تالارهای پادشاه ایرانی

بازگشت   تالارهای پادشاه ایرانی > علوم نظامی > فناوری و اطلاعات عمومی نظامی

گفتگو قفل شد
 
ابزارهای تاپیک

جنايت و جنايتكاران جنگي و اخبار مربوطه
  #1  
قدیمی 24/04/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 جنايت و جنايتكاران جنگي و اخبار مربوطه

نگاهی به جنایت جنگی هولناك بمباران درسدن آلمان در جنگ جهاني دوم؛
چگونه در یک شب 600 هزار نفر در آتش سوختند! + فیلم و عکس

در حمله نظامی استراتژیک به شهر درسدن آلمان، در ماه ­های نهایی جنگ جهانی دوم، 1300 بمب­ افکن نیروی هوایی بریتانیا و ایالات متحده، بیش از 3900 تن بمب و مواد آتش­ زا بر روی شهر رها کردند و 600 هزار نفر کشته شدند. چرا حمله ای با چنین حجم انجام شد؟ چرچیل به دنبال دستیابی به چه هدفی بود؟ و چرا سعی می شود تلفات این حادثه کمتر از واقعیت جلوه داده شود. برای یافتن پاسخ این سوالات با گزارش ویژه مشرق همراه شوید.
به گزارش مشرق، بمباران درسدن نامی است که بر حمله نظامی استراتژیک به شهر درسدن، پایتخت ایالت ساکسونی در آلمان، در ماه ­های نهایی جنگ جهانی دوم، نهاده ­اند. در حملاتی که بین روزهای 13 تا 15 فوریه سال 1945 اتفاق افتادند، 1300 بمب­ افکن نیروی هوایی بریتانیا و ایالات متحده، بیش از 3900 تن بمب و مواد آتش­ زا بر روی شهر رها کردند. طوفان آتشینی که در نتیجه انفجار این بمب ­ها شکل گرفته بود، 39 کیلومتر مربع از مرکز شهر را سوزاند و منجر به تلفات جانی بی­ همتایی شد.





درسدن پیش از بمباران در دهه 1980

درسدن پس از بمباران



فیلم 1: تصاویر شهر درسدن پیش از بمباران و پس از آن
( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) فیلم)


بمباران استراتژیک چیست؟
بمباران استراتژیک یک استراتژی جنگی غیراخلاقی است که در یک جنگ همه جانبه برای از بین بردن توان و امکانات اقتصادی و نابودی کامل تجهیزات زیرساختی دشمن مورد استفاده قرار می گیرد.
بطور سیستماتیک سازماندهی و اجرای این استراتژی از طریق هوا صورت می­ گیرد. بمباران استراتژیک با بمباران تاکتیکی (Tactical Bombing) کاملاً متفاوت می باشد، اهداف در بمبارانهای استراتژیک معمولاً کارخانجات، خطوط راه آهن، پالایشگاهها، شهرها و ... میباشد در صورتی که هدف از بمباران تاکتیکی معمولاً انهدام پادگانها، مراکز فرماندهی، انبارهای مهمات، فرودگاه ها و در کل اهداف نظامی می باشد. با توجه به این تفاوت ها مشخص می گردد که بمب افکن های استراتژیک هواپیماهایی بزرگ و دور برد می باشند در صورتی که بمب افکن های تاکتیکی کوچکتر و سریع تر هستند و در بسیاری از موارد بمباران های تاکتیکی توسط شکاری بمب افکن ها صورت میگیرد، در بعضی از مواقع، قبل از اجرای یک بمباران استراتژیک با اجرای بمباران های تاکتیکی سیستم های دفاع ضد هوایی دشمن مورد تهاجم قرار گرفته و منهدم می گردد و سپس بمباران استراتژیک انجام می گیرد.
چرا درسدن بمباران شد؟ آلمان‌ها آغاز کننده بمباران‌های هوایی شهرها نبودند. انگلستان و فرانسه در 3 سپتامبر 1939 علیه آلمان رایش اعلان جنگ دادند. دو روز بعد از این واقعه انگلستان بمباران شهرها و جمعیت غیرنظامی آلمان را آغاز کرد. در 5 سپتامبر 1939 اولین حملات هوایی علیه شهرهای کوکس‌هاون (Cuxhaven) و ویلهلم‌شاون (Wilhelmshaven) انجام گرفت؛ در 12 ژانویه 1940 شهر وسترلند (Westerland) بمباران شد. دو هفته بعد، در 25 ژانویه، فرماندهی عالی ارتش آلمان حمله به شهرهای بریتانیا و بندرهای آن کشور را ممنوع اعلام کرد؛ البته بنادر روسیث (Rosyth) از این قاعده مستثنی شدند. در 20 مارس، 110 بمب انفجاری و آتش‌زا بر فراز شهرهای کیل (Kiel) و هرنوم (Hörnum) رها شدند. در این حمله یک بیمارستان به کلی تخریب شد. در آوریل 1940، بمب‌افکن‌های ارتش بریتانیا حملاتی فزاینده علیه شهرهایی انجام دادند که دارای هیچ نوع تأسیسات و اهمیت نظامی نبودند. وینستون چرچیل در 11 می 1940، و درست یک روز بعد از انتصاب به عنوان نخست‌وزیر و وزیر جنگ تصمیم گرفت دستوری مبنی بر انجام حملات هوایی وسیع علیه مردم غیرنظامی آلمان صادر کند. با این حال وی مردم انگلستان را از اتخاذ این تصمیم مطلع نکرد. در 18 می 1940 فرماندهی عالی ارتش آلمان گزارشی از حملات انگلیسی‌ها به اهداف غیرنظامی منتشر کرده و در مورد عواقب تداوم این حملات به انگلیسی‌ها هشدار داد. بالاخره در 14 و 15 نوامبر 1940 نیروی هوایی آلمان نیز به یک شهر انگلیسی – کاونتری – که البته دارای صنایع نظامی با اهمیتی بود حمله کرد. این حمله چندین ماه پس از آغاز حملات بریتانیایی‌ها علیه مردم غیرنظامی آلمان، آغاز شد. بنا بر گزارشات در این حمله در حدود 600 نفر کشته شدند.
سونکی نیتزل (Sönke Neitzel)، متخصص جنگ‌افزار هوایی، می‌گوید: "بدون شک در سال‌های ابتدایی جنگ، حملات نیروی هوایی آلمان علیه شهرها بر اساس اهمیت نظامی آنها برنامه‌ریزی شده بود و نمی‌توان آنها را حملاتی برای ارعاب و وحشت انداختن در میان مردم کشور متخاصم طبقه‌بندی کرد."
چرچیل: "آنها را کباب کنید."

هدف نیروهای متفقین نابود کردن مردم آلمان به ترسناکترین شکل ممکن بود. در 13 فوریه 1990، 45 سال بعد از ویرانی درسدن، دیوید ایروینگ (David Irving)، در کاخ فرهنگ درسدن به سخنرانی پرداخت. ایروینگ در سخنرانی خود به جمله‌ای مشهور از چرچیل اشاره کرد: " نمی‌خواهم در مورد چگونگی نابود کردن اهداف با اهمیت اطراف درسدن به من پیشنهاد دهید. من پیشنهاد‌هایی می‌خواهم در مورد چگونگی کباب کردن 600000 پناهنده‌ای که از برسلاو به درسدن آمده‌اند." اما کباب کردن آلمان‌ها برای چرچیل کافی نبود. وی در صبح روز بعد از بمباران به هواپیماهای سبک دستور داد که بازماندگان بمباران‌ها را در ساحل رودخانه الب (River Elbe) به رگبار ببندند.
این دستور چرچیل در راستای تحقق بخشیدن به برنامه پیشنهاد شده از سوی مورگنتا، وزیر خزانه داری روزولت بود. وی پیشنهاد کرده بود که برای اطمینان حاصل کردن از اینکه آلمان دیگر هیچگاه قدرت نیابد، می بایست به گونه ای به این کشور حمله کرد که این کشور تکه تکه و منزوی شود و برای همیشه از لحاظ صنعتی فلج بماند.




بسیاری از افراد وینستون چرچیل را به ارتکاب جنایت جنگی در جریان بمباران درسدن متهم می کنند
نبرد سیستماتیک چرچیل برای نابودی مردم آلمان عبارت بود از نابودی هر خانه آلمانی در تمام شهرهای این کشور: "اگر قرار است چنین اتفاقی رخ دهد، امیدوارم بتوانیم تمام خانه‌های آلمانی را در تمام نقاط این کشور ویران کنیم." چرچیل در مارس 1945 در مورد بمباران شهرهای آلمانی با هدف ایجاد ترس و وحشت و در عقلانی بودن این کار دچار تردید شد. اما حملات باز ادامه یافت.
هفته‌نامه آلمانی "اشپیگل" در ژانویه 1995 چنین نوشت: "حدود 6 میلیون آلمانی در جنگ جهانی دوم کشته شدند." در حقیقت، اما تعداد واقعی کشته‌ها بالغ بر 15 میلیون نفر است. با وجود اینکه حتی نشریه ضد آلمانی اشپیگل اذعان می‌نماید که 6 میلیون نفر در این جنگ کشته شده‌اند، اما نخبگان آلمانی فقط برای قربانیان یهودی عزاداری می‌کنند.
به راستی چند نفر در آتش سوختند؟
توماس بروکس درباره تعداد صحیح کشته‌شدگان در آتش‌سوزی می‌گوید: "منکرین این هولوکاست آلمانی ادعا دارند که در این واقعه تنها 35000 آلمانی کشته شدند. مساحت درسدن در حدود 28 کیلومتر مربع است یعنی به عبارت دیگر در حدود 7000 جریب کاملا نابود شد. بنابراین اگر آمار ارائه شده در مورد تعداد کشته شدگان را صحیح فرض کنیم در این صورت در هر جریب 6 نفر کشته شده‌اند (یعنی تقریبا 6 نفر در هر 4000 متر مربع). در فوریه 2005، کمیسیونی مرکب از برخی تاریخ‌نگاران به اصطلاح "جدی و دقیق" این رقم را نیز کاهش داد. آنها ادعا کردند که در حدود 24000 آلمانی در واقعه بمباران درسدن کشته شدند. اما هر کس که اندک آشنایی با سیستم سیاسی آلمان داشته باشد می‌داند که این "تاریخ‌نگاران جدی و دقیق" چیزی نیستند جز چند تحریف‌کننده مبتذل، افرادی که پول می‌گیرند تا با دروغ گویی نگذارند حقایق آشکار شوند. رقم 35000 نفر اشاره به طیف کوچکی از قربانیان دارد که هویت آنها کاملا قابل شناسایی بود."
اظهارات برخی مقامات آلمانی کاملا در تضاد با تاریخ رسمی واقعه درسدن است. ارهارد موندرا (Erhard Mundra)، عضو "کمیته باتزن" (مؤسسه زندانیان سیاسی سابق در جمهوری دموکرتیک آلمان [آلمان شرقی])، در روزنامه "دی‌ولت" (DieWelt) در تاریخ2/12/1995، نوشت: "بر اساس اظهارات سرهنگ دوم دی. ماتس (D. Matthes) افسر سابق ستاد مشترک ارتش آلمان در منطقه نظامی درسدن، 35000 نفر از قربانیان کاملا شناسایی شدند، هویت 50000 نفر تا حدودی آشکار شد، اما در حدود 168000 نفر به هیچ وجه قابل شناسایی نبودند." باید بدین نکته نیز اشاره کنیم که کودکان، زنان و افراد سالخورده‌ای که طوفان آتش آنها را به تلی از خاکستر تبدیل کرده بود نیز غیرقابل شناسایی بودند. در سال 1955، کنراد آدنائر، صدراعظم سابق آلمان غربی چنین اظهار داشت: "در 13 فوریه، 1945، حمله به شهر درسدن، که انباشته از آوارگان جنگی بود در حدود 250000 کشته بر جای گذارد."













تصاویری از شهر درسدن پس از بمباران

در سال 1992، مقامات شهر درسدن در پاسخ به شهروندی که در مورد آمار تلفات پرسیده بود، چنین پاسخ دادند: "بر اساس اطلاعات قابل اعتمادی که توسط پلیس درسدن تهیه شده تا روز بیستم مارس در حدود 202040 جسد کشف گردید که بیشتر آنها را زنان و کودکان تشکیل می‌دادند. تنها 30 درصد از این افراد قابل شناسایی بودند. اگر تعداد افراد مفقودالاثر را نیز به حساب آوریم در این صورت تعداد واقع بینانه قربانیان بالغ بر 250000 تا 300000 نفر خواهد بود." در زمان حمله، شهردرسدن هیچ نوع تجهیزات پدافند هوایی و یا دفاع نظامی در اختیار نداشت. در این شهر هیچ نوع کارخانجات و صنایع نظامی وجود نداشت. درسدن تنها پناهگاهی بود برای آوارگان شرق کشور.
در شبهای دهشتناک 13 و 14 فوریه 1945، وینستون چرچیل، 700000 بمب آتش‌زا، یعنی به ازای هر نفر دو بمب، بر فراز شهر درسدن رها کرد. روزنامه "دی‌ولت" در سوم مارس 1995 نوشت: "به گفته پرفسور دایتمار هوسر (Dietmar Hosser) از مؤسسه مصالح ساختمانی، انبوه‌سازی و پیشگیری از آتش‌سوزی: "زمانی که شهرها به کوره‌های آدم‌سوزی تبدیل می‌شوند در این حالت دمای سطح زمین به بالای 2900 درجه فارنهایت (1600 درجه سانتی‌گراد) می‌رسد."

فیلم 2: بمب­ افکن نیروی هوایی بریتانیا و ایالات متحده، بیش از 3900 تن بمب و مواد آتش­ زا بر روی شهر رها کردند ( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) )
در 11 فوریه 1995، روزنامه "دی‌ولت" چنین گزارش داد: "در نسل‌کشی مردم آلمان در حدود 80 درصد از شهرهای بالای 100000 نفر ویران شدند. هواپیماهای جنگی نیروهای جنایتکار متفقین در حدود 40000 تن بمب در سال 1942، 120000 تن در سال 1943، 650000 تن در 1944 و 500000 تن در چهار ماه آخر جنگ در سال 1945، بر سر مردم آلمان فرو ریختند."









تصاویر هواپیماهای استفاده شده در جریان بمباران درسدن

بمباران نظامی یا جنایت جنگی!
هرچند هیچ کدام از افرادی که مسئول بمباران شهر درسدن بودند، به جنایت جنگی متهم نشدند، اما متخصصین بسیاری بر این باورند که بمباران این شهر جنایت جنگی بوده است.
دونالد بلوخام تاریخ ­شناس، می ­گوید: "بمباران درسدن در 13 و 14 فوریه جنایت جنگی است. وی همچنین استدلال می­کند شواهد مستحکمی مبنی بر مجرم بودن وینستون چرچیل و همدستانش وجود دارد. در این زمینه بایستی به صورت جدی تفکر شود."
گونتر گراس، نویسنده آلمانی نیز یکی از افرادی است که معتقد است بمباران شهر درسدن، جنایت جنگی بوده است.
افرادی که معتقدند در بمباران شهر درسدن جنایت جنگی رخ داده است، استدلال می­ کنند تخریبی که در شهر ایجاد شده است، فراتر از حدی است که بتوان آن را نیاز نظامی قلمداد کرد. متفقین از نتیجه چنین حملاتی آگاه بودند، چراکه برخی شهرهای انگلستان در جریان حمله بلیتز توسط این بمب­ها تخریب شده بودند. این افراد عنوان می­ کنند که در شهر درسدن پایگاه نظامی وجود نداشت و اغلب صنایع این شهر در خارج از محدوده بمباران شده قرار داشتند. آنها ادعا می­کنند با توجه به پیشینه تاریخی قابل توجه شهر، متفقین نباید آن را بمباران می ­کردند.
بخشی از توصیف فاجعه درسدن در روزنامه دی ولت بدین شرح است: "آنها در درسدن، تنها در عرض یک شب جهنمی، صدها هزار نفر را نابود کردند و گنجینه‌های فرهنگی بی‌شماری را تخریب نمودند. زن‌هایی که در بیمارستان‌ها در حال وضع حمل بودند از پنجره‌ها به بیرون می‌پریدند تا در آتش نسوزند. اما در عرض چند دقیقه این زنان و کودکانشان که هنوز چشمانشان را به روی جهان باز نکرده بودند به تلی از خاکستر تبدیل شدند. هزارن نفر که بمب‌های آتش‌زا آنها را تبدیل به مشعل‌های متحرک کرده بود به درون حوض‌های آب می‌پریدند اما فسفر حتی درون آب نیز آنها را می‌سوزاند. حتی حیوانات باغ‌وحش نیز با بیچارگی به همراه انسان‌ها به سوی آب می‌دویدند. اما تمام این انسان‌ها و حیوانات به نام آزادی نابود شدند." (3 مارس 1995، دی‌ولت)
توماس بروکس نیز این بمباران را این گونه تشریح می‌کند: "در مرکز شهر، که منطقه‌ای پرجمعیت با وسعت 15 کیلومتر مربع است، طوفان آتش حتی یک خانه راه هم سالم نگذارد. آتش‌سوزی به مدت دو شبانه روز ادامه یافت. در مرکز شهر آسفالت خیابان در حال سوختن بود. در روز بعدی "تندباد" هنوز با سرعت بسیار شدید می‌وزید تا حدی که یک دانشجوی ترک قدرت آن را در روی پل رودخانه الب نیز احساس کرد. وی گفت: "یک تندباد بسیار شدید که بر اثر آتش به وجود آمده بود از روی رودخانه الب گذشت. ما مجبور شدیم در روی پل بر زمین بخوابیم و به نرده‌ها بچسبیم تا باد ما را با خود نبرد." برای اینکه مردم کشور دچار وحشت نشوند، گوبلز تعداد کشته‌ها را 40000 نفر اعلام کرد. البته وی گزارشی از جانب رئیس دفتر تبلیغات در درسدن دریافت کرده بود که در آن تعداد تلفات بالغ بر 350000 تا 400000 نفر ذکر شده بود.... حتی بعد از پایان جنگ به دلیل ملاحظات سیاسی از ارزیابی دقیق و عینی قربانیان این حادثه وحشتناک ممانعت به عمل آمد. بسیار ساده لوحانه است که باور کنیم تبلیغاتچی‌های نازی عمدا تعداد قربانیان را زیاد اعلام کرده‌اند. هدف از بمباران‌های هوایی نیروهای متفقین، همانگونه که خود نیز اعلام کرده‌اند، شکستن روحیه مردم آلمان بود. اگر تبلیغاتچی‌های نازی تعداد قربانیان را زیاد اعلام می‌کردند بدین معنا بود که در جهت نیات متفقین قدم برداشته‌اند. تعداد تلفات درسدن چنان بالا بود که گوبلز تصمیم گرفت این تعداد را 90 درصد کمتر از مقدار واقعی اعلام کند. وی از این واهمه داشت که اعلام ارقام واقعی باعث هرج و مرج و فروپاشی روحیه تمام مردم رایش گردد. به درستی که ابعاد این فاجعه قوه تخیل انسان را به مبارزه می‌طلبد."




















