگان و متخصصان دانشگاهی انجام شده است و صد در صد بومی و وطنی است.

ثانیاً درجریان ساخت وبه نتیجه رساندن این پروژه، هیچ کدام ازکشورهای خارج نه کمک فکری به ما کردند و نه کمک ابزاری. هر چیز که نیاز داشتیم تماماً در داخل مملکت و کارخانجات نیروی دریایی ساخته شد.

به هر حال این افتخاری است که بعد از سالها در این کشور موفق به ساختن ناوشکن شدیم. همانطور که پیشتر هم گفتم ناوشکن به عنوان گل سرسبد یگان‌های شناور سطحی در دریا شناخته می‌شود. چه از نظر ظاهر و چه از جهت تجهیزات و قدرت مانور و فعالیت.

توان کشورهای دیگر خصوصا کشورهای همسایه در ساخت ناوشکن چگونه است؟

کشورهای محدودی در دنیا توان ساخت ناوشکن را دارند. در منطقه هم اگر کشورهایی توانی در ساخت و ساز ناوشکن دارند، به تنهایی این کار را نکردند؛ یعنی به صورت ابزاری و یا فکری از دیگران کمک گرفتند. اما مهم اینجاست که ما به تنهایی این کار را انجام دادیم و همه چیز را خودمان ساختیم و به این‌جا رسیدیم.

باید به این نکته هم اشاره کنم این افتخارتنها برای نیروهای مسلح و ارتش نیست بلکه این ملت و مملکت هستند که به این توانمندی دست پیدا کردند.باید به ملت تبریک گفت و این توانمندی را به آنها تقدیم کرد. تبریک به این دلیل که فرزندانشان به چنین توانمندی، افتخار و اقتداری دست یافتند که قابل ارائه در سطح جهانی است.

با توجه به حضور گسترده آمریکا در خلیج فارس و کشورهای حاشیه آن واکنش‌های سیاسی نسبت به این مسئله را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ این مسئله چه اثری در وجهه بین‌المللی و روابط ما دارد؟

این مسئله قطعاً در اقتدار نظام در عرصه‌ جهانی موثر خواهد بود و بر همگان روشن می‌شود که جمهوری اسلامی ایران از نظر علم و دانش و فن‌آوری به جایی رسیده است که قدرت طراحی و ساخت ناوشکن را دارد. همانطور که شما وقتی موفقیت‌های علمی و هسته‌ای و یا فرستادن ماهواره را مطرح می‌کنید موجبات تقویت وجهه‌ نظام را فراهم کرده‌اید، این مسئله هم همانگونه است.

این موفقیت‌ها علاوه برتاثیرات شگرفی که درعرصه‌ بین‌الملل دارد، بر این مسئله نیز دلالت می‌کند که اگر ما به اقتدار و توانمندی این‌چنینی دسترسی پیدا می‌کنیم، هیچ‌وقت فکر تعرّض به منافع دیگران نداریم؛ بلکه ما برای دفاع از کشورمان و منافع‌مان، تجهیزات را خودمان می‌سازیم. اینکه ما دست نیاز به سوی دیگران دراز نمی‌کنیم تا برای دفاع از مرزهای آبی‌‌مان به ما تجهیزات بدهند؛ افتخار بزرگی است که نصیب مملکت و ملت ما شده است. البته دیگران هم باید به این نقطه برسند. همسایگان ما همه باید بدانند که می‌توانند روی پای خودشان بایستند و اقتدارشان را خودشان برای خودشان به وجود بیاورند. نه این‌که دیگران در کنار شان قرار بگیرند بیایند و بعد بگویند ما اقتدار داریم. این اقتدار پوشالی به هیچ دردی نمی‌خورد. اقتدار باید برخاسته از خود ملت و مملکت باشد.

به هر حال هر کسی که فکر می‌کند این ساخت و سازها ممکن است که به ضرر منافع‌شان باشد سخت در اشتباه‌اند. چرا که ما از ابتدا نوع تفکرمان را در ساخت و سازها مشخص کردیم. ما برای دفاع از منافع خودمان به دنبال ساخت و ساز هستیم و فکر تعرّض به منافع هیچ کسی را هم نداریم .

دست نیاز به سوی هیچ ‌کسی دراز نمی‌کنیم و هر جا هم که لازم باشد، باید بتوانیم از منافع‌مان دفاع کنیم. مقام معظم رهبری هم می‌فرمایند «که هر ملتی نتواند از خود دفاع کند، مرده است.» ما هم نمی‌خواهیم مرده باشیم؛ می‌خواهیم از خودمان دفاع کنیم تا ملت زنده‌ای باشیم و همه دنیا متوجه شوند که ما ملت زنده‌ای هستیم.

