تالارهای پادشاه ایرانی

بازگشت   تالارهای پادشاه ایرانی > علمی فرهنگی > علوم ریاضی و فنی > مهندسی معماری

مهندسی معماری تمامی مباحث معماری در اینجا

پاسخ
 
ابزارهای تاپیک

معماری وحشی، مسجدی دیگر را تسخیر کرد
  #111  
قدیمی 03/12/2013
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 21,024,187
Icon002 معماری وحشی، مسجدی دیگر را تسخیر کرد

معماری وحشی، مسجدی دیگر را تسخیر کرد



مسجدی ساده و بی تکلف خراب شد و حالا به مدد معمار غربزده و مدرن اندیش آن، طرحی برای آن درانداخته شد که به اذعان عموم، بیشتر شبیه یک مجتمع تجاری لوکس و فشن است تا مسجد!

گروه جنگ نرم مشرق- آنچه که باید پیش از هر چیز بر آن تاکید ورزید؛ این است که معماری ما نمی تواند در امتداد معماری غرب قرار گیرد. چرا که از یک سو راه ما راه دیگری است و از سوی دیگر، قالب ها و تکنیک های معماری غرب، صرفا مختص فضاهای غربی است و به راستی تمدنی که سالهاست خدا را انکار می کند؛ چگونه می تواند الگوی مناسبی برای مساجد که خانه های خدایند، به ما ارمغان دهد؟


مگر نه آنکه آباد کردن و تعمیر مساجد در انحصار اهل ایمان است و این تعبیری است بر این شریفه، که "انما یعمر مساجد الله من امن بالله و الیوم الاخر و اقام الصلوة واتى الزکوة و لم یخش الا الله فعسى اولئک ان یکونوا من المهتدین"

هنوز یکسال از کلام آن فرزانه نمی گذرد که فرمود: تهران یک معماری وحشیِ مضطربِ بی نظمی دارد که از 40 - 50 سال پیش تا حالا ادامه دارد... (رهبر معظم انقلاب در دیدار برگزیدگان جشنواره فیلم مردمی عمار) و حالا شاهدیم که همان معماری وحشی، مسجدی را که خانه ی خداست، به کام خود کشانده و تسخیر می کند.

مسجد خاتم الاوصیا، از مساجد محلی مهم شرق تهران است که 92 شهید تقدیم به انقلاب نموده و قریب به 900 نمازگزار دارد و امام جماعت آن، حجه الاسلام مقدس، یکی از 14 امام جماعات برگزیده کل کشور است. اما حالا این مسجد دستخوش تحولاتی شده که برای همه نمازگزاران و اهالی ناخوشایند است. مسجدی ساده و بی تکلف خراب شد و به مدد معمار غربزده و مدرن اندیش آن، طرحی برای آن درانداخته شد که به اذعان عموم، بیشتر شبیه یک مجتمع تجاری است تا مسجد! هیچکدام از آن محسنات نیز عاملی نشد تا آنکه این طرح اجرا نشود.

آنان که موافق اجرای این طرحند، دل در گرو حرفهای معمــاری که می گوید استاد دانشگاه است و دکترای معماری دارد، بسته اند.


طرح معماری مسجد خاتم الاوصیاء

مسجد حاضر که در خیابان دماوند (تهران نو) خیابان شهید رجبی(ایستگاه فرودگاه) قرار دارد، در شش طبقه و مساحت 2800 متر زیربنا اجرا می شود و هزینه ساخت آن از طریق خیرین و اهالی محل و نمازگزاران تامین می شود. طبقاتی از آن به حوزه علمیه ای که اکنون در ساختمان مقابل این مسجد ساکنند؛ اختصاص دارد.

استاد این حوزه علمیه می گفت؛ ما حرفهای زیادی داریم در حکمت آن کاشی های الوان و نقوشی پر از ترنج و اسلیمی و ختایی که تزیین آیات نور می شوند و آن گنبد نیل فامی که تمثیل توحید است و آن دو دستهای برآمده به سوی آسمان... اما هیچکس نظر ما را در مورد طرح مسجد جویا نشد. عدم استفاده از الگوی صحیح فرم و فضای مسجد، و مصالح متناسب با آن و همچنین عدم وضوح گنبد و مناره در فرم از ایرادهای جدی وارد به این طرح است و متاسفانه همانطور که دشمن در جنگ نرم، نشانه های اسلام را نشانه رفته، حالا هم در عرصه ی معماری، کمر به انحطاط و زوال این مفاهیم بسته و قصد دارد مسجد را، به قالبی تهی از معنا بدل کند. همانطور که ائمه معصوم (ع)، نشانه های ظاهری مومن را برمی شمرند، نشانه های بناهای ایمان نیز مثل همین گنبد و مناره و کاشی و آیات و ... باید در ظاهر حفظ شود.