تلفات حادثه فراتر از یک بمباران نظامی بود

چرا بمباران درسدن نادیده گرفته می‌شود، اما افسانه هولوکاست نه؟
دکتر گئورگی استنسون، وکیل و رئیس موسسه جنوساید واچ (Genocide Watch) می­ گوید:
"چگونه است که هولوکاست جنایت جنگی است و از آن به عنوان یکی از زشت­ ترین اتفاقات تاریخ یاد می ­شود، اما بمباران درسدن و حمله اتمی به هیروشیما و ناکازاکی توسط متفقین جنایت جنگی قلمداد نمی ­شود؟ ما همه کارهای زشتی می­توانیم انجام دهیم، اما باید توسط قانون محدود شویم و قانون اجازه آن را به ما ندهد."
توماس بروکس (Thomas Brookes)، تاریخ‌نگار و نویسنده انگلیسی با اشاره به تلاش‌های صورت گرفته برای کمتر جلوه دادن تلفات انسانی این حمله هوایی می‌نویسد: "دروغ‌گویان حرفه‌ای که در خدمت منافع صنعت هولوکاست قرار گرفته‌اند و همچنین تاریخ‌نگاران رسمی جمهوری فدرال آلمان با وقاحت هرچه تمام سعی می‌کنند میزان تلفات انسانی هولوکاست درسدن را چند صد هزار نفر کاهش دهند. هیچکس نمی‌تواند منکر شود که 12000 خانه در مرکز شهر و در بحبوحه طوفان آتش تبدیل به تلی از خاکستر شدند. در این شهر علاوه بر 600000 ساکن بومی آن، در حدود 600000 پناهنده نیز از شهر برسلاو (Breslau) پناه گرفته بودند. با توجه بدین مسأله می‌توان نتیجه گرفت که هر کدام از این 12000 خانه بیش از 50 نفر را در خود جای داده ‌بودند. اما از این تعداد خانه هیچ چیز باقی نماند و انسان‌هایی که در این خانه‌ها پناه گرفته بودند بر اثر دمای بیش از 2900 درجه فارنهایت (1600 درجه سانتی‌گراد) همگی به خاکستر تبدیل شدند."
انست کرامر (Enst Cramer) در 12 فوریه 1995 و در روزنامه "دی‌ولت" نوشت: "زمانی که برای این قربانیان عزاداری می‌کنیم دیگر نباید دنبال مقصرین این مصائب بگردیم." رومن هرزوگ، رئیس‌جمهور آلمان در سخنرانی 13 فوریه 1995 در درسدن چیزهایی گفت که یقینا توهین به قربانیان بمباران‌ها محسوب می‌شود. وی گفت: "بحث در مورد قانونی بودن و یا نبودن بمباران‌ها، که البته غیرانسانی بودن آنها بر همه آشکار است، کاری عبث و بیهوده است. از آن زمان 50 سال گذشته است و هم اینک هیچ فایده‌ای از این بحث‌ها عاید ما نخواهد شد."



رومن هرزوگ: بحث در مورد قانونی بودن و یا نبودن بمباران‌ها کاری عبث و بیهوده است

توماس بروکس معتقد است که قضیه در مورد هولوکاست کاملا برعکس بوده و تمام تلاش‌ها حول مبالغه در مورد این رخداد می‌چرخند. او در ادامه می‌افزاید: اما وقتی که نوبت مبالغه و گزافه‌گویی در مورد تلفات جانی اردوگاه‌های آشویتس می‌رسد، هیچکس از این حرف‌ها نمی‌زد. دیگر دروغگویان و فریبکاران حرفه‌ای نمی‌گویند که: "بحث در مورد اینها بی‌معنی است... سالیان درازی از این واقعه گذشته، بنابراین این صحبت‌ها چه فایده‌ای دارند؟" به نوشته فریجوف میر (Fritjof Meyer)، روزنامه‌نگار مشهور، 3.5 میلیون قربانی ساختگی به تعداد تلفات اردوگاه‌های آشویتس اضافه شد تا ملت آلمان بیش از پیش بدنام شود. در حقیقت تمام سیاستمداران آلمانی ادعا می‌کنند که مردم این کشور تا ابد گناهکار هستند. حتی آلمانی‌هایی که هنوز زاده نشده‌اند نیز گناهکارند.

منابع و مآخذ
  • Bomber Command (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) 's report, (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , National Archives, Catalogue ref: AIR 16/487, which says that 1,600 acres (6.5km2) were destroyed.
  • Addison (2006), p. 180
  • Elliott, Michael. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) Europe, 10 August 2003, retrieved 26 February 2005.
  • Longmate(1983), p. 122. Longmate describes a 22 September 1941 memorandum prepared by the British Air Ministry's Directorate of Bombing Operations which puts numbers to this analysis.
  • Gerda Gericke (lucas) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , 26 October 2005.
  • Stanton, Gregory. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . Retrieved 2008-11-12
  • (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ("The Recovering, Registration and Burial of Dresden raid deads” – part I of the Historian Commission report 2010; pdf, p. 38-39)
  • Taylor, Bloomsbury 2005 pp. 420–6.
  • "The Strategic Air Offensive against Germany" (SOA), HMSO (1961) vol 3 pp. 117–9.
  • Addision (2006), Chapter by Sonke Neitzel (2006) "The City Under Attack" p. 76
  • Harding, Luke. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , The Guardian, 31 October 2005.
  • Gómez, Javier Guisández. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , nº 323, 20 June 1998, pp. 347–63.
  • (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (1996). (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . David Irving, Hitler and Holocaust Denial: Electronic Edition. Retrieved 6 May 2010.
  • (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , II. Section ANALYSIS: Dresden as a Military Target, 33, 34.
  • Grayling, AC (27 March 2006). (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . London: The Guardian. Retrieved October 2008.
  • Evans, Richard J. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
  • Gerda Gericke (lucas) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , 26 October 2005.


__________________











آخرین ویرایش 24/04/2012 توسط : Alireza_Mahan23 در ساعت 11:54
کاربر زیر بخاطر پست مفید از Alireza_Mahan23 سپاسگزاری کرده اند :

5 تاپیک آخر توسط Alireza_Mahan23
تاپیک تالار آخرین ارسال کننده پاسخ نمایش آخرین پست
جاسوس‌های پرنده آمریکا با کدام تجهیزات ویژه به... اسلحه و جنگ افزار Alireza_Mahan23 0 1026 16/04/2017 14:15
نگاهی به توانمندی صنایع هوایی چین:از هرکولس... اسلحه و جنگ افزار Alireza_Mahan23 0 984 16/04/2017 14:04
جنگنده پیشرفته و پنهانکار نسل پنجم قاهر 313 ساخت... اسلحه و جنگ افزار Alireza_Mahan23 0 1009 16/04/2017 13:54
مشخصات تبلت 10 اینچی جدید سامسونگ لو رفت Samsung Alireza_Mahan23 0 2151 03/05/2016 15:18


وقتی که آمریکا شهروندانش را زنده در آتش سوزاند + عکس و فیلم
  #2  
قدیمی 09/05/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 وقتی که آمریکا شهروندانش را زنده در آتش سوزاند + عکس و فیلم

رمز گشایی مشرق از قتل عام واکو؛
وقتی که آمریکا شهروندانش را زنده در آتش سوزاند + عکس و فیلم

قتل عام واکو یکی از بحث برانگیزترین وقایع تاریخ ایالات متحده است که برخی معتقدند لکه ننگی در تاریخ حقوق بشر آمریکا محسوب می شود. این واقعه که با محاصره ای 50 روزه همراه بود، سرانجام با یک آتش سوزی خاتمه یافت که 76 نفر از جمله 20 کودک و دو خانم باردار در جریان آن کشته شدند. برای رازگشایی از ماجرای این واقعه با گزارش ویژه مشرق همراه شوید...
به گزارش مشرق واقعه واکو یکی از بحث برانگیزترین وقایع تاریخ ایالات متحده است که برخی معتقدند لکه ننگی در تاریخ حقوق بشر آمریکا محسوب می شود.
شاخه داویدیان یکی از شاخه‌های دین مسیحی و منشعب از کلیسای ادونتیست است. این شاخه در سال ۱۸۳۰ در آمریکا توسط فردی بنام ویلیام میلر که کشاورزی انگلیسی بود، پایه‌گذاری شد؛ او تحصيلات رسمى نداشت، اما كليه نوشته‌هايى كه به آنها دسترسى داشته را خوانده ‌بود و با مطالعات مشتاقانه ‏اى كه روى كتاب مقدس به ويژه كتاب دانيال و مكاشفه انجام داده بود به بازگشت حتمى مسيح قانع شده بود. ويليام ميلر، بازگشت مسيح را طبق فرازهايى از كتاب مقدس مانند رساله دوم پطروس و دانيال، سال 1843 ميلادي پيش ‏بينى كرد و در سال 1841 ميلادي اين نظريه خود را منتشر كرد.
شاخه داویديان تا سال ۱۹۵۵ همچنان بعنوان یک شاخه ادونتیست شناخته می‌شد. شاخه داوودیه هم به ظهور منجی باور دارد و برای آن تاریخ ۱۸۴۳ را نیز تعیین کرد كه با محقق نشدن اين پيش ­بيني، این شاخه کم‌کم به فرق گوناگونی تقسیم گردید. ادونتیست‌های تبشیری، کلیسای مسیحی ادونت، کلیسای خدا و عیسی مسیح از مهمترین فرق منشعب از شاخه داوودیه‌ است. ورنن وین هوول رهبر شاخه داویدیان که بعدها نام خود را به دیوید کورش (David Koresh) تغییر داد، از مهمترین رهبران این شاخه ‌است.









دیوید کورش، رهبر شاخه داویدیان



شاخه داویدیان
شاخه داویدیان یک شاخه پروتستان است که در سال 1955 توسط گروهی از اعضای این شاخه که جدا شده بودند، تاسیس شد. با پیوستن اعضای بیشتری به این گروه، رهبر گروه کلیسا را به تپه ه­ای چند مایل دورتر منتقل کرد و نام آن محل را مونت کارمل نهاد.








تصاویر سایت مونت کارمل


چند سال بعد، این گروه دوباره نقل مکان کرد و این بار به محل بزرگتری در شرق شهر منتقل شد. در سال 1959 فلورنس هاتف (همسر ویکتور هاتف) اعلام کرد که مسیح برای بار دوم ظهور خواهد کرد و از اعضای گروه خواست در آنجا جمع شوند و منتظر ظهور ناجی باشند. بسیاری از آنها شروع به ساخت خانه کردند، برخی در چادرها و برخی دیگر در اتوبوس­ها ساکن شدند و اغلب آنها مایملک خود را فروختند. با عدم تحقق ظهور ناجی کنترل مونت کارمل به بنجامین رودن سپرده شد و با مرگ وی به همسرش لوییس رسید. لوییس پسرش جرج را برای مقام رهبری مناسب نمی­دانست و از این رو ورنون هاول، که بعدها به دیوید کورش مشهور شد، را جانشین خود معرفی کرد. در سال 1984 جلسه­ ای برگزار شد که در نهایت منجر به انشعاب گروه شد. دو گروه تشکیل شدند که گروه اول به رهبری ورنون هاول خود را شاخه داویدیان معرفی کردند و رهبری گروه دوم را نیز جرج رودن سپرده شد. بعد از این جدایی جرج رودن، هاول و پیروانش را از مونت کارمل بیرون کرد و آنها به ایالت تگزاس رفتند.
پس از مرگ لوییس و تصدیق صحت وصیتنامه وی در ژانویه 1987، هاول اقدام به بازپس ­گیری کنترل مونت کارمل کرد. برای تحقق این هدف هاول به پلیس مراجعه کرد و ادعا کرد رودن به علت سواستفاده از اجساد گناهکار است. تا 31 اکتبر 1987 ماموران دولتی از پیگیری اتهامات بدون وجود مدرک امتناع کردند. در نهایت 3 نوامبر 1987 هاول و 7 تن از همراهانش به صورت مسلح به مونت کارمل حمله کردند تا از اجساد موجود در آنجا عکسبرداری کنند. جرج رودن به آنها تذکر داد که از آنجا بیرون بروند و برای این کار از اسلحه یوزی استفاده کرد. دپارتمان پلیس پس از 20 دقیقه مداخله کرد. کلانتر با هاول تماس تلفنی برقرار کرد و از او خواست به درگیری خاتمه دهد.
در 21 مارس 1988 جرج رودن به دلیل اظهارات تهدیدآمیزش در دادگاه مبنی بر آلوده کردن اعضای دادگاه تگزاس به ویروس ایدز در صورت صدور رای به نفع هاول، بازداشت شد. فردای آنروز پری جونز، هاول و برخی پیروانش به مونت کارمل نقل مکان کردند.
چرا به مونت کارمل حمله شد؟

  • جف لیتل و وین مارتین، دو تن از اعضای شاخه داویدیان بودند که با رایانه­ های موجود در سایت مونت کارمل به بررسی ATF و فعالیت­ها آن می ­پرداختند. به نظر می­رسد آنها به اطلاعاتی محرمانه دست یافته بودند که ATF را نگران کرده و آنها را مجاب کرده بود که برای جلوگیری از انتشار این اطلاعات به مونت کارمل حمله کنند.
    موضوع از این قرار است که در آوریل 1991، کشتی­ های نیروی دریایی در حالی در ساحل پهلو گرفتند که بار آنها هلیکوپترهایی مملو از سلاح بود. این سلاح­ ها که از سربازان عراقی گرفته شده بودند، به صورت غیرقانونی و به گونه ­ای وارد شده بودند که قابل ردگیری نبودند. سپس هلیکوپترها به اوکلاهاما فرستاده شدند، تا در آنجا در بین تبهکاران خیابانی این منطقه توزیع شوند. همانطور که اشاره شد، این سلاح­ها قابل ردیابی نبودند و این تبهکاران که با ای تی اف داد و ستدهای پنهانی داشتند، به راحتی می­ توانستند از این سلاح ­ها استفاده کنند. به نظر می ­رسد که جف و وین به این اطلاعات دست یافته بودند و قصد داشتند آن را منتشر کنند.

  • کورش و پیروانش به انبار کردن اسلحه های غیرمجاز متهم شده بودند. مقامات با بررسی این اتهامات تصمیم به گرفتن حکم تفتیش کمپ گرفتند. مارک برالت، یکی از اعضای پیشین شاخه داویدیان ادعا کرده بود که کورش با ترکیب اجزای دو سلاح ام-16 و آی آر-15 نوعی تیربار درست کرده است. بر اساس اظهارات دیوید آگویلیرا، مامور اداره نظارت بر الكل، دخانيات، سلاحهاي گرم و مواد منفجره در 25 فوریه 1993 در پیشگاه دنیس گرین، رئیس دادگاه رسیدگی کننده به پرونده شاخه داویدیان، اعضای این شاخه سلاح­ های متعددی را به صورت قانونی از فروشندگان قانونی خریداری کرده بودند. با اینکه هیچکدام از این سلاح ­ها نه غیرقانونی بودند و نه از مراجع غیرقانونی خریداری شده بودند، آگویلیرا در برابر قاضی اظهار کرد که بنا به تجربه شخصی وی، خریدهای اینچنینی با هدف ساخت سلاح­های غیرقانونی شکل گرفته است.