[Alireza_Mahan23]

رهبر فرزانه انقلاب و فرمانده معظم كل قوا در حاشيه ي مراسم الحاق ناوشكن جماران به ناوگان نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران ، دست نوشته اي را در دفتر ياد بود اين ناوشكن مرقوم فرمودند كه متن آن به اين شرح است:

اين تجربه گرانبها مي تواند سرآغاز مباركي باشد براي فتح عرصه هاي ارزشمند ديگري كه نبوغ ذهني و ايمان استوار شما دريا دلان ارتش جمهوري اسلامي بي گمان به ملت بزرگ و كشور سرافرازتان هديه خواهد كرد.


به خود اعتماد كنيد:قدردان توانائي هاي ذاتي و انساني خود باشيد: ازموانع نهراسيد و بدانيد كه نسل هاي آينده به خط شكني و اعتمادبه نفس شما افتخار خواهند كرد.


خداوند شمارامشمول توفيق و كمك خود قرار دهد.

سيد علي خامنه اي

30/11/88

[Alireza_Mahan23]

مقاله جامع در مورد نیروی دریایی

نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران یکی از بخش‌هی سه‌گانه‌ی نیرو‌های نظامی کشورمان است که در واقع کوچکترین بخش نیروی‌های مسلح کشورمان محسوب می‌شود. این نیرو از دو بخش ارتش و سپاه پاسداران تشکیل شده‌است.

تاریخچه
پیشینه‌ی نیروی دریایی در ایران به حدود 500 سال قبل از میلاد و زمان هخامنشیان باز می‌گردد. در آن زمان نیروی دریایی ایران همواره مورد توجه قرار می‌گرفت و به شناورهای جدید مجهز می‌گشت. از آن دوره و سلسه‌های بعدی که بگذریم به سلسه‌ی پهلوی می‌رسیم. حوالی سال 1971 دولت ایران به فکر تجهیز نیروی دریایی خود از طریق در خدمت گرفتن شناورهای مدرن آمریکایی و انگلیسی افتاد و از آن زمان به بعد تعدادی ناوچه و شناورهای کوچک را به ناوگان خود افزود از این میان ناوهای محافظ کلاس الوند جز اصلی‌ترین سفارشات تسلیحاتی ایران بودند. مدتی بعد شاه ایران سفارش ساخت 4 فروند ناوشکن پیشرفته را تحویل مقامات آمریکایی داد اما با وقوع انقلاب اسلامی کشورمان با تحریم‌های شدید تسلیحاتی و اقتصادی ایالات متحده مواجه شد. چهار فروند ناوشکن ساخته شده به سفارش ایران تحت عنوان ناوشکن‌های کلاس کید در نیروی دریایی ایالات متحده به کار گرفته شدند.
پس از این دوره کشورمان با جنگ تحمیلی دولت بعثی عراق مواجه شد و توجهات به نیروی دریایی کاهش یافت. در دوره دفاع مقدس نیروی دریایی با توجه به جنگی اعلام شدن منطقه خلیج فارس وارد عمل شد و از خود کارنامه‌ی درخشانی برجای گذاشت که در این میان عملیات مروارید چون مرواریدی درخشان در این عرصه خودنمایی می‌کند. از نکات قابل توجه دیگر دوره جنگ تحمیلی تهدید ایران مبنی بر بستن تنگه هرمز بود که با واکنش ابرقدرتها و خصوصا ایالات متحده مواجه شد. با برخورد یکی از شناورهای آمریکایی با مین ایرانی و وارد شدن آسیب جدی به این شناور آمریکایی‌ها به فکر واکنش نشان دادن نسبت به ایران افتادند و طی عملیاتی به نام آخوندک آسیب‌های جدی به نیروی دریایی کشورمان وارد آوردند.

پس از این دوره مقامات کشورمان به این نتیجه رسیدند که نیروی دریایی کشورمان توان شرکت در رزم کلاسیک را نخواهد داشت بنابراین سرمایه‌گزاری بر روی طرح‌های زیرسطحی سبک و شناورهای موشک‌انداز و اژدرافکن تندرو انجام شد. پس از اعمال فشار آمریکایی‌ها بر کشورمان منبع تامین تسلیحات و تکنولوژی دریایی از کشورهای غربی به کشورهایی مانند روسیه، چین و کره‌ی شمالی تغییر پیدا کرد. شناورهای قدیمی مانند ناوچه‌های کلاس الوند و یا شناورهای کلاس کمان به موشک‌ها و سیستم‌های مدرن مانند موشک ضدکشتی C-802 تجهیز شدند که البته زمزمه‌های مبنی بر خرید موشک‌های قدرتمندی چون موسکیت و یا یاخونت نیز به گوش می‌رسد. از جمله‌ خریدهای اصلی نیروی دریایی کشورمان سه فروند زیردریایی روسی کلاس کیلو بود. اما در این میان سیاست‌های بومی‌سازی ساخت تسلیحات دریایی نیز پیگیری شد؛ زیردریایی‌های کلاس نهنگ و غدیر، شناورهای تندرو موشک‌انداز، اژدر فوق‌سریع حوت، ناوشکن کلاس جماران و ناو محافظ کلاس موج از جمله مواردی هستند که حاصل تلاش متخصصان کشورمان در عرصه تولید تسلیحات دریایی هستند.