تصویر عملیات ساخت مسجد خاتم الاوصیاء

اهالی محل نیز دل خوشی از این طرح ندارند. آنها می گویند بیشتر شبیه مجتمع های لوکس تجاری است و حس و بوی مسجد را نمی دهد. رهگذر جوانی می گفت؛ مسجد فشنی شده است! استفاده از ورق کامپوزیت و شیشه مناسب شان مسجد نیست.


تصویر عملیات ساخت مسجد خاتم الاوصیاء




از آنجا که غربزدگی در معماری مسجد، از ابتلائات و عوارض این دوره از حیات انقلاب اسلامی است؛ ناگزیر از نقد معماری این مسجدیم. وگرنه ، طرح حاضر، آن قدر ضعیف است که ارزش نقد را ندارد . این طرح حتی در چارچوب مدرنیسم نیز، حرفی برای گفتن ندارد!



نقد معماری



از آنجا که طرح این مسجد مدرن است و فلسفه ی مدرنیسم با نفی خداوند و نفی عالم غیب شکل گرفته است، معماری مدرن نیز عاری از خداست و به خداوند ایمان ندارد. لذا طرح مسجدی که برآمده از مدرنیسم باشد؛ خطایی نابخشوده در طراحی مسجد که جایی برای بندگی خداست، می باشد.

نکته آنکه مدرنیسم به معنای نوشدن نیست. بلکه وضعیتی از سیر تمدن غرب است که با نفی دین و الحاد، و محوریت یافتن انسان به جای خدا، شکل می گیرد.

از نقد مدرنیسم که بگذریم، مهمترین نکته ای که در طراحی این مسجد مورد غفلت واقع شده، این است که طرح حاضر به شدت حجمی، فرم گرا و برونگرا است؛ در حالی که مساجد اصیل شیعی که حاصل 1400 سال عقبه ­ی فرهنگی و تلاش معماران مهذّب و مومن شیعه ایرانی بوده، واجد اصل "درونگرایی" است. این مسجد به وضوح اصل درونگرایی را نفی می کند.

مسجد نباید اهل خودنمایی و برونگرایی باشد و باید محیطی مناسب برای خلوت با خداوند باشد نه آنکه جلوتی برای خودنمایی نفس. فضای حاصل از قالب حاضر این مسجد ،معنای تظاهر و برونگرایی را بر انسان حمل می کند.

مصالح بکار برده شده، ترکیبی از شیشه و ورقهای کامپوزیت آلمینیومی است. شیشه هایی که امروزه به رفلکس مشهورند و بازتاب دهنده ی تصویر محیطند، مسجد را ناپایدار جلوه می دهد و با القای شکنندگی از ثبات و صلابت کافی بهره نخواهد برد. در حالی که شیشه های مساجد قدیم که در رنگهای سبز و زرد و آبی و قرمز، نقوش و تنوع رنگی بالایی را موجب می شد، تمثیلی بود بر حرکت از کثرت به وحدت، با این آیه (نشانی) که نور واحد سفید با عبور از این شیشه ها، به هفت رنگ اصلی تجزیه می شود و جلواتی از همان نور اصلی است، که در فضای داخل متکثر شده و حال آنکه نور در برون شیشه، نوری واحد و سفید است و این امر، همچون فرم گنبد، حرکت از کثرت به وحدت را تداعی می کند. شیشه های این نما، عاری از این معناست و بي ثباتي و بي قراري را القا مي كند و همراه با جداره ی شيشه اي گنبد و مناره ها، به احساس بي دوامي و ناپايداري طرح مي افزايد.

استفاده از ورق های فلزی در نمای مسجد، با یک اشتباه بزرگ همراه است. این مصالح از مصنوعات تکنولوژیک عصر ماست که تداعی گر روحیه ی پولادین، خشک، صنعتی و مادی همین عصر مدرن است. تنها فلزاتی که در معماری تزیینات و نمای مسجد به کار می رود طلا و نقره اند، چرا که این دو تجسد و صورت نورند. طلا همان نور جامد، متجسد و منجمد است و نقره نیز. سایر فلزات مثل آهن و فولاد هرگز در نما و تزیین به کار نمی رود؛ چرا که آنها همان ظلمت جامد و متجسدند!

از مصالح که بگذریم، در فرم، مکعبی بزرگ را می بینیم که قطاع هایی از آن، به اصطلاح معماران متجدد کات خورده است و جدا شده که این امر، خلوص بنا را از بین برده است.

فرم گنبد ترکیبی از نیم دایره و مکعب مربعی شیشه ای که، بدون هیچ دگردیسی و گوشه سازی و گریو و... بر روی هم سوار شده است. و دیگر نمی تواند تمثیلی باشد بر هجرتِ تعالی جویانه­ انسان از کثرت، به وحدت وجود حضرت حق!

مناره ی آن نیز، که برخلاف عمده ی مناره های شیعی، به صورت تک مناره است و تقلیدی است التقاطی از مناره های وهابی که با مدرنیسم در آمیخته و با مقطع مربع شکل، به صورتی ساده و بدون نقوش است و مزین به آیات الهی و نام خداوند و اهل بیت پیامبر (ع) نیست.