  • اف بی آی ادعا می­کرد که افراد داخل مونت کارمل توسط دیوید کورش زندانی شده بودند و وی به آنها اجازه خروج از کمپ را نمی­داد. اما شیلا مارتین یکی از بازماندگان شاخه داویدیان زندگی در مونت کارمل و دیوید کورش را این گونه تشریح می­کند: "کورش می­ دانست حق با اوست و در راه عقیده­ اش مبارزه کرد. وی هیچگاه ادعا نکرد مسیح است. همه ما همچون دوران مسیح با برادران و خواهران دینی خود در کنار هم زندگی می­کردیم. ما از وی پیروی می­کردیم، زیرا وی در تدریس کتاب مقدس بی­ همتا بود و چشم ما را به روی جهان می­ گشود. وی فردی بسیار مطلع بود و تمامی استدلالاتش بر پایه برهان­ های عقلی و منطقی بیان می ­شدند. او نیز همچون ما زندگی عادی داشت. بر خلاف مطالب عنوان شده تنها یک همسر داشت و صاحب یک فرزند بود. او نیز همچون دیگر افراد به کارهای روزمره می ­پرداخت، گیتار می­نواخت، کار می­کرد و با دیگران ارتباط برقرار می­ کرد.


    فیلم1 : یکی از جلسات درس دیوید کورش ( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) )


  • کورش به فساد اخلاقی و آسیب رسانی به زنان و کودکان متهم شده بود. پرونده اتهامات مربوط به فساد اخلاقی کورش در سال 1992 بسته شد و پلیس نتوانست هیچ مدرکی دال بر تایید این اتهامات پیدا کند. جوی اسپارکز، یکی از مسئولین پیگیری این اتهامات پس از بسته شدن پرونده کورش گفت: "ما از اینکه نتوانستیم هیچ مدرکی دال بر گناهکار بودن کورش پیدا کنیم، بسیار عصبانی بودیم، اما کاری از دستمان بر نمی ­آمد."



    دیوید کورش به همراه همسر و دو فرزندش
50 روز محاصره
محاصره واکو در 28 فوریه 1993 آغاز شد و 50 سال بعد در 19 آوریل با خشونتی کم نظیر به پایان رسید. محاصره زمانی آغاز شد که اداره نظارت بر الكل، دخانيات، سلاحهاي گرم و مواد منفجره اقدام به اجرای حکم تفتیش در محدوده شاخه داویدیان در مرکز مونت کارمل کرد. این منطقه در فاصله 14 کیلومتری شمال شرق واکو در تگزاس واقع شده است. در 28 فوریه و کمی پس از تلاش برای اجرای حکم تفتیش، درگیری مسلحانه شدیدی شروع شد و حدود 2 ساعت به طول انجامید. در جریان این درگیری­ ها 4 مامور و 6 نفر از اعضای شاخه داویدیان کشته شدند. به دلیل ناکامی اداره نظارت بر الكل، دخانيات، سلاحهاي گرم و مواد منفجره در اجرای حکم تفتیش، اف بی آی منطقه را محاصره کرد. محاصره 50 روز بعد یعنی هنگامی که حمله دوم صورت گرفت و آتش کمپ اعضای شاخه داویدیان را فراگرفت، به پایان رسید. 76 نفر در جریان این آتش سوزی کشته شدند که 24 نفر از آنها جزو اتباع بریتانیا بودند. در بین کشته­ شدگان 20 نفر کودک و دو خانم باردار نیز حضور داشتند و دیوید کورش، رهبر شاخه نیز در جریان آتش­ سوزی کشته شد.



تصویر یکی از کودکان که در جریان آتش سوزی کشته شدند




فیلم 2: صحنه هایی تکان دهنده و غم انگیز از واقعه واکو ( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) )



نکات بحث برانگیز:
  • علت رسمی حمله به مونت کارمل جستجو به دنبال سلاح ­های غیرقانونی اعلام شده بود. همه سلا­ح­ های خریداری شده توسط شاخه داویدیان توسط فردی به نام پل راتا خریداری شده بودند. وی و کورش به صورت قانونی در فروشگاه­ های اسلحه به خرید و فروش سلاح می ­پرداختند. آنها از این فروشگاه­ ها به عنوان فرصتی برای برقراری رابطه با مردم و دعوت آنها به پیوستن به گروه خود، استفاده می ­کردند.
  • ای تی اف هفته­ ها پیش از حمله به مونت کارمل، خانه­ ای در نزدیکی محل اسکان شاخه داویدیان را مجهز کرده بود و با تجهیزاتی کاملا پیشرفته کمپ مونت کارمل را تحت نظر گرفته بود. ای تی اف پس از آنکه نتوانست سلاح­ های ادعا شده را در مونت کارمل پیدا کند، ادعا کرد که راتا در روز حمله به نمایشگاه سلاح رفته بود و سلاح­ ها را برای فروش با خود به آنجا برده بود. حال این سوال مطرح می­شود که ای تی اف چگونه نتوانسته بود با توجه به هفته­ ها عملیات مخفی و استفاده از دستگاه­های پیشرفته، متوجه شود که پل راتا آن روز صبح مونت کارمل را ترک کرده بود. با توجه به این که ادعا می­شد حجم زیادی سلاح در مونت کارمل وجود دارد و راتا آنها را صبح روز حمله به نمایشگاه سلاح برده است، وی می­ بایست از کامیون یا یک ون استفاده می­کرد تا بتواند این سلاح­ ها را جابجا کند و مشاهده یک کامیون یا ون نباید برای ای تی اف کار چندان دشواری باشد.
  • استفاده از حجم زیادی از نیروها و ماشین­ های جنگی برای موضوع کم اهمیتی نظیر شاخه داویدیان، در تاریخ ایالات متحده بی­ سابقه بوده است. ادعای ای تی اف این بود که شاخه داویدیان می ­بایست به دلیل نگهداری و داد و ستد سلاح، 200 دلار مالیات پرداخت کند و این گروه به صورت غیرقانونی از پرداخت آن سر باز زده است. جالب این است که ای تی اف و اف بی آی در جریان 50 روز محاصره چندین میلیارد دلار خرج کردد تا 200 دلار به بودجه دولت باز گردد!

  • چه کسی ابتدا شلیک کرد؟ رولند بالستور، یکی از اعضای تیم ای تی اف که مسئولیت محافظت از درب جلویی را بر عهده داشت، به ماموران پلیس و نیروهای ویژه واکو گفت فکر می­کند که اولین شلیک از سوی یکی از اعضای تیم ای تی اف که مسئول مقابله با سگ­های شاخه داویدیان بود، بوده است، اما بعدها و در جریان بررسی­های صورت گرفته وی اصرار داشت که اولین شلیک از سوی اعضای شاخه داویدیان صورت گرفته است. بالستور در جلسات بعدی دادگاه از سوی دولت فراخوانده نشد. اعضای شاخه داویدیان ادعا می­کنند که پس از اولین شلیک اعضای تیم درب جلویی شلیک کردند و اعضای این شاخه برای محافظت از خود اقدام به شلیک کردند.


    فیلم 3 ( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) )

    در این فیلم مشاهده می‌کنیم که ماموران پلیس در پشت ماشین‌ها سنگر گرفته‌اند و از جلو به خانه حمله می‌کنند. دو تیم چهار نفره نیز از کنار ساختمان و از طریق نردبان با بالای سقف می‌روند. همانطور که مشاهده می‌شود تیری به زمین خاکی اطراف ماشین‌ها برخورد نمی‌کند، چراکه در اینصورت می‌بایست شاهد بلند شدن خاک از روی زمین باشیم. به ماشین‌ها نیز گلوله‌ای اصابت نمی‌کند و ماشین‌ها کاملا سالم‌اند و حتی یک شیشه هم نشکسته است. صدای سلاح‌های خودکار که در این فیلم شنیده می‌شوند، مربوط به سلاح‌های ام.پی-5 و ام-16 است که توسط مامورین ای تی اف مورد استفاده قرار گرفته است.


    فیلم 4 ( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) )

    در این صحنه دو تیم چهار نفره از مامورین ای تی اف ماموریت دارند ظرف مدت 30 ثانیه به سقف ساختمان برسند و آنجا را تخلیه کنند. همانطور که مشاهده می‌شود هیچکس به این مامورین که در حال بالا رفتن از ساختمان هستند، شلیک نمی‌کند و آنها با خیال راحت در حال بالا رفتن از نردبان هستند. چند نفر از مامورین نیز سلاح‌های کاملا خودکار با خود حمل می‌کنند که در فیلم مشخص شده‌اند.

    با این بهانه که در مونت کارمل آزمایشگاه ­های مواد وجود دارد، بالگردهایی از گارد ملی تگزاس و آلاباما قرض گرفته شد. با این وجود در بین اتهاماتی که مبنای حکم بازداشت قرار گرفتند، هیچ موردی مبنی بر وجود این آزمایشگاه ­ها وجود نداشت. گزارش­های منتشر شده از سوی دولت ادعا می­ کنند که این بالگردها تنها برای منحرف کردن فکر اعضای کمپ استفاده شدند و همه خدمه پرواز تنها به سلاح کمری 9 میلیمتری مسلح بودند و هیچ شلیکی از سوی آنها انجام نگرفته است. اما شواهدی وجود دارند که نشان می دهند از بالگردها به سوی ساختمان مونت کارمل شلیک شده است. نخست آنکه بر روی سقف ساختمان مونت کارمل سوراخ هایی وجود دارند که توسط گلوله به وجود آمده اند و تنها هلیکوپترها بودند که می توانستند از بالا به ساختمان شلیک کنند. همچنین در بین کشته شدگان افرادی وجود داشتند که از ناحیه بالای سر تحت اصابت گلوله قرار گرفته بودند. وینستون بلیک یکی از قربانیانی بود که پس از مرگ جسدش مورد کالبدشکافی قرار گرفت و اثر گلوله در قسمت بالایی جمجمه حاکی از آن بود که از بالای سر مورد اصابت گلوله قرار گرفته است.

    در مقاله هفته ­نامه آستین کرونیکل آمده است: "قبل از آنکه آتش ­سوزی نهایی اتفاق بیفتند، اعضای شاخه داویدیان در مورد شواهد موجود بر روی در ورودی بحث می­ کردند. استیو اشنایدار، یکی از مردان مورد اطمینان دیوید کورش در جریان تماس تلفنی با اف بی آی، به ماموران اف بی آی گفت: "شواهد موجود بر روی درب ورودی، بیانگر آن است که چند گلوله شلیک شده است و چه اتفاقی افتاده است." دیک دیگوئرین، دادستان هوستون، که در طول محاصره اجازه ورود به کمپ را پیدا کرد، در جریان بررسی­ ها شهادت داد که برآمدگی­های ایجاد شده بر روی درب فلزی حاکی از آن است که از گلوله­ ها از بیرون شلیک شده­ اند. دیگوئرین همچنین شهادت داد که تنها لنگه راست در ورودی دارای برآمدگی­های حاصل از شلیک گلوله ­ها بود و لنگه چپ در سالم بود.


  • تصویر در ورودی: محل اصابت گلوله ها در لنگه راست در کاملا مشهود است
    دولت با ادعای اینکه لنگه راست در در جریان آتش­ سوزی گم شده است، از لنگه چپ به عنوان مدرک در دادگاه استفاده کرد. سروان دیوید کیز، از اعضای نیروهای پلیس تگزاس شهادت داد شاهد آن بوده است که دو نفر بلافاصله پس از پایان محاصره، شیئی را وارد یک ون می­کردند که به نظر می­رسد همان لنگه در گمشده است."
  • آخرین شلیک روز اول در ساعت 7 بعد از ظهر رخ داد. مامورین اف بی آی ادعا می‌کردند که این شلیک‌ها از سوی افراد شاخه داویدیان بوده است که در جریان آن یک مامور کشته و یک مامور دیگر نیز اسیر شده‌اند.اما شواهد موجود خلاف این ادعا را ثابت می‌کند. مایک شرودر 29 ساله که مامور پست بود و طبق معمول برای انجام کارهایش از کمپ بیرون رفته بود، وقتی خبر شروع درگیری را از طریق رسانه‌ها شنید، فورا تصمیم گرفت به خانه برگردد، زیرا همسر و فرزندش در کمپ بودند. مایک به همراه وودی کندریکنر و نورمن آلیسون قصد داشتند با عبور از فنس به خانه بازگردند که درل درایر یکی از مامورین عملیاتی ای تی اف آنها را مشاهده کرد و به سمتشان شلیک کرد. مایک 7 بار تیر خورد. یک تیر به چشم، تیر دیگر به قلب و 5 تیر دیگر به پشتش اصابت کردند. نورمن آلیسون نیز هنگامی که می‌خواست از حصارها بالا رود، دستگیر شد.



    فیلم 5 ( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) )


    در این فیلم شاهد آن هستیم که 3 نفر از ماموران قصد دارند، از پنجره وارد ساختمان شوند و یک مامور نیز مسئولیت پشتیبانی از آنها را بر عهده دارد. همانطور که مشاهده می‌کنیم، هیچکس به این ماموران شلیک نمی‌کند و آنها با راحتی پنجره را شکسته و وارد خانه می‌شوند. مشاهده می‌کنیم که مامور سوم دو نارنجک به کمربند خود بسته و یک نارنجک دودزا نیز در دستش دارد. پس از اینکه این 3 مامور از پنجره وارد اتاق می‌شوند، مشاهده می‌کنیم که مامور چهارم یک نارنجک دودزا به درون اتاق پرت می‌کند و بدون آنکه نگاه کند، دو بار به صورت رگبار شلیک می‌کند. چرا وی در حالیکه 3 نفر از همکارنش در داخل اتاق هستند، چنین کاری باید انجام دهد؟ همچنین مشاهده می‌کنیم گلوله‌هایی از داخل به بیرون شلیک می‌شوند و همزمان به یک منطقه از دیوار برخورد می‌کنند. اگر این شلیک‌ها از سوی افراد شاخه داویدیان بود، می‌بایست تا زمانی که مطمئن شوند فرد بیرونی مرده است، ادامه پیدا می‌کرد. متوقف شدن شلیک حاکی از آن است که شلیک از سوی مامورین ای تی اف بوده است. هر سه ماموری که داخل ساختمان رفته بودند، از محافظان شخصی بیل کلینتون در جریان مبارزات انتخاباتی وی بودند و هر سه مردند.
  • آتش ­سوزی: در جریان حمله نهایی گاز اشک آور به گونه­ ای خطرناک توسط تانک ها وارد ساختمان شد، که اف بی آی ادعا می کند وجود این گاز با غلظت بالا آغاز کننده آتش ­سوزی بوده است.

    با اینکه دو مورد از سه مورد آتش ­سوزی صورت گرفته در داخل ساختمان رخ دادند، دور از مکان­هایی بودند که گاز از آنجا وارد شده بود، دیوید تیبودئو در مصاحبه خود با مجله سیزن در سال 1999 ادعا کرد که صدمه ­های وارده به ساختمان باعث گسترش گاز شد، به نحوی که "آنها دیوارها و پنجره ­ها را خراب می­کردند تا گاز از ساختمان خارج شود."



    بین سال­های 1993 تا 1999 اف بی آی استفاده از هرگونه ماده آتش ­زا را انکار می ­کرد، اما به دلیل شواهد مستحکم مبنی بر استفاده از این مواد، در نهایت سخنگوی اف بی آی استفاده از این مواد را تایید کرد، اما ادعا کرد که این نارنجک­ها که باعث توزیع گاز سی اس شده ­اند، در ساعت­های اولیه صبح و برای نفوذ به تانکر آب مورد استفاده قرار گرفته ­اند.

    زمانی که در سال 1994 مدارک اف بی آی برای بررسی به کنگره فرستاده شد، صفحه ­ای که مربوط به استفاده از دستگاه ­های آتش­زا بود، گم شد. یکی از اعضای ارشد اف بی آی عنوان کرد در مصاحبه ­اش با مجله نیوزویک اظهار کرد با اینکه بیش از 100 نفر از اعضای اف بی آی از استفاده از این دستگاه ­ها آگاهند، هیچکدام تا سال 1999 صحبتی درباره این موضوع نکردند.
    ماموران اف بی آی چندین دستگاه شنود بر روی دیوارهای ساختمان قرار دارند که در متهم کردن اعضای شاخه داویدیان به شروع درگیری به آنها استناد می­ کنند. اما کیفیت مکالمات به دست آمده از این دستگاه ­ها بسیار پایین و غیرقابل فهم ­اند. علاوه بر این متن مکالمات چندین بار نوشته شده است که هر دفعه با دفعات قبل متفاوت است.
    در 12 می و کمتر از یک ماه پس از وقوع حادثه، مقامات دولتی واکو دستور خاک­برداری و صاف کردن منطقه درگیری را صادر کردند و بدین ترتیب از آن تاریخ به بعد دیگر هیچ شانسی برای پیدا کردن مدارک بیشتر وجود نداشت.
    دو تن از اعضای دپارتمان مهندسی حفاظت در برابر آتش در دانشگاه مریلند، در بررسی­ هایی مستقل به این نتیجه رسیدند که اعضای کمپ زمان کافی برای فرار در اختیار داشته ­اند و در صورت تمایل می ­توانستند بدون آنکه گرفتار شعله ­های آتش شوند، از ساختمان خارج شوند. در گزارشی دیگر که به نام گزارش آرسون مشهور است عنوان شده است که خرابه­ های ناشی از عملیات قبل ممکن است معابر خروجی احتمالی در غرب ساختمان را مسدود کرده باشد.
    ادعا می‌شد سوراخ‌های ایجاد شده بوسیله تانک‌ها برای فرستادن گاز اشک‌آور به داخل ساختمان بود، اما همانطور که در فیلم مشاهده می‌شود، ابزاری که بر روی این تانک‌ها نصب شده بودند، بسیار بزرگتر از آن بودند که سوراخ ایجاد کنند و به نظر می‌رسد بیشتر برای تخریب بخش‌های خاصی از ساختمان مورد استفاده قرار می‌گرفتند، تا افراد شاخه داویدیان نتوانند از ساختمان خارج شوند. همچنین در فیلم کاملا مشهود است که با خارج شدن تانک‌ها آتش‌سوزی آغاز می‌شود. توجه کنید که پس از مشاهده شعله‌ها هیچ تلاشی برای خاموش کردن آتش صورت نمی‌گیرد و تانک دوباره وارد ساختمان می‌شود.