استراتژی
همان‌طور که گفته شد پس از تجربه‌ی دوره‌ی جنگ تحمیلی سرمایه‌گذاری‌ها بر روی تجهیزات رزم نامتقارن افزایش پیدا کرد و استراتژی رزم دریایی ایران بر اساس رزم نامنتقارن تنظیم شد. استراتژی کشورمان در رزم نامتقارن عموما برپایه‌ی تجهیزات زیر استوار است:
1- موشک‌های ضدکشتی دوربرد مانند C-802
2- زیردریایی سبک ساحلی مانند غدیر و نهنگ با قابلیت مین‌گذاری و شلیک اژدر‌های مخرب
3- سه فروند زیردریایی کلاس کیلو با قابلیت شلیک اژدرها‌ی قدرتمند، موشک‌های کوتاه برد و مین‌گذاری
4-شناورهای تندرو موشک‌انداز، اژدرافکن و مین‌گذار
5- هواپیماهای مجهز به موشک‌های ضدکشتی مانند سوخو-24
6-شناورهای بزرگتر جهت حمایت از سایر واحد‌ها
نیروی دریایی کشورمان از دو بخش یعنی سپاه و ارتش تشکیل شده است؛ شناورهای بزرگ در اختیار ارتش قرار دارد و سپاه از شناورهای کوچکتر استفاده می‌نماید. در کل در نیروی دریایی کشورمان تجهیزات جالبی وجود دارند که می‌توانند نیروی دریایی هر کشوری را به چالش بکشند که این امر با توجه به وجود باریکه‌ای استراتژیک و پراهمیت به نام تنگه هرمز و عمق کم منطقه امکان‌پذیر است.
تنگه‌ی هرمز

هرچند تهدید‌کننده اصلی کشورمان یعنی ایالات متحده فعالیت‌های خود را در دریای عمان و خلیج فارس متمرکز کرده‌است اما دریای مازندران نیز مورد توجه واقع شده‌است. این منطقه به علت وجود منابع سرشار فسیلی از اهمیتی ویژه برخوردار است اما با توجه به بسته بودن محیط آن استفاده از شناورهای بزرگ امری نامعقول به نظر می‌رسد بر همین اساس در این منطقه نیز بیشتر بر روی طرح شناورهای تندرو موشک‌انداز برنامه‌ریزی شده‌است از میان تجهیزات مورد استفاده در این منطقه می‌توان به ناوچه حمزه اشاره کرد.
در سال‌های اخیر فعالیت‌هایی از سوی دولت انجام گرفت که بر تمایل حضور نیروی دریایی در منطقه‌ی اقیانوس هند دلالت می‌کند. افتتاح پایگاه دریایی جاسک، ساخت شناورهای دوربرد مانند موج و جماران و حضور ناوگان ایرانی در خلیج عدن به بهانه‌ی حفظ امنیت شناورهای تجاری همگی نشان‌دهنده تمایل کشورمان جهت حضور در اقیانوس هند هستند. پایگاه‌های دریایی جاسک و چابهار می‌توانند کلید حضور ایران در منطقه اقیانوس هند باشند.

پایگاه‌ها
پایگاه‌های اصلی نیروی دریایی کشورمان را می‌توان در سه بخش تقسیم‌بندی کرد. منطقه‌ی خلیج فارس، دریای عمان و دریای مازندران. که در این بین خلیج فارس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و وجود اکثر پایگاه‌ها در این منطقه گواهی بر این مدعاست. پایگاه دریایی بندعباس اصلی‌ترین پایگاه دریایی کشورمان محسوب می‌گردد که به تعداد زیادی شناور مجهز شده‌است در ضمن محل نگهداری زیردریایی‌های کیلو و غدیر نیز واقع در بندعباس است؛ پس از این پایگاه، بنادر بوشهر، خرمشهر و چابهار داراری اهمیت هستند. پورت‌های نظامی نیروی دریایی عبارت‌اند از:
?ابوموسی
?چابهار
?بندرعباس
?? ?بوشهر
?خارک
?قشم
?جاسک
?خرمشهر
?ماهشهر
?نوشهر
?سیری
?قشم
?بن? ?ر انزلی
?بندر امام خمینی
?لارک
تصویر ماهواره‌ای از پایگاه دریایی بندر عباس

بررسی تجهیزات

زیردریایی‌ها

زیردریایی های کلاس کیلو
نیروی دریایی کشورمان تعداد سه فروند زیردریایی کلاس کیلو با نام و شماره‌بدنه‌های Tareq 901، Noor 902 و Yunes 903 را در اختیار دارد که به ترتیب در سال‌های 1992، 1993 و 1997 وارد خدمت شده‌اند. این سه فروند زیردریایی در حال حاضر در بندعباس نگهداری می‌شوند. موتور این زیردریایی به شدت کم‌ صداست این امر باعث می‌شود تا سونار غیرفعال دشمن قادر به شناسایی زیردریایی نشود در ضمن بدنه‌ی زیردریایی توسطی مواد خاصی پوشیده شده است که باعث می‌شود سونار فعال نیز همانند سونار غیرفعال در کشف زیردریایی دچار مشکل شود. این ویژگی‌ها باعث‌شده‌اند تا نیروی دریایی ایالات متحده لقب حفره‌ی سیاه را برای این زیردریایی‌ برگزیند. این کلاس زیردریایی قادر به حمل 18 اژدر و یا 24 مین است و قادر است موشک‌های سطح‌به‌هوای SA-N-Gremlin را نیز شلیک نماید.
خصوصیات
کشور سازنده: روسیه
متصدیان: روسیه، چین، ایران، هند، الجزایر، اندونزی، رومانی، ویتنام، لهستان
تناژ جابجایی: 3000 تا 4000 تن
طول: 70 تا 74 متر
آبخور: 6.5 متر
حداکثر سرعت: 25 گره
برد عملیاتی: 6000 تا 7500 مایل در سرعت 7 گره
مدت زمان پایداری: 45 روز
حداکثر عمق عملیاتی: 300 متر
خدمه: 52 نفر
تسلیحات: 18 اژدر و یا 24 مین، 8 فروند موشک سطح به هوای SA-N-10 Gimlet و یا SA-N-Gremlin
پیشران: دیزل الکتریک
زیردریایی کیلوی ایرانی

کلاس غدیر
زیردریایی‌های کلاس غدیر حاصل اولین تلاش متخصصان کشورمان در ضمینه‌ی تولید زیردریایی ساحلی هستند. در 24 نوامبر 2007 دریادار حبیب‌الله سیاری اعلام کرد در 28 نوامبر ناوشکن جماران و نخستین زیردریایی کلاس غدیر به آب انداخته‌خواهند شد. این زیردریایی از گونه‌ی ساحلی است و برای عملیات‌های کوتاه برد کاربرد دارد. در طرح این زیردریایی شباهت‌های فراوانی با زیردریایی کلاس P-4 کره‌ی شمالی وجود دارد. این زیردریایی قادر به جابجایی کماندوها به نقاط مورد نظر، مین‌گذاری و شلیک موشک و اژدر است. به نظر می‌رسد این زیردریایی دارای دو مقر اژدر 533 میلیمتری باشد که از این مقر می‌توان جهت شلیک اژدر حوت و یا موشک‌های ضدکشتی بهره برد.از این کلاس زیردریایی تعداد 7 فروند ساخته شده است که در حال حاضر همگی آنها فعال هستند.
خصوصیات
کشور سازنده: ایران
تعداد: حداقل 7 فروند
تناژ جابجایی: 120 تا 150 تن
طول: 20 متر
شعاع: 3 متر
آبخور: 2.5 متر
حداکثر سرعت: 11 گره
خدمه: 18 نفر
تسلیحات: دو مقر پرتاب اژدر 533 میلیمتری، قابلیت حمل دو تا چهار اژدر، چهار تا هشت مین و احتمالا شلیک موشک‌های ضدکشتی
پیشران: دیزل-الکتریک
زیردریایی کلاس غدیر

تصویر ماهواره‌ای از پایگاه بندر عباس و محل نگهداری زیردریایی‌ها

کلاس نهنگ
زیردریایی‌ کلاس نهنگ حاصل دومین تلاش متخصصان داخلی جهت تولید زیردریایی بومی است. این زیردریایی حاصل تلاش 220 محقق و حدود 1.2 میلیون ساعت کار تحقیقاتی و عملی است. از این کلاس یک فروند ساخته شده‌است که در مارس 2006 وارد خدمت شده‌است. نهنگ در واقع یک زیردریایی کوچک ساحلی که دارای قابلیت ویژه‌ی مین گذاری است. دو مقر اژدر کوچک در دو سمت این زیردریایی وجود دارد که از آن جهت شلیک اژدرهای سبک استفاده می‌شوند. بنابر برخی گزارشات این زیردریایی قادر به شلیک موشک‌های ضدکشتی نیز می‌باشد. این زیردریایی مجهز به یک رادار جهت کاوش سطحی است. همچنین سطح آن توسط موادی خاص پوشیده شده که کار کشف آن توسط سونار را دشوار می‌سازد. مقامات کشورمان اعلام کرده‌اند که این زیردریایی به واسطه‌ی مجهز بودن به سامانه‌های پیشرفته‌ی الکترونیکی قادر است همزمان به شلیک موشک و اژدر بپردازد اما هیچ اطلاعاتی درباره‌ی موشک و یا اژدر مورد استفاده منتشر نشده‌است.
خصوصیات
کشور سازنده: ایران
تعداد: 1 فروند
تناز جابجایی:350 تا 400 تن
طول: 20 متر
آبخور: 2.5 متر
شعاع: 3 متر
تسلیحات: دو مقر پرتاب اژدر، موشک، قابلیت مین‌گذاری
پیشران: دیزل-الکتریک