    فیلم 6 ( (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) )



  • در 27 مارس روزنامه لندن تایمز از استفاده از تجهیزات فوق پیشرفته استراق سمع توسط اف بی آی خبر داد. نیروی هوایی استراتژیک بریتانیا هواپیمایی مخصوص به آمریکا فرستاد تا بتوانند عکس‌هایی از درون خانه‌ها بگیرند. این کار توسط دوربین‌های حرارتی انجام می‌شدند. این دوربین‌ها که از سقف ساختمان مونت کارمل وارد ساختمان شده بودند، به اف بی آی کمک می‌کردند تا در هر لحظه از چگونگی استقرار افراد شاخه داویدیان آگاه باشد و بتواند عملیات خود را هدایت کند. به همین دلیل نیروهای اف بی آی کاملا آگاه بودند که در هنگام شروع آتش‌سوزی افراد شاخه داویدیان کجا بودند و می‌توانستند به راحتی با خراب کردن بخش‌هایی از ساختمان راه را برای خروج آنها باز کنند. اما به نظر می‌رسد این آگاهی به نیروهای اف بی آِ کمک کرد تا بهتر راه خروج افراد شاخه داویدیان را سد کنند.
  • شواهد به دست آمده از کالبدشکافی
    مدارک کالبدشکافی حاکی از آن است که بیش از 20 نفر از اعضای شاخه داویدیان مورد اصابت گلوله قرار گرفته ­اند که 5 مورد از بین آنها کودکان زیر 14 سال بودند. بازپرس ­های پزشکی که کالبدشکافی را انجام داده ­اند، بر این باورند که برخی از این کودکان نظیر دایلند گنت، کودک 3 ساله ­ای که از ناحیه قفسه سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفته است، از طرف اعضای خود شاخه کشته شده ­اند تا مرگ آسانتری داشته باشند و در شعله ­های آتش نسوزند.

  • کاترین آندرید پیش از آتش سوزی


  • جسد کاترین آندرید پس از سوختن در شعله های آتش

  • شاری دویل پیش از آتش سوزی


  • جسد شاری دویل پس از سوختن در شعله های آتش

بازتاب حمله به مونت کارمل:

دو تن از اعضای پیشین ای تی اف که در این عملیات شرکت داشتند، اقدامات اف بی آی و ای تی اف در این عملیات را اینگونه توصیف می­کنند: "اقدامات ای تی اف تنفرانگیزند. در این عملیات اصول اولیه اخلاقی و انسانی رعایت نشد. به افرادی که در زندان هستند، احترام بیشتری گذارده می­شود. طبق قانون اساسی ایالات متحده استفاده از تسلیحات نظامی علیه شهروندان آمریکایی غیرقانونی است، اما در این عملیات برای محاصره کمپ مونت کارمل از تانک استفاده شد."



تصویر تانک های استفاده شده توسط ماموران اف بی آی


بازتاب این حمله در درون ایالات متحده بسیار شدید بود. رای انجلمن در برنامه رادیویی KGBS تلویحا اشاره کرد که مقامات دولتی دروغ می ­گویند. وی عنوان کرد که حتی به مصدومان جنگی هم در دوران جنگ رسیدگی پزشکی می­شود، اما هیچ­کس به مجروحان و مصدومان محاصره شده در مونت کارمل رسیدگی نکرد. وی در مکان­های دیگری نیز مکررا دولت و پلیس را دروغگو خواند و از اینکه ای تی اف نتوانست سلاح­های ادعا شده را پیدا کند، انتقاد کرد.
رسانه­ ها نیز از همان روزهای اول تحت سایه سنگین دولت به جوسازی علیه کورش پرداختند و وی را فردی دیوانه، جنایتکار و متجاوز معرفی کردند. اما حقیقت به قدری واضح بود که مجبور شدند به آن اشاره کنند. نکته جالب در پوشش تلویزیونی این ماجرا این است که اف بی آی با این بهانه که نگران جان خبرنگاران است، آنها را از منطقه مونت کارمل بیرون کرد و به 5 مایل دورتر منتقل کرد. رای انجلمن در این باره می­گوید: "اف بی آی کاری کرد که از این به بعد مردم تنها شاهد چیزی باشند که آنها می­ خواهند و می­توانند به هر نحوی که دوست دارند، ماجرا را نشان دهند. این اقدام کاملا مشابه اقدام دولت کمونیستی چین پیش از قتل عام میدان تیانانمن است."














بازتاب حمله به مونت کارمل در درون آمریکا بسیار شدید بود





بخشی از بیانات مقام معظم رهبری در نماز جمعه 88/3/29 و اشاره ایشان به واقعه واکو:
آن چیزى که در این بین از همه بدتر و زشت‌تر به چشم من آمد، این حرفهائى بود که به عنوان دلسوزى از حقوق بشر و سختگیرى به مردم، از زبان این دولتمردان آمریکائى صادر شد که: ما از اینکه با مردم چنین رفتار بشود، مخالفیم؛ ما نگرانیم! شما نگران مردمید؟! شما چیزى به نام حقوق انسان را اصلاً قبول دارید؟! افغانستان را کى‌ به خاک و خون کشید و هنوز هم دارد میکشد؟ عراق را کى‌ زیر چکمه‌ى نظامیان خودش تحقیر کرد؟ در فلسطین چه کسى به دولت صهیونیست ظالم این همه کمک سیاسى و مادى کرد؟ در خود آمریکا – انسان واقعاً تعجب میکند – در زمان دولت همین حزب دموکرات، در زمان ریاست جمهورى شوهر همین بانوئى که حالا اظهار نظر میکند، هشتاد و چند نفر از وابستگان فرقه‌ى داوودى را زنده زنده در آتش سوزاندند. این که دیگر جاى انکار نیست. همین حضرات، همین دموکراتها این کار را کردند. فرقه‌ى داوودى‌ها به قول خودشان دیویدى‌ها – به دلیلى مورد غضب دولت آمریکا قرار گرفتند و به منزلى رفتند و در آنجا متحصن شدند. هر چه کردند، بیرون نیامدند. اینها خانه را آتش زدند و هشتاد تا مرد، زن، بچه تو این خانه، زنده زنده سوختند.شما حقوق بشر میفهمید یعنى چه؟! به نظر من این مسئولان و سیاستمداران اروپائى و آمریکائى قدرى بایستى شرم و حیا را هم براى خودشان وظیفه بدانند. جمهورى اسلامى، پرچم‌دار حقوق انسان است. دفاع ما از مردم مظلوم در فلسطین، در لبنان، در عراق، در افغانستان، در هر نقطه‌اى که مردم مظلوم واقع شدند، نشانه‌ى همین است. نشانه‌ى این است که پرچم حقوق بشر به وسیله‌ى اعتقاد به اسلام، ایمان به اسلام در این کشور برافراشته شده است. ما احتیاج نداریم که براى حقوق بشر کسى ما را نصیحت کند
.
منابع و مآخذ
Justin Sturken and Mary Dore (2007-02-28). (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . Retrieved 2008-06-23.

Marc Breault and Martin King, Inside the Cult, Signet, 1st Printing June 1993, (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . (Australian edition entitled Preacher of Death).

Ten years after Waco, People Weekly, 2003-04-28

Rep Hughes, William J. (1986). (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . Retrieved August 3, 2010

Neil Rawles (February 2, 2007). Inside Waco (Television documentary). Channel 4/HBO.

Darlene McCormick, "Sheriff says he did not curb probe," (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , October 10, 1993.

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . New York TImes. 1993-03-06. Retrieved May 27, 2010

Thomas R. Lujan, " (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ", Parameters US Army War College Quarterly, Autumn 1997, Vol. XXVII, No. 3

Theodore H. Fiddleman, David B. Kopel (1993-06-28). (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . Insight on the News. Retrieved 2008-04-03

article, Showtime At Waco, by Albert K. Bates, Communities Magazine, Summer 1995

William Gazecki (2003). Waco - The Rules of Engagement (Film documentary). New Yorker Video.

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . Retrieved 2009-01-08.

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) . USA Today. 2001-10-04. Retrieved May 27, 2010

Lee Hancock, "No Easy Answers: Law Authorities Puzzle over Methods to End Branch Davidians Siege", Dallas Morning News, Apr 15, 1993

Bill Clinton, My Life, Alfred A. Knopf, Vintage Books (Random House), (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , 2005. Pages 497-499.

"Tanks, chemicals couldn't break resolve of cultists," Associated Press, Washington Times, April 23, 1993.

Waco: The Rules of Engagement, 1997 film directed by William Gazecki, produced by Michael McNulty. Congressional testimony and interviews of Davidian survivors David


Thibodeau, Clive Doyle and Derek Lovelock.

Daniel Klaidman & Michael Isikoff (1999-07-20), A fire that won't die, Newsweek

Newport, Kenneth G. C.The Branch Davidians of Waco: The History and Beliefs of an Apocalyptic Sect, (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - The Sunday Times 14.12.08

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) , note 168: "ATF did not mention a drug lab or possession of illegal drugs as suspected crimes in its search warrant."

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) (2001). (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

.
__________________











سربازان انگلیس 24 کارگر مالزیایی را سر بریدند
  #3  
قدیمی 21/05/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 سربازان انگلیس 24 کارگر مالزیایی را سر بریدند

سربازان انگلیس 24 کارگر مالزیایی را سر بریدند+عکس (+13)

دادگاه عالی لندن مشغول بررسی پرونده‌ای است که در آن دولت انگلیس کشتار 24 غیرنظامی در مالزیایی را مخفی کرده و مدارک آن را نیز از بین برده است.
به گزارش مشرق به نقل از فارس، «حزب انقلابی کارگران» در مقاله‌ای می‌نویسد: دولت انگلیس واقعیت قتل عام 24 کارگر غیرمسلح کاشت درخت کائوچو مالزیایی توسط نیروهای انگلیس در سال 1984 را، طبق گفته وکیل خانواده‌های قربانیان در انگلیس، مخفی کرده است.

حادثه باتانگ کالی، نقض آشکار حقوق بشر است

اجتناب از بررسی رسمی کشتار «باتانگ کالی» توسط حزب محافظه‌کار در ماه نوامبر گذشته در دادگاه دو روزه تجدید نظر در دیوان عالی لندن مورد سؤال قرار گرفت. اعضای خانواده قربانیان از دادگاه خواستند تا تصمیم دولت انگلیس در سال 2010 مبنی بر عدم بررسی موضوع، با وجود شواهدی دال بر قتل عام، را ابطال نماید.

«جان هالفورد»، یکی از وکلای خانواده‌های قربانیان، در یک کنفرانس خبری در روز دوشنبه اظهار داشت: «آنچه در باتانگ کالی رخ داد از هر لحاظ یک مورد بسیار جدی نقض حقوق بشر بوده است. این رخداد، قتل عام 24 فرد غیرمسلح بوده است که نه جنگجو بودند، و نه هیچ تهدیدی برای نیروهای انگلیسی که آنان را کشتند محسوب می‌شدند. خود این موضوع به اندازه کافی جدی است، اما پس از آن مسئله مخفی کردن این حادثه به وجود آمد که 60 سال ادامه داشت، و دولت انگلیس هرگونه رخداد نابهنگام را انکار کرد. این کشتار که اعضای گروهان G از نیروی دوم اسکاتلند در آن دخالت داشتند، 64 سال پیش و هنگامی رخ داد که نیروهای انگلیسی تلاش می‌کردند شورش‌های کمونیستی پس از جنگ جهانی دوم را که «شرایط اضطراری مالیایی‌ها» خوانده می‌شد، سرکوب کنند. سربازان، منطقه کائوچوخیز «سانگای ریمو» در «باتانگ کالی» در شمال کوالالامپور را محاصره کرده و پیش از آتش زدن روستا، 24 روستایی را به ضرب گلوله از پای درآوردند.»




مقامات انگلیسی این فاجعه را مخفی کردند

«هالفورد» اضافه کرد: «آن چه پس از این رخداد اتفاق افتاد این بود که مقامات انگلیسی دست به دست هم داده و مدارک رسمی این فاجعه را از بین بردند و از نشر این حقیقت که این کشتارها غیرقانونی و بدون توجیه بودند، جلوگیری کردند.»

«لیم آ یین»، یکی از بازماندگان 76 ساله این واقعه که برای بررسی موضوع به لندن سفر کرده است، ضمن محکوم کردن این «کشتار شنیع» توسط نیروهای انگلیسی از دولت این کشور خواست تا «عدالت» را در این مورد نشان دهند. به علاوه، «لوه آ چوی»، که در زمان این حادثه مرگبار فقط 7 سال داشت، اظهار داشت: «دوست دارم دولت انگلیس بابت این موضوع عذرخواهی نماید.» اما یکی از سخنگویان وزارت امور خارجه انگلیس بیان کرد: «احتمال این که بررسی عمومی منجر به پیشنهاداتی شود که از تکرار حوادث این چنینی جلوگیری نماید، کم است.»

خانواده‌های بازمانده به دنبال ابطال تصمیم جلوگیری از بررسی و تحقیق درباره این کشتار هستند

در بازنگری دعوی مبنا در دیوان عالی در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه، اعضای خانواده به دنبال بررسی عمومی یا دیگر شیوه‌های مستقل و مؤثر بررسی اتفاقات «باتانگ کالی»، اشتباه جلوه دادن آن به عنوان عملی قانونی توسط مقامات انگلیس و اقدامات انجام گرفته برای مخفی کردن حقیقت هستند.

آنان از دیوان عالی می‌خواهند تصمیمات وزارت امور خارجه در امور دفاع و امور کشورهای مشترک‌المنافع مبنی بر جلوگیری از بررسی و تحقیق را ابطال نماید.

«لوه آ چوی» دومین مدعی در این دادگاه تجدید نظر است – عموی او «لوه کیت لین»، که دانش آموز بود، در 11 دسامبر 1948 مورد اصابت گلوله از ناحیه شکم قرار گرفته و همانطور که مجروح روی زمین افتاده بود، جان خود را از دست داد. همانطور که 23 مرد روستایی از کلبه‌ها بیرون آورده شده و کشته می‌شدند، «لوه آ چوی» و دیگر زنان و کودکان با کامیون از محل دور شده بودند. «چونگ کان یینگ» نیز که در کودکی در روستا حضور داشته است، شاهد این ماجرا است. «لیم آ یین» شاهد دیگری است که در زمان این کشتار 11 سال داشت. وکالت این خانواده‌ها را «مایکل فوردهام»، «دنی فرایدمن» و پروفسور «زاخاری داگلاس» به عهده دارند.

هیچ توجیهی برای کشتار غیرنظامیان غیرمسلح وجود ندارد

کشتار «باتانگ کالی» در زمانی موسوم به «شرایط اضطراری مالیایی‌ها»، دوران جنگ چریکی میان نیروهای استعماری و ارتش کمونیست آزادی ملی مالی، که اصالتاً چینی بودند، رخ داد. عملیات ضد شورش در منطقه «سلانگور»، که اکنون در شبه جزیره مالزی است، انجام شد، زیرا نیروهای انگلیسی اطلاعاتی دال بر فعالیت‌های شورشی در این منطقه دریافت کرده بودند.

بین روزهای 11 و 12 دسامبر 1948، سربازان دسته هفتم، گروهان G، گردان دوم نیروهای اسکاتلند به عنوان بخشی از عملیات، روستای «باتانگ کالی» را محاصره و تحت کنترل گرفتند. هیچ یک از اهالی دهکده لباس یا آرم نظامی نداشتند. هیچ یک مسلح نبودند و هیچ کدام در برابر سربازان خشونت نشان ندادند. در آن شرایط، هیچ اساس و توجیهی برای استفاده از نیروهای مهلک وجود نداشت. اما در طی دو روز، سربازان 24 کارگر غیرمسلح چینی مزارع کائوچو را، که همگی به جز دو نفر از مردم دهکده بودند، به ضرب گلوله کشتند. بسیاری از اجساد قربانیان قطع عضو شدند. روستا به آتش کشیده شد و بستگان قربانیان تنها و فقیر ماندند.