کلاس نهنگ

کلاس قائم
زیردریایی قائم نخستین زیردریایی نیمه سنگین ایرانی خواهد بود. گفته می‌شود این زیردریایی هم‌اکنون در دست ساخت است. در تاریخ 25 آگوست 2008 وزیر دفاع کشورمان مصطفی محمد نجار خبر از ساخت نخستین زیردریایی نیمه‌سنگین بومی داد. گفته می‌شود این زیردریایی دارای تناژ جابجایی بالای 1000 تن است. به گفته دریادار حبیب‌الله سیاری قائم قادر به مین‌گذاری و شلیک انواع مختلفی از اژدرها و موشک‌های ضدکشتی است. همچنین به گفته‌ی وی این زیردریایی قادر است در هر عملیات تهاجمی و تدافعی شرکت نماید.
خصوصیات
کشور سازنده: ایران
تعداد: یک فروند در دست ساخت
تناژ جابجایی: 1000+ تن
تسلیحات: موشک، اژدر و مین‌های دریایی
پیشران: دیزل-الکتریک
ماکت زیردریایی قائم

کلاس Yugo
زیردریایی‌های کلاس یوگو از زیردریایی‌های کوتاه‌برد ساحلی است که توسط کره‌ی شمالی ساخته‌شده‌اند. از این کلاس تعداد شش فروند ساخته‌شدند. یکی از زیردریایی‌ها در سال 2007 توسط نیرو‌های کره‌ی جنوبی کشف و توبیخ شد. تعداد چهار فروند از 5 فروند باقی مانده به نیروی دریایی ایران تحویل داده شدند. این زیردریایی‌ها دارای دو جایگاه پرتاب اژدر 530 میلیمتری هستند و برد عملیاتی آنها به حدود 1000 کیلومتر می‌رسد.
خصوصیات
کشور سازنده: کره‌ی شمالی
تعداد: 4 فروند
تناژ جابجایی: 90 تن
طول: 20 متر
شعاع: 2 متر
سرعت: 10 گره
برد: حدود 1000 کیلومتر
خدمه: 4 تا 6 کماندو یا غواص
تسلیحات: دو مقر پرتاب اژدر 530 میلیمتری
پیشران: دیزلی

کلاس سابحات 15
زیردریایی‌های کلاس سابحات در واقع نخستین زیردریایی‌های ساخته شده در ایران هستند که ساختشان در سال 2000 اعلام شد. کاربرد اصلی این زیردریایی مین‌گذاری است اما با این وجود گفته می‌شود این زیردریایی قادر به جابجایی 3 تا 7 غواص است. همچنین این زیردریایی قادر است در عملیات‌های شناسایی نیز شرکت نماید. این زیردریایی را می‌توان توسط بالگردهایی چون شینوک و یا سیکینگ جابجا کرد و یه اینکه از آن به عنوان واحد شناسایی در ناوها استفاده کرد.
خصوصیات
کشور سازنده: ایران
تعداد: احتمالا 3 فروند
طول: 8 متر
خدمه: 3 تا 7 نفر
تسلیحات: حداکثر 17 مین Limpet
سابحات 15

زیردریایی نامشخص؟
اخباری مبنی بر تولید زیردریایی مرطوب در کشورمان منتشر شده است. گویا این زیردریایی دو نفره قادر است یک اژدر سنگین را تا نزدیک شناور دشمن حمل و سپس آنرا به سمت دشمن رها سازد. بنابر برخی اخبار منتشر شده سوئیت‌های سوناری قادر به تشخیص این زیردریایی نیستند که این امر بر توانایی‌های آن می‌افزاید.
خوصیات
کشور سازنده: ایران
تعداد: 1 فروند؟
تناژ جابجایی: 3 تن
طول: 7 متر
خدمه: 2 نفر
تسلیحات: یک اژدر سنگین

شناورهای سطحی

ناوشکن کلاس دماوند
ناوشکن‌ کلاس دماوند یا همان آرتیمز از جمله شناورهای قدیمی نیروی دریایی ایران است. ناوشکن دماوند همان HMS Sluys D60 نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا است که در سال 1953 از رده خارج شد اما در سال 1967 و پس از انجام برخی بروزرسانی‌ها به ایران فروخته شد. پس از فروش ناوشکن به ایران دولت ناوشکن را به سامانه‌ی موشکی Seacat تجهیز کرد. دماوند یا همان آرتیمز تا حوالی سال 1990 مشغول به خدمت بود اما پس از آن از رده خارج گشت.
خصوصیات
کشور سازنده: انگلستان
متصدی: نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا / نیروی دریایی ایران
تناژ جابجایی: 3430 تن
طول: 116 متر
عرض: 12.2 متر
آبخور: 4.7 متر
سرعت: 35.75 گره
برد عملیاتی: 8100 کیلومتر
خدمه: 268 نفر
تسلیحات: دو توپ دولوله‌ای 114 میلیمتری، یک توپ 112 میلیمتری، 14 توپ 40 میلیمتری، 10 مقر اژدر 533 میلیمتری، خمپاره‌انداز و سامانه‌ی موشکی Seacat
پیشران: دو توربین بخار متصل به دو محور شفت
دماوند

ناوشکن‌های کلاس ببر
ناوشکن‌های کلاس ببر نیز از جمله شناورهای قدیمی کشورمان هستند که شامل دو شناور یعنی ببر یا همان USS Zellars DD-777 و پلنگ یا همان USS Stormes DD-780 می‌گردد. ببر ناوشکنی پرکار بوده که از زمان جنگ جهانی دوم توسط نیروی دریایی ایالات متحده به کار گرفته شد. این ناوشکن علاوه بر جنگ جهانی دوم در نبرد علیه کره نیز به کار گرفته‌شده‌است. ببر یا همان Zellars در تاریخ 19 مارس 1971 از رده خارج شد. این ناوشکن سپس به حوضچه‌ی Philadelphia انتقال داده‌شد و پس از حدود بیست ماه عملیات بروزرسانی در تاریخ 12 اکتبر 1973 با نام Babr DDG-7 تحویل نیروی دریایی ایران داده شد. این شناور تا حوالی سال 1998 در لیست شناورهای نیروی دریایی کشورمان قرار داشت اما پس از آن از رده خارج شد. هرچند گفته می‌شود این ناوشکن پس از سال 1994 به کار گرفته نشد.
ناوشکن دیگر کلاس ببر، پلنگ نام دارد، این ناوشکن در واقع همان USS Stormes DD-780 آمریکایی است. این ناوشکن نیز همانند همکلاسیش در جنگ جهانی دوم و نبرد کره به کار گرفته شد؛ علاوه بر این از این ناوشکن در نبرد علیه ویتنام نیز استفاده شد. Stormes در 5 دسامبر 1970 از رده خارج شد و در تاریخ 16 فوریه 1972 با نام Palang DDG-9 و به عنوان ناوشکن دوم کلاس ببر به ایران فروخته شد. پلنگ تا سال 1994 در خدمت نیروی دریایی کشورمان بود و پس از آن از رده خارج شد.
خصوصیات (Babr DDG-7)
سازنده: ایالات متحده
متصدی: نیروی دریایی ایالات متحده / نیروی دریایی ایران
تناژ جابجایی: 2200 تن
طول: 114.8 متر
عرض: 12.2 متر
آبخور: 4.8 متر
سرعت: 34 گره
برد عملیاتی: 12000 کیلومتر
خدمه: 336 نفر
تسلیحات: شش توپ 127 میلیمتری، 12 توپ 40 میلیمتری، 11 توپ 20 میلیمتری، 10 مقر اژدر 530 میلیمتری، شش رهاکننده‌ی بمب زیرسطحی
پیشران: دو محور شفت با قدرت 45 مگاوات
ببر

پلنگ

کلاس موج
ناوچه‌، ناوشکن و یا ناومحافظ کلاس موج نخستین شناور ایرانی در رده خود محسوب می‌گردد. به نظر می‌رسد در ساخت این ناو از طرح ناوچه‌های کلاس الوند استفاده شده‌است. این شناور در ایران در دسته‌ی ناوشکن‌ها رده‌بندی می‌شود اما با توجه به تناژ 1400 تن، این شناور را می‌توان ناوچه و یا ناومحافظ مدرن دانست. در تاریخ 23 فوریه 2007 اعلام شد که کار ساخت موج به پایان رسیده و کار بر روی موج2 آغاز گردیده‌است. کاربران نرم‌افزار گوگل ارث به راحتی قادر به دیدن شناوری ناشناس در بنرعباس هستند که گفته می‌شود همان موج است. در تصویر زیر می‌توان موج را با دو چیدمان تسلیحاتی متفاوت کاملا روسی و کاملا چینی مشاهده نمایید.