اجساد همان جا رها شدند، و هنگامی که به زنان و کودکان اجازه بازگشت داده شد، اجساد شروع به پوسیدن کرده بودند. حتی یکی از اجساد سر بریده شده بود.

هیچ تحقیق و بررسی درباره جزئیات این حادثه صورت نگرفته است

بر خلاف حوادث مشابه در دیگر نقاط دنیا (مثلاً قتل عامل «مای لای» توسط سربازان آمریکایی در جنگ ویتنام و قتل عام روستائیان «راواگده» در اندونزی)، هیچ تحقیق و بررسی مناسبی در خصوص این حادثه صورت نگرفته است.

مقامات انگلیس هرگز عذرخواهی نکرده و اشتباهات خود را قبول نکردند؛ بر عکس، یک «گزارش رسمی» که آشکارا دروغ است منتشر شده و در پاسخ به مجلس نیز بیان شد.

«مارک کورتیس» در «جنگ مالای 1948-60» می‌نویسد: «در دسامبر 1948 در باتانگ کالی، ارتش انگلیس پیش از سوزاندن دهکده، 24 مرد چینی را کشت. دولت انگلیس در ابتدا مدعی شد که روستائیان چریک بودند، و بعدها ادعا کرد که می‌خواستند فرار کنند، اما هیچ یک از این گفته‌ها درست نبود. دولت در سال 1970 از اسکاتلندیارد خواست تا تحقیقی درباره این کشتار انجام دهد، اما جزئیات آن هرگز به طور رسمی مورد بررسی قرار نگرفت.

یکی از نمایندگان عالی رتبه انگلستان معتقد است بریدن سر باید ادامه یابد

سربریدن شورشیان امری غیرعادی بود – که برای شناسایی چریک‌ها در زمانی که آوردن اجساد آنان از جنگل ممکن نبود انجام می‌شد. عکس یکی از کماندوهای دریایی که سر دو شورشی را در دست داشت باعث اعتراض عمومی در آوریل 1952 شد. اداره مستعمرات به شکلی محرمانه اعلام کرد «بدون شک طبق قوانین بین‌المللی چنین موردی در زمان جنگ یک جنایت جنگی محسوب می‌شود». (انگلیس همیشه انکار می‌کرد که با مالی در جنگ است و از عبارت «شرایط اضطراری» استفاده می‌کرد).

شکارچیانِ سر از قبیله «دایاک» در برنئو نیز در کنار نیروهای انگلیسی مشغول به کار بودند. «تمپلر» که یک نماینده عالی رتبه است اظهار داشت که «دایاک»ها نه تنها به عنوان راهنما، «بلکه در نقش سنتی خود به عنوان شکارچیان سر» مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

«تمپلر» معتقد است «لازم است که این کار (بریدن سر) ادامه یابد»، گرچه طبق اظهارات اداره مستعمرات فقط «در شرایط خیلی نادر» لازم است. همچنین اظهار داشت که به خاطر اعتراض عمومی اخیر بر سر این موضوع، «خوب است که اعلام عمومی این موضوع چند ماه به تأخیر بیافتد.»

«دیلی تلگراف» نیز از این موضوع حمایت کرده و می‌نویسد «دایاک»ها «جنگجویانی بسیار عالی در جنگل‌های مالی هستند، و نامعقول است اگر مردم نامطلع داخل کشور مخالف استفاده از آنان باشند.» اداره مستعمرات همچنین هشدار داد که، علاوه بر سر بریدن، «اعمالی دیگر ممکن است به خصوص در واحدهایی که از دایاک‌ها استفاده می‌کنند رو به رشد باشد که تصاویر بسیار ناخوشایندی ایجاد خواهد کرد.»
__________________











شكنجه غير يهوديان برگرفته از احكام ديني يهود + فيلم و عكس
  #4  
قدیمی 22/05/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 شكنجه غير يهوديان برگرفته از احكام ديني يهود + فيلم و عكس

گزارش ويژه مشرق
شكنجه غير يهوديان برگرفته از احكام ديني يهود + فيلم و عكس

درباره شكنجه چه مي دانيد؟ چه رابطه‌اي ميان يهود و شكنجه وجود دارد؟ چرا اكثر شكنجه‌گران گوانتانامو يهودي هستند؟ آيا دين يهود براي شكنجه غير يهوديان منعي دارد؟ آيا از شكنجه و قتل كودكان و اطفال در آيين يهود خبر داريد؟ براي روشن شدن سوالات فوق با گزارش ويژه مشرق همراه شويد.
به گزارش مشرق، چندي است كه در رسانه‌ها اخبار گوناگوني از شكنجه اسراي فلسطيني و لبناني و مسلمان توسط شنكجه‌گران يهودي در زندان‌هاي رژيم صهيونيستي به چشم مي خورد.
فارغ از برسي مصاديق شكنجه كه توسط افراد آزاده شده و يا رسانه‌ها منتشر شده است، رد پاي يهود و صهيونيزم در موضوعات مختلف شكنجه اعم از فروش وسايل شكنجه گري، آموزش شكنجه گران و حتي قرار گرفتن در جايگاه شكنجه گر از موضوعاتي است كه نياز به بررسي بيشتري دارد (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .


تاريخچه شكنجه در جهان
شكنجه در قرون وسطي و حتي قبل از آن يعني در يونان باستان، روشي براي اقرار گرفتن از بردگان، همجنس‌بازان، فاسدين اخلاقي و غير مذهبي‌ها بوده است به نحوي كه تا شخص اقرار به گناه نمي‌كرده است حاضر به قطع شكنجه وي نبودند و تا حد مرگ شخص متهم را شكنجه‌ مي دادند (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .

نمونه‌هايي از وسايل شكنجه در قرون وسطي
در قرون وسطي قبل از استفاده از برده، ابتدا برده را تحت انواع شكنجه قرار مي‌دادند تا به گناه‌ها و رفتارهاي اشتباه خود اقرار كند تا بتواند در صورت نياز اعترافات برده را در دادگاه عليه خودش استفاده كنند و بعد از اعتراف برده مي‌توانستند وي را خريد و فروش كنند.
معرفي گوشه‌اي از وسايل شكنجه در قرون وسطي
صندلي يهودا (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
اين وسيله به نام صندلي يهودا و يا صندلی تفتیش مشهور است که با دیدن عكس نیازی به توضیح نیست؛ این صندلی در آلمان و اسپانیا کاربرد داشته ، اما در انگلیس نوع دیگری از صندلی وجود داشته که در آن، طرف را به جای مرکز ثقل نقطه‌ای، سوار مرکز ثقل خطی می‌کرده‌اند و به پاهایش هم وزنه مي‌بستند.

صندلی تفتیش عقاید (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
این صندلی میخ دار از وسایل کلیسا در دوران قرون وسطی بود؛ در آن دوره هر کس که عقاید مخالف کلیسا اعم از نظرات علمی، سیاسی، اقتصادی داشت، روی این صندلی نشانده شده و روی صندلی پيچ می‌شد، میخ‌ها قابل تنظیم بودند تا جلو و عقب بروند و قابليت حرارت دادن به صندلي براي شكنجه بيشتر نيز وجود داشته است.
از اين صندلي در ایتالیا و اسپانیا تا 300 سال قبل و در آلمان و مرکز اروپا تا 200 سال پیش استفاده مي‌شده است.


دوشيزه آهني (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
متهم درون تابوت قرار گرفته و تدريجا ميخ‌هاي تعبيه شده درون تابوت وارد بدن متهم مي‌شود، البته ميخ‌ها به گونه‌اي تعبيه شده‌اند كه از وارد شدن به نقاط حساس بدن جلوگيري شود.


شكنجه در دنياي مدرن
اگر چه بنابر قوانين بين‌المللي شكنجه كردن متهمين براي گرفتن اعتراف از آنها عملي غير قانوني و غير انساني تلقي مي‌شود، لكن كشورهاي اروپاييي، آمريكا و رژيم صهيونيستي در صدر شكنجه‌گران قرا گرفته و كماكان براي اعتراف گرفتن و تفريح با متهمين و زندانيان، اقدام به شكنجه زندانيان مي‌كنند.
به عنوان مثال ماجراي شكنجه زندانيان عراقي در زندان ابوغريب (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، افشاي شكنجه زندانيان در گوانتانامو، خاطرات زندانيان از شكنجه شدن در زندان‌هاي رژيم صهيونيستي و ... همه حاكي از وجود شكنجه در زندان‌هاي غرب و يهوديان است.
نظر يهود درباره غير يهودي و نحوه ارتباط با آنها
از نظر يهوديان، غير يهوديان به عنوان انسان درجه 2 شناخته مي‌شوند و تنها يهوديان قوم برگزيده خداوند هستند؛ از نگاه يهود، غير يهوديان به دليل تخلف از هفت فرمان نوح، مرتكب گناه شده و مستحق مرگ هستند بنابراين هر يهودي مي‌تواند و واجب است كه غير يهودي را به دليل افكار و عقايدش به قتل برساند (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ؛ اخيرا در كتابي به نام "عقائد پادشاه" كه تسط دو نفر از خاخام‌هاي يهودي در سرزمين اشغالي نوشته شده است، يهوديان براي نجات اسرائيل و همچنين قوم يهود، مي‌توانند هر غير يهودي حتي كودكان فلسطيني و عرب را به قتل برسانند.

خاخام شاپيرا نويسنده كتاب عقائد پادشاه
بنابر نتيجه اين كتاب كشتن و شكنجه غير يهودي براي نجات اسرائيل به دليل اينكه خداوند قوم يهود را به عنوان قوم برگزيده انتخاب كرده است، هيچ ايرادي ندارد و واجب است (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .


جشن حمايت از كشتن غير يهوديان و كتاب عقائد پادشاه


خاخام ارشد و رهبر معنوي يهوديان سفاردي "عواديا يوسف" نيز در جديدترين نظرات خود درباره غير يهود مي‌گويد: به طور كلي خوردن و يا نوشيدن تمام محصولاتي كه توسط غير يهوديان توليد مي‌شود حرام است، وي همچنين در قسمت ديگري از نظرات خود درباره غيري يهوديان مي‌گويد: رفتن به مكان‌هاي مذهبي غير يهوديان اعم از مسجد و كليسا به طور مطلق حرام است (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .

جوان صهيونيست حامي كتاب عقائد پادشاه
آيا با توجه به اين احكام و اين نظرات، شكنجه كردن غير يهود توسط يهوديان و صهيونيست‌ها اقدام غير انساني تلقي مي‌شود يا عملي پسنديده در جهت آرمان يهود و صهيونيزم؟
نمونه‌اي از نقش و رفتار يهوديان در شكنجه‌گري
اكثريت شكنجه‌گران گوانتانامو يهودي و خاخام بودند
بنابر افشاي "ابراهيم شن" زنداني تركي در گوانتانامو، اكثريت شكنجه‌گران اين زندان از يهوديان بوده و همواره در هر بازجويي يكي از خاخام‌هاي مستقر در زندان، در طول شكنجه اقدام به بازجويي از زندانيان مي‌كرده است.
وي در مصاحبه خود با روزنامه «واکیت» ـ چاپ استانبول ـ گفت: «من توسط یک فرمانده یهودی به نام "یاسف" شکنجه می‌شدم، او وقتی مرا با برق شکنجه می‌داد، می‌گفت: بعد از عراق، ایران و سوریه نوبت به ترکیه می‌رسد و زنان شما کنیزان ما و مردان شما برده‌های ما خواهند شد و قبر سلطان عبدالحمید (شاه عثمانی که از دادن سرزمین فلسطین به صهیونیست‌ها امتناع کرد) را به آتش خواهیم کشید.
ابراهیم شن افزود: اکثر افسران و بازجویان گوانتانامو، یهودی بودند و بر سرشان عرق‌چین مخصوص یهودیان را «کیپا» می‌گذاشتند و در بازجویی مسلمان‌ها، حتما یک روحانی یهودی (خاخام) نیز به عنوان ناظر شرکت می‌کرد (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .
شكنجه كودكان خردسال توسط خاخام يهودي

خاخام "اليور نوآم هن" بنابر اعتراف خود به دليل تبعيت از احكام يهود و براي تربيت كودكان 3 تا 4 ساله از انواع شكنجه همچون استفاده از انبر، چاقو و انواع وسايل براي شكنجه اين كودكان استفاده مي كرده است تا حدي كه چندين نفر از كودكان از ناحيه مغز آسيب ديده و در حال حاضر زندگي نباتي دارند (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .


خاخام شكنجه‌گر

رقصيدن و عكس گرفتن در كنار شكنجه اسراي فلسطيني
به دنبال انتشار تصاوير زن نظامي رژيم صهيونيستي در كنار اسراي فلسطيني موج جديدي از اعتراض‌ها عليه رفتارهاي غير انساني يهوديان و صهيونيست‌ها در رسانه‌ها شكل گرفت، اين زن يهودي در مصاحبه خود گفت: اين عكس‌ها نشان از دوران خوش من در زمان حضورم در ارتش بود و براي من بسيار مفرح و لذت آور بود تا در كنار اعراب به صورت دست بسته عكس يادگاري بياندازم.

نظامي زن صهيونيست
آموزش شكنجه و ارسال لوازم شكنجه براي ساواك
يكي ديگر از شواهد مبني بر خوي شكنجه‌گري يهوديان و صهيونيست‌ها، همكاري ساواك با موساد براي مسائل اطلاعاتي و شكنجه گري بوده است به نحوي كه بسياري از شكنجه‌گران ساواك با رفتن به سرزمين اشغالي و به صورت مستقيم در موضوعات اطلاعاتي و شكنجه‌گري آموزش ديده‌اند و بسياري با واسطه و توسط كتاب‌هاي ترجمه شده به زبان فارسي (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .
قانون رسمي دادگاه عالي رژيم صهيونيستي درباره شكنجه
بنابر اسناد افشا شده توسط رسانه‌ها دادگاه عالي رژيم صهيونيستي در نامه‌اي غير رسمي به زندان‌ها و مراكز اطلاعاتي اين رژيم، وجود شكنجه براي اعتراف گرفتن از زندانيان را يك امر لازم و ضروري دانسته است، در اين دستور همچنين استفاده از هر شيوه‌اي براي اعتراف گرفتن و شكنجه را بدون مانع توصيف كرده است.
از سوي ديگر، اين گزارش درباره زنان مجاهد فلسطيني، شكنجه روحي همچون موضوعات اخلاقي مقابل خانواده‌ها به خصوص همسران اين زندانيان مورد تأكيد قرار داده است.
بنابر خاطرات يكي از زندانيان زن فلسطيني "رسميه عوده" كه چندين سال در زندان‌هاي رژيم صهيونيستي در اسارت بوده است، نظاميان و بازجويان صهيونيستي با برهنه كردن و مورد آزار قرار دادن وي روبروي همسرش، اعلام كرده‌اند در صورتي كه اين زن اعتراف نكند مقابل همسرش مورد تجاوز قرار مي‌گيرد (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .
از سوي ديگر، بنابر افشاي روزنامه دانماركي "برلينگز تايمز"، رژيم صهيونيستي به صورت مستقيم با يك شركت دانماركي - بريتانيايي براي خريد و آموزش لوازم جديد شكنجه قرارداد بسته است و بر اساس اين قرار داد جديدترين تجهيزات شكنجه براي اين رژيم ارسال مي‌شود (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .

اسارت زنان و كودكان در زندان‌هاي رژيم صهيونيستي


گزيده‌اي از خاطرات زنان آزاد شده از بند رژيم صهيونيستي
خانم "بیان جواد محمد الاخضر" يكي از هزاران زن دربند رژيم صهيونيستي بوده است كه پس آزادي از زندان‌هاي اين رژيم، به دليل شكنجه‌ها و شرايط سخت زندان، دچار بيماري صعب العلاجي شده كه طبيبان از درمان آن عاجز هستند.
وي در بيان خاطرات خود درباره زندان‌هاي رژيم صهيونيستي و يكي از سخت‌ترين شكنجه‌هاي خود مي‌گويد: هنگامی که برای بازجویی به دومین مرکز تحقیق منتقل شدم، به بازجوی خود گفتم که بسیار گرسنه‌ام، او رفت و برایم غذایی آورد، همین که می‌خواستم، آن را بخورم، ظرف غذا را از مقابلم برداشت و با ملاقه شروع به ضرب و شتم من کرد، پس از آن غذا را روی زمین ریخت و گفت: شما سگ هستید. باید مانند سگ ها غذا بخورید" و چون دست ها و پاهایم را بسته بودند، مجبور شدم، غذا را مانند حیوانات و درحالی که فحش و ناسزا می شنیدم فقط با دهان و از روی زمین بخورم.
"فاطمه الزق" آزاده فلسطینی که به همراه کودکش تجربه زندان‌های رژیم صهیونیستی را داشته، اظهار داشت: من فساد اسرائیلی‌ها را در اراضی فلسطینی‌ها می‌دیدم و می‌خواستم از آنها انتقام بگیرم و وارد یک عملیات استشهادی شدم تا قلب چند مادر فلسطینی را شاد کنم.
الزق تاکید کرد: وقتی قصد عملیات استشهادی را داشتم نمی‌دانستم حامله هستم و در زندان‌های عسقلان معلوم شد که من حامله‌ام اما با این حال آنها من را در قبرهایی با دمای یخچال، شکنجه‌های وحشتناکی کردند.
وی افزود: من توسط شاباک یک هفته بازجویی و شکنجه شدم و آنها من را به پشت یا خمیده به میزهای آهنی می‌بستند و به هیچ وجه اجازه استراحت جز برای قضای حاجت نمی‌دادند؛ در 21 روز حضور در زندان عسقلان زشت‌ترین شکنجه‌ها را در حق من روا داشتند و می‌خواستند جنین من را سقط کنند و آخرین جایی که من ار فرستادند اتاقک‌های مرگ بود که با کمبود اکسیژن مواجه بودم؛ وي همچنين افزود: پسرم یوسف در زندان‌های تنگ و تاریک به دنیا آمد و پس از دو ماه او را از شیر محروم کردند و من به او غذاهایی دادم که بزرگان هم آن را نمی‌خوردند (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .
منابع و مآخذ
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) -http://www.islamtimes.org/vdca.6n6k49ni65k14.html
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) -http://www.kavkazcenter.com/eng/content/2006/06/10/4772.shtml
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) -http://jafrianews.com/2010/11/29/8596/
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
__________________











نگاهی به خشونت پلیس آمریکا
  #5  
قدیمی 20/06/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 نگاهی به خشونت پلیس آمریکا

نگاهی به خشونت پلیس آمریکا

روز یکشنبه جسد رادنی کینگ مرد سیاهپوستی که برخورد وحشیانه پلیس لس آنجلس با وی به نا آرامی های ۲۰ سال قبل در آن شهر دامن زد در منزلش پیدا شد. خبری که به سرعت تبدیل به تیتر یک رسانه های خبری در آمریکا شد. خبر کشته شدن مشکوک رادنی کینگ بهانه ای شد برای تهیه گزارشی از خشونت گسترده پلیس در آمریکا.
به گزارش مهر، جسد رادنی کینگ 47 ساله در حالی در قعر یک استخر پیدا شد که 20 سال پیش تر و در شب سوم مارس 1992 در شهر لس آنجلس آمریکا حمله وحشیانه پلیس به وی سر آغاز یکی از بزرگ ترین شورش های داخلی در آمریکا شد.
رادنی کینگ سیاه پوست در حال رفتن به خانه بود که چهار پلیس مست برای وقت گذرانی و شوخی شبانه، راه را بر او بستند و با مشت و لگد وی را تا آستانه مرگ مورد ضرب و شتم قرار دادند و سپس جنازه نیمه جان او را رها کردند و رفتند.

در این هنگام، یکی از شهروندان لس آنجلسی که در آن موقع شب از پنجره خانه اش شاهد چنین صحنه های بی رحمانه ای بود، با دوربین شخصی خود اقدام به فیلمبرداری از این اتفاقهای ضد بشری نمود و این فیلم را در اختیار رسانه ها قرار داد.




کینگ سپس توسط مردم به بیمارستان منتقل شد و فیلم حادثه جنجالی سریع به پا کرد. وقتی پلیس های ضارب شناسایی و دستگیر شدند، قاضی دادگاه تنها به صرف اینکه پلیسها ادعا می کنند قصد شوخی داشتند و به دلیل مصرف الکل، متوجه عواقب این شوخی خود نشدند، رأی به تبرئه چهار پلیس داد.

این حکم قاضی مربوطه، موجی از خشم و خشونت و اعتراض مردم لس آنجلس را برانگیخت، تا جایی که سراسر این شهر به جهنمی از آتش و خون تبدیل شد و پلیس با تمام قوا و با آخرین تجهیزات وارد صحنه شد.

این شورش 6 روزه پس از کشته شدن 55 نفر و زخمی شدن بیش از دو هزار نفر با دخالت گارد ملی ارتش آمریکا و تفنگداران دریایی آمریکا فروکش کرد.



خشونت پلیسی چیست؟


خشونت پلیسی یکی از زیرمجموعه های سورفتار پلیسی و به معنای توسل مفرط به زور و استفاده از برخورد شدید فیزیکی توسط یک پلیس در برخورد با افراد می باشد، البته تهدید روانی و کلامی به عنوان یکی از شکل های خشونت پلیسی به حساب می آید.


خشونت پلیسی در آمریکا


خشونت پلیسی در آمریکا پس از جنگ دوم جهانی، با بالا گرفتن تفاوت های نژادی، مذهبی، سیاسی، و به خاطر وضعیت اجتماعی-اقتصادی افراد در جامعه شکلی مدرن و سیستماتیک به خود گرفته است.


خشونت پلیسی مدرن در آمریکا از نظر زمانی به سه دوره خشونت ها پلیسی در زمان جنبش های اجتماعی ( در دهه های 1960 و 1970)، در زمان تظاهرات های ضد جنگ در دهه 1970 و دوره پس از 11 سپتامبر تقسیم می شوند. خشونت پلیسی می تواند خشونت در مقابل مجموعه ای از افراد مانند سرکوب معترضین وال استریت یا تنها یک در مقابل یک فرد باشد، مانند مورد رادنی کینگ.


آمارهای خشونت پلیسی در آمریکا


آمار دقیقی از موارد خشونت پلیسی در آمریکا در دست نیست، یکی از معدود آمار های موجود گزارش اداره آمار قضایی آمریکا می باشد که در سال 2002 منتشر شد. بر اساس این گزارش از 26556 پرونده شکایت در مورد استفاده مفرط از زور توسط پلیس در حدود 2000 مورد، واجد بررسی بیشتر بوده اند.


بسیاری از موارد خشونت پلیسی در آمریکا گزارش نمی شوند. بر اساس گزارش سال 1998 دیدبان حقوق بشر روند شکایت برای شاکیان در آمریکا "سخت و تهدید آمیز" است.


همچنین یک گزارش جدید از عفو بین الملل حاکی از عادی بودن خشونت پلیسی در زندان های آمریکا بوده است.

در سال 1990 یک سازمان دیدبان پلیس برای کنترل تخصصی سورفتارها و خشونت پلیس با چندین زیر شاخه با نام "کاپ واچ" تاسیس شد که چند مورد بحث برانگیز خشونت پلیس آمریکا را برملا ساخت.


همانطور که اشاره شد بسیاری از خشونت های پلیسی به خاطر سختی روند قضایی و تهدید آمیز بودن برای شاکیان گزارش نمی شوند و جامعه آمریکا از آنها مطلع نمی شوند با این وجود موارد بسیاری از خشونت پلیسی علیه شهروندان عادی برملا شده که باعث شوکه شدن جامعه آمریکا و رسوایی پلیس آمریکا شده اند.

نمونه‌هایی از خشونت پلیسی در آمریکا


ملیس گرین در 1992 در حالی که در بازداشت پلیس دیتروت بود در اثر ضرب و شتم پلیس به خاطر خونریزی در گذشت. وی در یک ایست راهنمایی و رانندگی بازداشت شده بود.




در سال 1997 ابنر لویما توسط جاستین والپ، افسر پلیس نیویورک، اشتباهی دستگیر شد و در حالی در بازداشت پلیس نیویورک بود توسط والپ و پس از ضرب و شتم فیزیکی مورد تجاوز قرار گرفت. والپ و دیگر افسران پس از تجاوز به لویما، وی را در حال خونریزی رها می کنند. پلیس نیویورک تلاش بسیاری برای فاش نشدن این رسوایی انجام داد، اما در نهایت این مسئله توسط رسانه های جمعی فاش شد.


در سال 2006 جوزف هاملی جوان غیر مسلح 21 مبتلا به فلج مغزی در وستفورک ایالت آرکِنسا توسط شلیک افسر وظیفه لری نورمن کشته شد.




در سال 2008 بریان استرنر، فردی که دچار فلج چهار اندام بود و به خاطر نقض قوانین راهنمایی و رانندگی به مرکز پلیس در فلوریدا منتقل شده بود توسط افسر وظیفه از روی صندلی چرخ دار به روزی زمین پرتاب شد و مورد بازرسی بدنی قرار گرفت.
ویدئو این صحنه ها به سرعت در یوتیوب و شبکه های خبری منتشر شد و نگرانی ها را در مورد نحوه برخورد پلیس با افراد معلول را در زندان ها افزایش داد.



اتو زم فردی مبتلا به ناتوانی ذهنی بود که در اثر گزارش اشتباه 2 زن در سال 2006 در اسپوکن ایالت واشنگتن توسط پلیس پس از ضرب و شتم شدید فیزیکی و دادن شوک الکتریکی دچار کمبود اکسیژن می شود. پس از آن پلیس در خواست کپسول اکسیژن می کند اما ماسک اکسیژن به کپسول وصل نبوده و اتو پس از سه دقیقه جان خود را از دست می دهد.



رابرت دیویس معلم بازنشسته سیاهپوستی بود که در سال 2005 و در زمان طوفان کاترینا توسط پلیس نیواورلئان مورد ضرب و شتم قرار گرفت. در حالی که دو پلیس سفید پوست دیویس را گرفته بودند، دو پلیس سفید پوست دیگر وی را مورد ضرب شتم قرار داده بودند. صحنه های این تجاوز پلیس نیواورلئان بوسیله یک عضو خبرگزاری اسوشیتدپرس فیلمبرداری و منتشر شد.



در سال 1999، چهار پلیس نیویورک با شلیک 41 گلوله آمادو دیالو مهاجر اهل گینه را به قتل رساندند. هر چهار پلیس نیویورک تبرئه شدند.



کلی توماس فرد بی خانمان مبتلا به اسکیزوفرنی بود که در خیابان های شهر فولرتن کالیفرنیا زندگی می کرد. 6 پلیس فولرتن پس از مقاومت توماس در مقابل بازداشت با شوک الکتریکی وی را به زمین انداخته و با باتون شروع به کتک زدن توماس می کنند. در ویدئو منتشر شده از صحنه های حمله به توماس، در حالی که وی بر روی زمین است افراد پلیس حداقل 5 بار به شوک الکتریکی وارد می کنند و با باتون به سر و صورت وی ضربه می زنند. توماس پس از ضرب و شتم به کما می رود و دیگر هیچ گاه هوشیاری خود را باز نمی یابد.
__________________











قربانیان فراموش شده جنایات انگلیس!
  #6  
قدیمی 27/06/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 قربانیان فراموش شده جنایات انگلیس!

قربانیان فراموش شده جنایات انگلیس!

یک پایگاه تحلیلی آمریکایی نوشت: انگلیس در طول حدود یک قرن، هزاران ایرلندی را کشته و ده‌ها هزار برده ایرلندی را به ساکنان انگلیسی در دیگر کشورها فروخته است، اما کتاب‌های تاریخ هیچ اشاره‌ای به این موضوع نکرده‌اند.
به گزارش فارس، پایگاه تحلیلی "گلوبال ریسرچ" در مقاله‌ای به قلم "جان مارتین" می‌نویسد: ایرلندی‌ها به عنوان برده آمدند؛ محموله‌های عظیم انسانی بر روی کشتی‌های بزرگ انگلیسی که به مقصد قاره آمریکا بسته‌بندی شده بودند. این محموله شامل صدها هزار مرد، زن و حتی بچه‌های کوچک بود. * بردگان در صورت شورش، به بدترین شکل تنبیه می‌شدند
اگر شورش کرده یا از قانونی سرپیچی می‌کردند، به شدیدترین شکل تنبیه می‌شدند. یکی از تنبیه‌ها این بود که برده‌داران، دارایی‌های انسانی خود را از دست آویزان کرده و دست‌ها یا پاهای آنان را آتش می‌زدند. آنان زنده زنده سوزانده شده و سرشان به عنوان هشدار برای دیگر اسیران، بر روی نیزه در بازار قرار می‌گرفت.
فکر می‌کنید لازم است جزئیات خونین بیشتری گفته شود؟ همه به خوبی از قساوت در تجارت برده‌های آفریقایی آگاه هستند.
اما آیا درباره برده‌داری آفریقایی صحبت کردیم؟ شاه "جیمز" دوم و "چارلز" اول نیز تلاش مستمری برای اسیر کردن ایرلندی‌های انجام دادند. "اولیور کرامول" معروف انگلیسی تلاش برای اعمال غیرانسانی در برابر همسایه این کشور را گسترش داد.
* زندانیان سیاسی ایرلندی به ساکنان انگلیسی دیگر کشورها فروخته می‌شدند
تجارت برده‌های ایرلندی با فروش 30 هزار زندانی ایرلندی به "ینگه دنیا" به عنوان برده توسط "جیمز" دوم آغاز شد. بیانیه او در سال 1625 اعلام می‌کرد که زندانیان سیاسی ایرلندی باید به آن سوی آب‌ها فرستاده شده و به ساکنان انگلیسی هند غربی فروخته شوند. در اواسط دهه 1600، عمده برده‌های فروخته شده به جزایر "آنتیگوئا" و "مونتسرات" ایرلندی بودند. در آن زمان، 70 درصد کل جمعیت "مونتسرات" را بردگان ایرلندی تشکیل می‌دادند.
* در یک دهه، جمعیت ایرلند حدود 900 هزار نفر کاهش یافت
ایرلند به سرعت تبدیل به بزرگ‌ترین منبع برده برای تجار انگلیسی شد. در حقیقت اکثر برده‌های اولیه در آمریکا سفید پوست بوده‌اند. بین سال‌های 1641 تا 1652، بیش از 500 هزار ایرلندی توسط انگلیسی‌ها کشته شده و 300 هزار نفر دیگر به عنوان برده فروخته شدند. جمعیت ایرلند در یک دهه از 1.5 میلیون به 600 هزار نفر کاهش یافت. خانواده‌ها از یکدیگر جدا شدند، زیرا انگلیسی‌ها اجازه نمی‌دادند پدرها، همسر و فرزندانشان را همراه خود بیاورند. این امر منجر به ایجاد مردمی بی‌دفاع متشکل از زنان و کودکان بی‌خانمان شد. راه‌حل انگلیس این بود که آنان را نیز به مزایده گذاشت!
* امروزه برای توصیف بردگان ایرلندی از عباراتی مانند "مستخدمان قراردادی" استفاده می‌شود
در طول دهه 1650، بیش از 100 هزار کودک ایرلندی بین 10 تا 14 سال از والدین خود جدا شده و به عنوان برده در هند غربی، ویرجینیا و نیوانگلند فروخته شدند. در این دهه، 52 هزار ایرلندی (بیشتر زنان و کودکان) به باربادوس و ویرجینیا فروخته شدند. 30 هزار مرد و زن دیگر ایرلندی نیز به کسانی که بهترین پیشنهاد را می‌دادند، فروخته شدند. در سال 1656، "کرامول" دستور داد دو هزار کودک ایرلندی به جامائیکا برده شده و به عنوان برده به ساکنان انگلیسی فروخته شوند.
امروزه بسیاری از افراد به بردگان ایرلندی آنچه که واقعاً هستند را نمی‌گویند: برده. آن‌ها برای توصیف آن چه بر سر ایرلندی‌ها آمده از عباراتی مانند "مستخدمان قراردادی" استفاده می‌کنند. اما از قرون 17 و 18، در بیشتر موارد ایرلندی‌ها چیزی بیش از گله‌های انسانی نبودند.
* بردگان آفریقایی، خوش‌شانس‌تر از همتایان ایرلندی خود بودند
به عنوان مثال، تجارت برده در آفریقا درست در همین دوران در حال شروع بود. مدارک محکمی وجود دارد که رفتار انجام شده با بردگان آفریقایی، که از گزند ننگ تئولوژی منفور کاتولیک در امان بوده و قیمت بالاتری هم داشتند، اغلب بسیار بهتر از همتایان ایرلندی‌شان بود.
برده‌های آفریقایی در اواخر دهه 1600 بسیار گران بودند (50 استرلینگ) ولی بردگان ایرلندی ارزان بودند (حداکثر 5 استرلینگ). اگر یک صاحب مزرعه، برده ایرلندی را تا حد مرگ شلاق زده، بر بدنش داغ می‌گذاشت یا او را کتک می‌زد، این کار جرم محسوب نمی‌شد. مرگ برده فقط از دست رفتن پول بود، که خیلی از کشتن برده‌های گران آفریقایی ارزان‌تر تمام می‌شد.
اربابان انگلیسی، هم برای لذت خود و هم برای کسب سود بیشتر، به سرعت شروع به بچه‌دار شدن از زنان ایرلندی کردند. فرزندان برده‌ها نیز برده بودند، که این امر تعداد نیروی کار مجانی ارباب را افزایش می‌داد. حتی اگر یک زن ایرلندی به شکلی آزاد می‌شد، فرزندش باز هم برده باقی می‌ماند. بنابراین مادران ایرلندی، حتی با وجود این آزادی جدید، به ندرت فرزندانشان را رها می‌کردند و همیشه برده باقی می‌ماندند.
* قانون منع بارداری زنان ایرلندی توسط بردگان آفریقایی به دلیل تضاد با منافع یک شرکت انگلیسی متوقف شد
با گذشت زمان، انگلیسی‌ها راه بهتری برای استفاده از این زنان (در بسیاری از موارد دخترانی حتی 12 ساله) به منظور افزایش سهم بازار خود پیدا کردند: باردار شدن زنان و دختران ایرلندی از مردان آفریقایی برای ایجاد برده‌هایی با رنگ پوستی خاص. این بردگان "دورگه" از بردگان ایرلندی گران‌تر بودند و به انگلیسی‌ها این امکان را می‌دادند که به جای خرید بردگان آفریقایی، پول خود را ذخیره کنند. این کار چندین دهه ادامه پیدا کرد و آنقدر گسترده شد که در سال 1681 قانونی مبنی بر "منع بارداری زنان برده ایرلندی از بردگان آفریقایی به منظور ایجاد برده برای فروش" به تصویب رسید. پس از مدت کوتاهی، اجرای این قانون به دلیل تداخل با منافع یک شرکت بزرگ انتقال برده متوقف شد.
انگلیس بیش از یک قرن مشغول به انتقال ده‌ها هزار برده ایرلندی بود. مدارک نشان می‌دهد که پس از شورش ایرلندی‌ها در سال 1798، هزاران برده ایرلندی به آمریکا و استرالیا فروخته شدند. سوء استفاده‌های بسیار ناگواری از برده‌های آفریقایی و ایرلندی می‌شد. حتی یک کشتی انگلیسی به خاطر این که خدمه آن غذای کافی برای خوردن داشته باشند، 1302 برده را به اقیانوس اطلس ریخت.
* انگلیس پس از یک قرن برده‌داری، سرانجام تصمیم به توقف این عمل شیطانی گرفت
شکی نیست که ایرلندی‌ها نیز به اندازه آفریقایی‌ها (اگر نگوییم در قرن 17 حتی بیشتر از آنان) وحشت برده‌داری را تجربه کرده‌اند. همچنین تقریباً شکی وجود ندارد که افرادی با پوست قهوه‌ای و برنزه که در سفر به هند غربی می‌بینید به احتمال زیاد نوادگان بردگان آفریقایی و ایرلندی هستند. در سال 1839، انگلیس سرانجام تصمیم گرفت تا دست از این اعمال شیطانی برداشته و نقل و انتقال برده‌ها را متوقف نماید. اگرچه این تصمیم جلوی دزدان دریایی را نگرفت، اما به تدریج این بخش از کاووس ایرلندی‌ها خاتمه پیدا کرد.
* در کتاب‌های تاریخ انگلیس هیچ اشاره‌ای به این موضوع نشده است
اما اگر کسی، چه سیاه پوست و چه سفید پوست، فکر کند برده‌داری فقط مختص آفریقایی‌ها بوده است، سخت در اشتباه است. برده‌داری ایرلندی‌ها موضوعی است که هیچ وقت از ذهن ما پاک نمی‌شود. اما مدارس دولتی (و خصوصی ما) کجا هستند؟ کتاب‌های تاریخ کجا هستند؟ چرا هیچ صحبتی در این باره بیان نمی‌شود؟ آیا یاد و خاطر صدها هزار قربانی ایرلندی ارزشی بیش از یک بار ذکر شدن توسط یک نویسنده ناشناخته ندارد؟ یا آیا قصه آنان باید چیزی باشد که انگلیسی‌ها می‌خواهند: (برخلاف کتاب‌های آفریقایی) ناپدید شدن تمام و کمال داستان ایرلند، مثل این که هرگز چنین اتفاقی نیفتاده است.
هیچ یک از قربانیان ایرلندی موفق نشدند به وطن بازگردند تا از این آزمون دشوار سخن بگویند. اینان بردگان گم‌شده هستند؛ بردگانی که زمان و کتاب‌های تاریخ تحریف شده به دست فراموشی سپرده است.
__________________