تصویر ماهواره‌ی پایگاه بندرعباس و شناوری ناشناخته

خصوصیات
کشور سازنده: ایران
تناژ جابجایی: 1400 تن
طول: 94 متر
عرض: 10 متر
آبخور: 3.1 متر
سرعت: 28 گره
خدمه: 120 تا 140 نفر
تسلیحات: 4 مقر شلیک موشک C-802 و یا C-803، توپ دریایی 72 میلیمتری فجر27، 1 توپ ضدهوایی دولوله‌ای 35 میلیمتری، احتمالا توپ دفاع نزدیک AK-630
پیشران: 2 موتور هرکدام با قدرت 1000 اسب بخار و چهار مولد دیزلی

ناوهای محافظ کلاس الوند
شناورهای کلاس الوند معروف‌ترین شناورهای نیروی دریایی کشورمان هستند. از این شناورها، تحت عنوان ناوهای کلاس سام نیز یاد می‌شود. از این کلاس تعداد چهار فروند توسط بریتانیا ساخته و به نیروی دریایی کشورمان داده‌شد که سه فروند از آنها در حال حاضر مشغول فعالیت‌اند. این چهار ناو براساس قهرمانان شاهنامه فردوسی نامگذاری شدند اما پس از انقلاب اسلامی نام آنها به چهار کوه معروف ایران تغییر یافت. چهار شناور کلاس الوند در فاصله‌ی سال‌های 1968 تا 1969 وارد نیروی دریایی کشورمان شدند. این چهار شناور عبارت اند از: الوند71 (سام DE-12)، البرز72 (زال DE-14)، سبلان73 (رستم DE-16) و سهند74 (فرامرز DE-18).
انگلیسی‌ها این ناوها را به نه فروند موشک ضدهوایی Seacat و پنج موشک ضدکشتی Sea Killer تجهیز نمودند اما بعدها برخی بروزرسانی‌ها بر روی ناوها انجام شد و سیستم‌های مدرن چینی جایگزین سامانه‌های قدیمی شد.
یکی از شناورهای این کلاس یعنی سهند در سال 1988 مورد تهاجم ناوگان آمریکایی قرار گرفت و غرق شد.
خصوصیات
سازنده‌: شرکت‌های انگلیسی Vosper Thornycroft و Vickers
تعداد: 4 فروند (3 فروند فعال)
تناژ جابجایی: 1540 تن
طول: 94.5 متر
عرض: 11.07 متر
آبخور: 3.25 متر
سرعت: 39 گره
برد عملیاتی: 9000 کیلومتر
خدمه: 125 تا 146 نفر
تسلیحات: چهار مقر شلیک موشک C-802، یک توپ مارک8 کالیبر 114 میلیمتر، یک توپ دوگانه‌ی ضدهوایی 20 میلیمتری، دو توپ ضدهوایی بیست میلیمتری، دو خمپاره‌انداز 81 میلیمتری، دو مسلسل، یک خمپاره‌انداز ضدزیردریایی، دو مقر سه‌گانه‌ی پرتاب اژدر 323 میلیمتری
پیشران: دو موتور دیزلی، دو توربین گازی، دو محور شفت

کلاس الوند

ناوچه حمزه
حمزه از جمله شناورهایی است که در دریایی خزر مشغول به خدمت است. این شناور در کنار سایر شناورهای موشک‌انداز کوچکتر کلاس سینا فعالیت می‌نماید. تسلیحات اصلی این شناور عبارت است از چهار مقر شلیک موشک‌های ضدکشتی C-802 تشکیل‌شده‌است.
خصوصیات
تعداد: 1 فروند
تناژ جابجایی: 580 تن
طول: 52 متر
عرض: 7.65 متر
آبخور: 3.25 متر
سرعت: 15 گره
تسلیحات: چهار مقر شلیک موشک C-802، توپ اصلی 20 میلیمتری، دو مسلسل سنگین 12.7 میلیمتری
پیشران: دو موتور دیزلی

ناوچه‌های کلاس بایندر
ناوچه‌های کلاس بایندر از جمله‌ شناورهای گشتی سنگین هستند که توسط ایالات متحده ساخته شده‌اند. بر روی این شناور تسلیحات خاصی وجود ندارد. از این کلاس دو فروند یعنی Bayandor 81 و Naghdi 82 در اختیار نیروی دریایی کشورمان هستند.
خصوصیات
تعداد: 2 فروند
تناژ جابجایی: 1135 تن
طول: 83.82 متر
عرض: 10.06 متر
آبخور: 3.05 متر
سرعت: 20 گره
خدمه: 133 نفر
تسلیحات: توپ دوگانه، یک توپ دولوله‌ای 40 میلیمتری، یک توپ دولوله‌ای 20 میلیمتری، دو مسلسل
رادار: رادار کاوش هوایی دوبعدی SPS-6
پیشران: چهار موتور دیزلی متصل به دو محور شفت