جنایتی که اسراییل را به غلط کردن انداخت
  #7  
قدیمی 04/07/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 جنایتی که اسراییل را به غلط کردن انداخت

سه گانه ای از جنایت و انتقام
جنایتی که اسراییل را به غلط کردن انداخت

در بخش اول از این سه گانه به بررسی اشتباه مرگباری خواهیم پرداخت که رژیم صهیونیستی را در دالان تاریکی برد که آینده روشنی در انتهای آن تصور نمی کردند.
به گزارش گروه جهاد و مقاومت مشرق، تاریخچه رژیم مجعول صهیونیستی در طول بیش از شش دهه که از عمر منحوس آن می گذرد مملو از جنایاتی است که هر کدام از آنها به تنهایی می تواند ملتی را در پیشگاه افکار عمومی جهان تا ابد سیاه روی کند:

كشتار بلدة الشیخ‏ در تاریخ 31/12/1947

گروه‏های تروریستی هاگانا با هجوم به روستای بلدة الشیخ كه در حال‏ حاضر «تل غنان» نامیده می‏شود، 60 تن از ساکنین این روستا که بیشتر آنها را زنان و کودکا تشکیل می دادند، کشتند.

كشتار دیر یاسین‏ در تاریخ 10/4/1948

گروه‏های تروریستی اشترن، ایرگون و هاگانا با حمله به روستای‏ دیر یاسین واقع در غرب شهر قدس، در ساعت 2 نیمه شب،‏ هر كس را كه در تیررسشان بود، ‏كشتند. و سپس منازل روستائیان را بمب گذاری و خانه‏های آن‏ها را به طور كامل ویران كردند.








در نتیجه این‏ كشتار 360 فلسطینی به شهادت رسیدند كه اكثر آن‏ها از پیر مردان‏ و زنان و كودكان بودند و بر روی ویرانه‏های این روستا، شهرك صهیونیستی‏" گفعات شائول" بنا شد.

كشتار روستای ابو شوشه‏ در تاریخ 14/5/1948

سربازان تیپ گیوعاتی در روستای ابو شوشه در نزدیكی دیر یاسین، بر روی هر جنبنده ای آتش گشودند که طی آن، 50 تنز ساکنین روستا که عمده افراد آنها را زنان، کودکان پیران تشکیل می دادند، کشته شدند.

كشتار طنطوره‏ در تاریخ 22/8/1948

روستاییان طنطوره اگرچه در برابر هجوم گردان 33 وابسته به تیپ‏ الكسندرونی (كه در آن زمان"گردان شنبه"نامیده می‏شد) مثاومت کردند اما این مقاومت با دسان خالی تنها چند ساعت طول کشید و در اولین ساعات روز پس از آنکه صهیونیستها 90 نفر انسان بیگناه را قتل عام کرده و همگی آنها را در گور دسته جمعی مدون کردند، توانستند روستا را به طور کامل به اشغال خود در بیاورند.

كشتار قبیه‏ در تاریخ 14/10/1953

یگان‏های ارتش اسرائیل به سرکردگی قصاب صبرا و شتیلا (آریل شارون) روستای قبیه را محاصره كردند. تعداد ساكنین این روستا در موقع كشتار 200 نفر بود و تعداد سربازان اسرائیلی حمله كننده 600 نفر.

در ابتدا ارتش‏ اسرائیل با توپخانه‏ این روستا را بمباران كرد.سپس‏ نیروهای اشغالگر اسرائیل به روستا حمله كردند.

نتیجه این كشتار، ویران شدن 56 منزل، مسجد، مدرسه و تنها آب انبار روستا بود.

همچنین 67 فلسطینی شهید و حدود صدها تن مجروح شدند.

كشتار قلقیلیة در تاریخ 10/10/1956

ارتش اشغالگر اسرائیل و گروهی از شهرك نشینان صهیونیست (شهرک نشینانی که همگی مسلح هستند) با همراهی چندین تانك و گردان توپخانه و ده فروند هواپیمای جنگنده‏ به‏ روستای قلقیلیة واقع بر روی خط سبز حد فاصل بین سرزمین‏های‏ اشغالی عربی 1948 و كرانه باختری حمله كردند. که در نتیجه آن، کل روستا ویران و 70 نر نیز کشته شدند.

كشتار كفر قاسم‏ در تاریخ 29/10/1956

درحمله ارتش صهیونیستی هب روستای کفر قاسم در جنوب استان طولكرم، 49 غیر نظامی فلسطینی از زن و مرد و پیر و جوان به شهادت‏ رسیدند.




یازده تن از عاملان کشتار کفر قاسم

كشتار خان یونس‏ در تاریخ 3/11/1956

ارتش اسرائیل در این روز به اردوگاه خان یونس در جنوب غزه‏ حمله كرد و بیش از 250 فلسطینی را به خاك و خون كشید.




صهیونیستها تنها 9 روز پس از آن یعنی در 12/11/1956 در همان‏ اردوگاه، كشتار دیگری به پا كردند كه در نتیجه‏ آن 275 فلسطینی دیگر به شهادت رسیدند.

همچنین در همان روز، 100 فلسطینی دیگر در اردوگاه رفح به دست صهیونیست‏ها کشته شدند.

كشتار مسجد الاقصی‏ در تاریخ 8/10/1990


در این روز، قبل از نماز ظهر چند نفر از یهودیان تندرو به نام "هیأت امنای جبل هیكل" قصد داشتند سنگی‏ را به عنوان یكی از اركان هیكل دروغین و اسطوره‏ خود در مسجد الاقصی قرار دهند که اهالی قدس از ورود آنها‏ جلوگیری كردند.

درگیری‏ بین تندروهای یهودی‏ به رهبری "غرشون سلمون" رهبر امنای جبل هیكل و پنج هزار فلسطینی كه قصد برگزاری نماز در مسجد را داشتند به وجود می‌آید.

سربازان اسرائیلی در محل حادثه حاضر و وارد مسجدالاقصی می شوند تا با گش.دن آتش بر روی تمامی افراد (زن و مزد و پیر و جوان و کودک) صحن خانه خدا را به خون مسلمانان بی دفاع و بی گناه آغشته کنند.

در نتیجه این حمله، 21 نفر شهید، 150 نفر زخمی و 270 نفر دیگر نیز بازداشت شدند.

كشتار اردوگاه جنین‏ در تاریخ 29/3/2002 و 9/4/2002


کشتار این روز یکی از وحشتناک ترین جنایات بشر بود.

ارتش اشغالگر اسرائیل در 29 مارس 2002 حمله نظامی‏ گسترده‏ای را به مناطق فلسطین نشین آغاز و در خلال آن‏ تعدادی از شهرها و روستاها و اردوگاه‏های فلسطینی را اشغال كرد.




پس از دو هفته محاصره‏ اردوگاه جنین و شروع جنگ شدید بین نیروهای مقاومت فلسطین و نیروهای اشغالگر به فرماندهی "شائول موفاز"، این نیروها با تانك‏های خود وارد اردوگاه شدند و با تهاجمی گسترده پس از به پایان رسیدن مهمات نیروهای مقاومت،‏ اردوگاه را تصرف در آورند.
بعد از تسخیر اردوگاه، بسیاری از جوانان فلسطینی توسط صهیونیست‏ها اعدام شدند. سپس‏ تانك‏های اسرائیلی وارد شد و برخی خانه‏ های فلسطینیان را تخریب كردند.




در نتیجه این جنایت هولناک، بیش از 200 نفر از مردم بی پناه اردوگاه جنین به شهادت رسیدند اما هنوز تعداد دقیق شهدایی كه در گورهای دسته جمعی مدفون شده‏اند، مشخص نیست.


***

اینها تنها گوشه هایی بود از جنایاتی که صهیونیستها در جریان اشغال بیش از شصت ساله خود در سرزمین پیامبران از خود به جای گذاشتند.


اگرچه صهیونیست ها با استفاده از سازمان عریض و طویل رسانه ای که در دنیا در اختیار دارند، تا حد زیادی توانسته اند صحنه نبرد را به گونه ای وارونه برای جهانیان نشان دهند که در آن گاها جای جنایتکار و قربانی نیز عوض شود، اما در برخی مقاطع نیز برای جنایات خود بهای سنگینی پرداخت کرده اند و ضرباتی خورده اند که تا مدتها و تا سالها کابوس آنها را از یاد نخواهند برد.

در این سسله مطالب که در سه بخش در سایت مشرق منتشر خواهد شد، به بهایی خواهیم پرداخت که سران رژیم صهیونیستی برای یکی از این جنایات خود پرداختند. بهایی که هنوز پس از گذشتن چندین سال، وقتی به تاریخ خود نگاه می کنند ترس و دلهره بر تمامی شهرک نشینان اشغالگر این رژیم طنین انداز می شود. ایامی که مبارزین و مجاهدین مقاومت اسلامی با انجام سلسله عملیات های شهادت طلبانه خواب راحت را از چشمان آنها ربوده بودند.

در بخش اول از این سه گانه به بررسی اشتباه مرگباری خواهیم پرداخت که رژیم صهیونیستی را در دالان تاریکی برد که آینده روشنی در انتهای آن تصور نمی کردند:

کشتار نمازگزاران حرم ابراهیمی



***
حرم شریف ابراهیمی در شهر "الخلیل" که صهیونیست ها آن را حبرون (חברון) می نامند، یکی از حلقه های ناگسستنی زنجیره آثار باستانی مسلمانان در این شهر است که مقبره حضرت ابراهیم خلیل (ع) در آن واقع شده است.








سه نما از حرم حضرت ابراهیم(ع)

تا زمان وقوع جنایت حرم ابراهیمی به دست "باروخ گلدشتاین" در 25 فوریه سال 1994 میلادی، این حرم همچنان در مقابل چالش های گروه های شهرک نشینان صهیونیست و ارتش صهیونیستی و تجاوزات و عملیات راهزنی آنها علیه فلسطینیان ساکن بخش قدیمی الخلیل مقاومت کرده بود و این در حالی بود که 65 درصد از کل مساحت الخلیل در اختیار صهیونیستها و بقیه آن در دست مسلمانان بود.




باروخ گلدشتاین، عامل اصلی جنایت حرم ابراهیمی

اما پس از وقوع جنایت مذکور به دست گلدشتاین که منجر به کشته شدن 29 تن از نمازگزاران فلسطینی به هنگام اقامه نماز و آیین های عبادی صبح شد و دامنه حوادث به تمامی مناطق کرانه باختری و باریکه غزه و حتی کشورهای عربی گسترش یافت، مراجع صهیونیستی به بهانه انجام تحقیقات درباره جنایت اخیر، حرم ابراهیمی و بخش قدیمی الخلیل را به مدت 6 ماه کامل مسدود کردند و در این مدت دست جمعیت های افراطی یهودی برای اطلاع از مشخصات مکانی و زمانی این مکان را باز گذاشتند و در کنار این، به صورت یکجانبه اقدام به تشکیل کمیته حقیقت یاب درباره جنایت مذکور و شناسایی دلایل آن کردند که به کمیته "شمگار" معروف بود.

ماجرا از این قرار بود که در تاریخ 25/2/1994 میلادی همزمان با 6 اسفند ماه 1372 باروخ گلدشتاین و گروهی از ساکنین شهرك‏ صهیونیست نشین"كریات اربع"در وقت‏ نماز صبح وارد مسجد الاقصی شدند.

گلدشتاین در پشت یكی از ستون‏های مسجد ایستاد و منتظر شد تا نمازگزاران سجده كنند. پس از آن به سوی نمازگزاران كه در حال سجده بودند، آتش‏ گشود و عده ‏ای نیز به او تجهیزات و فشنگ می‏رساندند. در این کشتار که تنها چند دقیقه طول کشید 29 تن از نمازگزاران شهید و صدها تن دیگر مجروح شدند.

در هنگام اجرای این كشتار، سربازان ارتش اسرائیل درهای‏ مسجد را بستند و از فرار نمازگزاران خودداری كردند. همچنین به‏ هیچ كس اجازه نمی‏ دادند تا برای نجات مجروحین به داخل حرم‏ برود.

در همین زمان عده ‏ای نیز در خارج از مسجد و عده ‏ای دیگر نیز در حین تشییع جنازه‏ شهدا كشته شدند. در این كشتار 50 نفر به شهادت رسیدند كه 29 نفر از آن‏ها جزء نماز گزاران حرم‏ بودند.




تصویر گلدشتاین در کنار برخی از قربانیان حرم ابراهیمی

باروخ گلدشتاین یک یهودی تندرو و یکی از شاگردان "المجحوم کهانا" است که نسلی از قاتلان و جانیان را تربیت کرده و به سراسر جهان فرستاد تا همه فلسطینیان و مسلمانان را به قتل برسانند. وی مدتی هم به عنوان پزشک در ارتش صهیونیستی فعالیت می کرد و باور قلبی وی این بود که علی رغم فعالیت در یک فعالیت بشردوستانه، غیر یهودیان را معالجه نمی کند.

پس از این جنایت که گلدشتاین در جریان آن از دهها خشاب فشنگ استفاده کرد، تعدادی از نمازگزاران، با استفاده از یک کپسول آتش نشانی موجود در محل، وی را به هلاکت رساندند، اما همسر او با این توجیه که "باروخ" در راستای پروژه "اسرائیل بزرگ" دست به چنین اقدامی زده است، خواستار محاکمه عاملان قتل وی شد.

مجزره (قتلگاه) حرم ابراهیمی بواسطه سبوعیتی که صهیونیستها در آن نشان دادند به سرعت تبدیل به سونامی شد که می رفت بنیانهای این رژیم مجعول را از جا بکند و آنها نیز برای مهار خشم مسلمانان در اقدامی نمایشی کمیته ای به نام "شمگار" تشکیل دادند تا این کمیته به بررسی ابعاد مختلف این جنایت بپردازد.

تصمیمات این کمیته بسیار عجیب بود به طوریکه بر اساس آن، مسلمانان که خود قربانی این جنایت هولناک بودند، به عنوان مجرم شناخته شده و مسجد نیز میان یهودیان ومسلمانان به نسبت 70 به 30 تقسیم شد و مسئولیت امنیتی آن هم به طور کامل به ارتش عبری واگذار گردید.

این تصمیمات وضعیت دشواری را بر زندگی بیش از 800 خانواده ساکن بخش قدیمی الخلیل حاکم کرد و تدابیر شدیدی برای محافظت از حرم به کار بست و به یهودیان حق حاکمیت بر بخش بزرگی از آنرا داد.




قبر جنایتکاری که زیارتگاه اشغالگران شد


مراجع صهیونیستی پس از آن دوربین ها و دروازه های الکترونیکی را در تمامی ورودی های حرم شریف ابراهیمی نصب کرده و اکثر راه های منتهی به آنرا به روی مسلمانان بست و تنها یکی از این دروازه ها را باز گذاشت که تدابیر امنیتی شدیدی نیز بر آن اعمال می کرد.

پس از جنایت حرم ابراهیمی، شهر الخلیل و مرکز آن در معرض طمع ورزی ها و سلطه طلبی های شهرک نشینان صهیونیست که کنترل اکثر مراکز و خیابان های این شهر از جمله "بازار لبنیات" و "خان شاهین" و "خیابان السهله" و "بازار عتیقه ها" را در دست داشتند، قرار گرفت و آنها اکثر نهادهای فلسطینی را از آن بیرون کردند.

تاریخ گواهی می دهد که این جنایت یکی از هولناکترین کشتارهایی بود طی آن تعداد زیادی از نمازگزان بی دفاع در حین انجام فریضه نماز در شهری که آرامگاه پیامبران عظیم الشانی چون حضرت ابراهیم خلیل الله(ع)، حضرت اسحاق(ع)، حضرت یعقوب(ع) و حضرت یوسف(ع) است، مظلومانه قتل عام شدند. اما از آنجا که خداوند بزرگ، قاصم الجبارین است، خشم مبارزین فلسطینی تبدیل که امواجی از عملیات های شهادت طلبانه شد که تا حدود زیادی بر زخم عمیق فلسطین مرهم گذاشت و درس عبرتی شد تا سران رژیم اشغالگر به این راحتی ها به کشتار فلسطینیان نپردازند.

رزمندگان مقاومت اسلامی حماس به رهبری جوانی 25 ساله که یک مهندس شیمی بود و از بنیانگذاران و طراحان شاخه نظامی حماس به نام مهندس یحیی عیاش، با طراحی سه عملیات مختلف و خونین، انتقام سختی از یهودیان تندرو و اشغالگر گرفتند.

در بخش بعدی، به دو مورد از این عملیاتها اشاره خواهد شد.
__________________











سیاهه جنایات آمریكا
  #8  
قدیمی 04/07/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
Icon002 سیاهه جنایات آمریكا

سیاهه جنایات آمریكا

به‌مناسبت سالروز حمله آمریكا به هواپیمای مسافربری ایران، اینفوگرافیك «سیاهه جنایات آمریكا» منتشر شد.

به گزارش مشرق به نقل از دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب، آنچه در این اینفوگرافیك در دسترس شما قرار گرفته اشاره مختصری به برخی جنایات صورت گرفته از سوی ایالات متحده آمریكا علیه ملت ایران در طول سی و سه ساله گذشته است كه حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در طول 22 سال به آن اشاره كرده‌اند.



برای مشاهده اندازه واقعی روی عکس کلیک کنید

__________________










کاربر زیر بخاطر پست مفید از Alireza_Mahan23 سپاسگزاری کرده اند :

  #9  
قدیمی 07/07/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
اسحاق شامیر؛ جلاد آهني رژیم صهیونیستی

وي اولين فردي بود كه در رژيم صهيونيستي با تجارت و يا انتقال زمين به فلسطينيان مخالفت مي كرد و به دنبال ايده اسرائيل بزرگ بود لكن از سوي ديگر، شامير اولين مسئول در اين رژيم بوده است كه بعد از فشارهاي سنگين دولت آمريكا در زمان رياست جمهوري بوش پدر، وارد مذاكره با اعراب در جهت صلح خاورميانه در كنفرانس بين‌المللي مادريد شد.
به گزارش خبرنگار بين‌الملل مشرق، به دنبال خبر مرگ "اسحاق شامیر" هفتمین نخست وزیر، رئیس سابق کنست رژيم صهيونيستي و يكي از عوامل كشتار دير ياسين ، پايگاه خبري مشرق مختصري از سابقه‌ سياسي تروريستي شامير را براي علاقه‌مندان منتشر مي‌كند.
اولين كسي كه در عرض چهار سال دو بار نخست وزير شد
اسحاق شامير، مرد سرسخت يا مرد آهني كه با ترور افسران انگليسي در زمان قيموميت انگليس بر فلسطين و همچنين كشتار مسلمانان فلسطين بعد از اعلام تشكيل كشور اسرائيل وارد زندگي مسلحانه و سياسي خود شد، اولين كسي است كه در طول چهار سال دو بار نخست‌وزير رژيم صهيونيستي شد.
اسحاق شامير
اسحاق شامیر در سال ۱۹۱۵ در لهستان متولد شد و در نوجوانی به جنبش جوانان صهیونیست موسوم به «بیتار» پیوست. در ۲۰ سالگی مدرسه حقوق در ورشو را ترک کرد تا به كشور فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا برود و در دانشگاه عبری اورشلیم تحصیل کند (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .
وي اولين فردي بود كه در رژيم صهيونيستي با تجارت و يا انتقال زمين به فلسطينيان مخالفت مي كرد و به دنبال ايده اسرائيل بزرگ بود لكن از سوي ديگر، شامير اولين مسئول در اين رژيم بوده است كه بعد از فشارهاي سنگين دولت آمريكا در زمان رياست جمهوري بوش پدر، وارد مذاكره با اعراب در جهت صلح خاورميانه در كنفرانس بين‌المللي مادريد شد (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .
شامير در كنفرانس مادريد در كنار معاون خود نتانياهو
رسيدن به رهبري گروه نظامي براي كشتار مردم فلسطين
وی در سال‌های نخست اقامت در فلسطین در زمان قيموميت سلطه بریتانیا، با گروه‌های زیرزمینی یهودی، علیه هدف‌های بریتانیا و اعراب فعالیت می‌کرد.
او به خاطر همکاری با گروه های شبه نظامی همچون "ايرگان" به معناي (سازمان ملي نظامي در سرزمين اسرائيل)، بارها توسط انگليسي‌ها به زندان افتاد. در ۱۹۴۳ از زندان گریخت و سه سال بعد بار دیگر به بازداشت نیروهای بریتانیایی درآمد و به زندان اریتره فرستاده شد. سپس از آنجا نیز فرار کرد و در فرانسه پناهندگی سیاسی گرفت. سپس به اسرائیل بازگشت و فعالیت های ضد فلسطینی اش را از سرگرفت. او تا زمانی که به دلیل بیماری از صحنه سیاسی کنار رفت در نهادها و پست های مهم سیاسی و امنیتی اسرائیل کار کرد (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ؛ شامير با عضويت در گروه "لحي" به معناي (جنگجويان براي آزادي اسرائيل)، بعد از مدتي به جايگاه رهبري اين گروه انتخاب شد و عملا هيچ محدوديتي در كشتن مردم فلسطين به بهانه آزاد سازي خاك اسرائيل از دست متجاوزين نداشته است (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) .
شامير در كنار نظاميان يهودي
كشتار دير ياسين و دفاع شامير از اين واقعه
در سپیده دم نهم آوریل 1948 در حالی که ساکنان این روستا درخواب بودند، نیروهای ایرگون به فرماندهی مناخیم بگین (که بعدها به نخست وزیری رسید) از سوی شرق و نیروهای ديگر به فرماندهی اسحاق شامیر از سوی شمال، این روستا را محاصره کردند و تنها راه غربی اين روستا باز بود. نيروهاي يهودي با رگبار مسلسل‌ها و گلوله‌ها اجازۀ فرار از سمت غرب را که تنها راه فرار بود نمی­دادند. نیروهای ایرگون به فرماندهی مناخیم بگین با روش معروف استفاده از دینامیت بر روستا مسلط شدند. آنان تک تک خانه‌ها را منفجر کردند و سپس تمامیِ افراد این روستا را (254نفر) که مقاومت می‌کردند با خونسردی و سنگدلی تمام با گلوله‌های مسلسل کشتند. سپس نیروهای ایرگون به مُثله کردن و قطعه قطعه کردن اجساد کشتگان پرداختند و با هم مسابقه گذاشتند که چه کسی تعداد بیشتری از اجساد مثله را در چاه روستا اندازد. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
كشتار دير ياسين
سپس 25 نفر از مردان را به بند کشیده و سوار بر اتوبوس کردند تا به تقلید از رومیان قدیم به نشانة پیروزی، آنان را در قدس بچرخانند و در پایان آنان را به گلوله بسته و اعدام کردند... و سرانجام مناخیم بگین تلگرافی را برای تبریک به "رعنان" فرماندة محلی ایرگون فرستاد و در آن نوشت: "این پیروزی بزرگ را به شما تبریک می گویم. به نیروهایت بگو آنان تاریخ را در اسرائیل رقم زدند" (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ؛ بعد از اين واقعه شامير با تحسين نيروهاي عملياتي به دنبال طرحي براي خارج كردن ايرگون و لحي از ليست سازمان‌هاي تروريستي بود.
شامير - انور سادات - مناخيم بگين
شامير افسر نازي كه بعد از شكست آلمان ظاهرا دشمن هيتلر شد
حضور شامير در ارتش هيتلر نشانه‌اي آشكار بر حمايت و همكاري سطح بالاي جامعه يهوديان و صهيونيست‌ها با نازي‌ها است. اما همين فرد سال‌ها بعد وقتي كه در اسرائيل به نخست‌وزيري رسيد از دولت آلمان پس از جنگ براي كشتار يهوديان به دست ارتش آلمان غرامت مي‌گرفت. درحالي كه خود در زمان جنگ در ارتش آلمان خدمت مي‌كرد. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
شامير در كنار شيمون پرز
شامير يكي از مؤسسين موساد
شامير نه تنها يكي از مؤسين تشكيلات موساد بود بلكه در سال‌هاي 1955 تا 1965 به عنوان يكي از افسران عالي‌رتبه موساد شناخته مي‌شد و عمليات‌هاي بسياري در زمان مسئوليت وي در موساد انجام گرفته است كه يكي از اين عمليات‌ها به نام داموکلس تحت فرماندهي شامير انجام شده است. (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

عملیات داموکلس عملیاتی سري - اطلاعاتی بود که دانشمندان و تکنسین‌های آلمانی که سابقاً مشغول کار در برنامه موشکی رایش آلمان بودند و مشغول توسعه موشک برای مصر در یک پایگاه نظامی به نام کارخانه ۳۳۳ بودند را در اوت ۱۹۶۲ هدف قرار داد.

كناره گيري شامير از قدرت و فرارسيدن مرگ وي به دليل آلزايمر

شامير پس از شکست حزب لیکود در انتخابات كنست در سال 1992، بعنوان یک نماینده ساده به کار خود ادامه داد و سرانجام در سال 1996 به صورت نهایی از فعالیت‌های سیاسی کنار رفت؛ وي شنبه گذشته در سن 96 ساگي به دليل بيماري آلزايمر مرد.



مراسم مرگ شامير
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) - (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
__________________











  #10  
قدیمی 07/07/2012
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 29,358,038
قصاب صبرا وشتيلا



آریل شارون با کلت کمری دو کودک فلسطینی را کشت
کشتار صبرا و شتیلا یکی از جنایاتی است که به فرماندهی آریل شارون انجام شد و پس از این بود که شارون به "قصاب صبرا و شتیلا" مشهور شد.
یک کارگردان هلندی فاش کرد که نخست وزیر اسبق رژیم صهیونیستی در جنایت کشتار "صبرا و شتیلا" در سال 1982 در اقدامی وحشیانه دو کودک فلسطینی را به ضرب گلوله و از فاصله 10 متری کشته است.
به گزارش گرداب روزنامه صهیونیستی هاآرتص نوشت: "جرج سلویتسر"، کارگردان هلندی فاش کرد که "آریل شارون" نخست وزیر اسبق رژیم صهیونیستی در سال 1982 دو کودک فلسطینی را از فاصله 10 متری هدف گلوله کلت کمری خود قرار داده است.

(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)

پایگاه خبری الجزیره قطر هم با اعلام این خبر تاکید کرد که این افشاگری بازتاب وسیعی در فلسطین اشغالی داشته است.



سلویتسر در گفت‌وگو با مجله "هلند آزاد" اعلام کرد: «شارون را دیدم که مقابل چشمان من کلت کمری‌ خود را روی دو کودک فلسطینی گرفت و شلیک کرد؛ گویی شارون داشت به دو خرگوش شلیک می‌کرد.»

شارون که اکنون ماه‌هاست در حالت کما بر روی تخت بیمارستان افتاده است، در آن زمان وزیر جنگ رژیم صهیونیستی بود و این جنایت را در اردوگاه صبرا و شتیلا مرتکب شده است.

این کارگردان هلندی تصریح کرد که وی دو ماه پس از جنایت هولناک کشتار صبرا و شتیلا مشغول تهیه فیلمی مستند در لبنان بوده که شاهد این جنایت شده است.

کشتار صبرا و شتیلا یکی از جنایاتی است که به فرماندهی آریل شارون انجام شد و پس از این بود که شارون به "قصاب صبرا و شتیلا" مشهور شد.

سلویتسر افزود: «واقعا به شارون که در آن زمان وزیر جنگ بود نزدیک بودم که با کلتش که آن را از کمرش جدا کرد، از فاصله 10 متری به دو کودک شلیک کرد.»

الجزیره تصریح کرد که این اتهامات، توفانی سیاسی در رژیم صهیونیستی به راه انداخته است.

جنایت صبرا و شتیلا که در جریان آن 2000نفر قتل‌عام شدند، به حدی هولناک بود که حتی صدای کشورهای غربی را که بی‌چون و چرا از رژیم صهیونیستی حمایت می‌کنند، در آورد و حتی هم‌اکنون پرونده آریل شارون به عنوان قاتل هزاران کودک و بزرگ فلسطینی در صبرا و شتیلا در دادگاهی در بلژیک در جریان است. هرچند، این دادگاه به سبب نفوذ قدرتمند لابی صهیونیسم در غرب، قدرت اعمال مجازات علیه شارون را ندارد.
منبع: فارس
__________________










گفتگو قفل شد

برچسب ها
آزاد, ارتش, اسلامی, النصره, بوسني, تروريست, جاني, جانيان, جنايات, جنايت, جنايتكار, جنگي, خشونت, داعش, دولت, سوريه, شام, شكنجه, عام, عراق, غير, قتل, كشتار, نسل, نظاميان, هولوکاست, کشی


تاپیک های مشابه
تاپیک آغازگر تاپیک تالار پاسخ ها آخرین ارسال
جنگ سایبر (Cyber warfare) شیوه ها و ابزارها و اخبار مربوطه Alireza_Mahan23 فناوری و اطلاعات عمومی نظامی 105 04/04/2016 09:38
جنگ نرم - شيوه ها ابزارها و اخبار مربوطه Alireza_Mahan23 فناوری و اطلاعات عمومی نظامی 470 17/11/2015 09:23
اخبار و گزارش ويژه Alireza_Mahan23 فناوری و اطلاعات عمومی نظامی 721 31/08/2015 13:17
اخبار رويدادها و حوادث شنيدني مشهدالرضا Alireza_Mahan23 خراسان رضوی 6 28/07/2012 15:45
كشف نزديكترين سيارات همسايه جهان در محدوده جنگي YAGHOT SEFID نجوم ، ستاره شناسی 0 25/06/2012 07:22

ابزارهای تاپیک

قوانین ارسال
شمانمی توانید تاپیک جدید ارسال نمایید
شمانمی توانید پاسخی ارسال نمایید
شمانمی توانید پیوست ارسال نمایید
شمانمی توانید پست های خود را ویرایش نمایید

کد بی بیفعال است
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کدهای HTML غیر فعال است



زمان محلی شما با تنظیم GMT +4.5 هم اکنون 17:55 میباشد.


Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Copyright © 2006 - 2018 ParsiKing. All Rights Reserved to Parsiking Group
دامین های زیر جهت ارائه خدمات در مالکیت سایت پادشاه ایرانی می باشد
parsiking.com - parsiking.biz - parsiking.org - parsiking.net - parsiking.in - parsiking.ir
vBCredits v1.4 Copyright ©2007 - 2008, PixelFX Studios