شناورهای موشک‌انداز کلاس کمان و سینا

شناورهای موشک‌انداز کلاس کمان از جمله مهم‌ترین و پرتعدادترین شناورهای مورد استفاده‌ی حال حاضر در نیروی دریایی کشورمان محسوب می‌گردند و معمولا در هر رزمایش دریایی این شناورها توجه‌ها را به خود جلب می‌نمایند. این شناورها توسط کشور فرانسه ساخته شده و به موشک‌های ضدکشتی هارپون مجهز شدند. 12 فروند از این شناورهای مدرن غربی در فاصله‌ی سال‌های 1974 تا 1981 ساخته و تحویل ایران داده‌شدند. تعداد دو فروند از شناورهای این کلاس در طول جنگ‌ تحمیلی از دست رفتند که یکی آنها یعنی پیکان توسط نیروهای عراقی و طی عملیات مروارید و دیگری یعنی جوشن توسط نیروهای متخاصم آمریکایی و طی عملیات آخوندک مورد تهاجم قرار گرفتند.
تسلیحات اصلی شناورهای کلاس کمان شامل چهار مقر شلیک موشک هارپون و یک توپ 76 میلیمتری خودکار OTO-Melara است که البته این مقرها در حال حاضر به مقرهای شلیک موشک‌های نور تغییر یافته‌اند.
بعدها متخصصان داخلی اقدام به طراحی مدلی مشابه یعنی کلاس سینا نمودند. گفته‌ می‌شود سینای 350 تنی قادر است تا 45 گره سرعت بگیرد و مجهز به موشک‌های ضدکشتی C-801 است. در ضمن توپ اصلی مورد استفاده در سینا توپ 76 میلیمتری فجر اعلام شده‌است.
تعداد شش فروند شناور مشابه نیز در نیروی دریایی یونان مشغول به خدمت هستند که از آنها تحت عنوان ناوچه‌های کلاس La Combattante Iia یاد می‌شود.
لیست

خصوصیات (کمان)

کشور سازنده: فرانسه
تعداد: 12 فروند+ 4 فروند سینا
تناژ جابجایی: 275 تن (350 تن سینا)
طول: 47 متر
عرض: 7.1 متر
آبخور: 1و9 متر
سرعت: 36 گره (45 گره سینا)
برد عملیاتی: 2600 کیلومتر
خدمه: 31 نفر (4 افسر)
حسگرها:
رادار جست‌وجوی سطحی هوایی Thomson-CSF Triton
رادار ناوبری SMA 3 RM 20
رادار کنترل آتش Thomson-CSF Castor
سیستم‌های اقدام متقابل: پرتابگر چف/دکوی و سامانه‌ی ESM
تسلیحات:
4 مقر شلیک موشک ضدکشتی نور
توپ اصلی 76 میلیمتری
پیشران: چهار موتور دیزلی متصل به چهار محور شفت

کمان

شناور یونانی

شناورهای موشک‌انداز کلاس تندر (Houdong)

شناورهای کلاس تندر نیز از جمله شناورهای اصلی مورد استفاده توسط نیروی دریایی کشورمان هستند که در اختیار نیروی دریایی سپاه پاسداران هستند و در رزمایش‌های مختلف خودنمایی می‌کنند. این شناورها ساخته‌ی کشور چین بوده و طرح آنها براساس شناورهای Type 21 بناشده‌است. ایران نخستین مشتری خارجی این کلاس شناور محسوب می‌گردد که از سال 1990 به اقدام به خریداری این شناورها کرده‌است و در حال حاضر تعداد 10 فروند از این کلاس شناور در اختیار سپاه پاسداران قرار دارد. این شناورهای قادر به شلیک موشک‌های سری C-80X هستند و در سینه‌ی آنها یک توپ AK-230 دیده‌میشود.
لیست

خصوصیات
کشور سازنده: چین
تعداد: 10 فروند
تناژ جابجایی: 205 تن
طول: 38.6 متر
عرض: 6.8 متر
آبخور: 2.7 متر
سرعت: 35 گره
برد: 1500 کیلومتر
خدمه: 28 نفر شامل سه افسر
حسگرها: رادار کاوش سطحی Type SR-47، رادار ناوبری RM 1070A و رادار کنترل آتش Type 341
تسلیحات: موشک ضدکشتی نور، توپ الی دولوله‌ای AK-230
پیشران: سه موتور دیزلی متصل به سه محور شفت

کلاس تندر

در ادامه به بررسی شناورهای تندرو و موشک‌های ضدکشتی در اختیار نیروی دریایی کشورمان خواهیم پرداخت.

نویسنده: محمد مهدی محمدی توجه!
1- این مقاله حاصل زحمات نویسنده و در راستای افزایش اطلاعات فارسی‌زبانان و ایرانیان عزیز است و استفاده از آن بدون قرار دادن لینک مقاله به عنوان منبع شرعا و قانونا غیر مجاز است.
2-هرگونه دخل و تصرف در مقاله غیر مجاز است.
3-با توجه به وجود متن‌ انگلیسی مطالب قید شده در این مقاله، انتشار مطالب آن به هیچ وجه تخلیه‌ی اطلاعاتی محسوب نمی‌شود.
برگرفته از: (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)