ورودی بنا نیز، شکافی است در دل حجم که هیچ حس دعوت کنندگی ندارد! عموما در مساجد، ورودی به صورت ایوانی بلند و با شکوه ساخته می شد که نگاه انسان را به بلندای آسمان رهنمون می کرد و او را از جلوات مادی و فریبای دنیا می رهانید و حس حضور در محضر حق را در انسان ایجاد می نمود.

مسجد حاضر هیچ گونه تناسبی با بافت محله ندارد چراکه عموما بافت اطراف مسجد یا سنگی است و یا بافت فرسوده است و با هیچ بنایی در آن محله حس وحدت ایجاد نمی کند.

پلان داخلی و طرح محراب و نور و تزیینات داخل، نیز در طرح منتشر نشده و لذا قابل نقد نیست.

به ضرس قاطع می توان گفت که این طرح هیچ نکته ی در خور اعتنایی ندارد که بتوان به آن دل خوش داشت و جز این نیست که مسجدی از سر انانیت نفس است که به مدرنیسم غرب گرایش دارد ؛ نه آنکه بیت اللهی باشد، در خور مقام کبریایی حضرتش!
* به قلم اسماعیل ارجمندی
__________________










پاسخ با نقل قول

برخورد دوگانه یونسکو با اماکن مقدس ادیان الهی
  #112  
قدیمی 05/12/2013
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 21,024,187
Icon002 برخورد دوگانه یونسکو با اماکن مقدس ادیان الهی

برخورد دوگانه یونسکو با اماکن مقدس ادیان الهی



آثار و اماکن متبرکه اسلامی در حال محو شدن از جهان است؛ اما مسیحیان تلاش کردند آثار خود را حفظ کنند و مسئولین شهرسازی رم، هرگز اجازه ندارند در ۱۰ کیلومتری واتیکان مکانی بلندتر از واتیکان را بسازند. اما در مکه، مکان مقدس مسلمانان جهان چه فاجعه فرهنگی – تاریخی در حال انجام است؟!
گروه فرهنگی مشرق - واژه حریم در لغت به معنی پیرامون، گرداگرد و مكانی كه حمایت و دفاع از آن واجب است معنی شده است مسجد الحرام به عنوان حریم خصوصی ومقدس مسلمانان جهان به شمار می رود که این روزها در قبال سکوت عجیب مسلمانان جهان و سازمان یونسکو، در میان برج های سربه فلک کشیده و مملو از نمادهای فراماسونری محصور شده است و کعبه، خانه ای که مسلمانان جهان گرداگرد آن به راز و نیاز با خدای یکتا می پردازند در میان آسمان خراش ها گم شده است و این گام های آهسته و پیوسته دشمنان اسلام، برای نابودی تمام تاریخ چند هزارساله، میراث فرهنگی وهویت دینی مسلمانان، در حال انجام است و همچنان غیرت مسلمانان به جوش نیامده است.




طبق قانون سازمان یونسکو، حریم قانونی مکان‌های مقدس از نظر ساخت بنا، در مجاورت این مکان ها باید رعایت شود


***هویت، انسان و مکان
هویت را می توان تجلی فرهنگ در محیط دانست زیرا مکان ها از انسان معنا می گیرند و انسان نیز مجموعه ای از باورها و اندیشه ها است که فرهنگ او را شکل می دهد و نمود و تجلی از فرهنگ انسان را در مکان و محیط می توان مشاهده نمود که همان هویت اوست. فن و هنر معماری از مهمترین نشانه ها و ویژگی های فرهنگ هر قوم و هر دوره تاریخی و نشان دهنده فضای زیست انسان در هر زمان می باشد.
معماری همیشه و در همه حال تابع اصول و ضوابط معین و شناخته شده ای است و پیوندی استوار و ناگسستنی با فرهنگ، الگوهای رفتاری و ارزش های جامعه دارد و به همین دلیل است که سبک معماری هر دوره، انعکاسی از فرهنگ و هنر آن دوره محسوب می شود، همچنان که تغییرات در معماری با تغییراتی که در سایر عرصه های زندگی به وقوع می پیوندد متناسب است و این تغییرات لازمه معماری پویا و زنده است تا بتواند نیازهای جدید انسان را پاسخگو باشد.





***حضرت ابراهیم(ع) معمار خانه خدا
مکان مقدس مسمانان، هویت تاریخی- دینی تمام مسلمانان جهان می باشد." مکه منوره "دارای سابقه تاریخی ای با قدمت ۲ هزارسال قبل از میلاد مسیح دارد و "کعبه"(خانه خدا) در این مکان بنیان نهاده شده است. معمار "خانه خدا"، پیامبر خدا حضرت ابراهیم(ع) است و ساکنان این مکان مقدس نیز اهل‌بیت حضرت ابراهیم(ع) به عنوان اولین افرادی هستند که در مکه زندگی نموده اند. پس از آن "حضرت ابراهیم(ع)" خانه خدا را با قوانین خاصی یعنی تساوی اجزا می‌سازد و خداوند امر می‌کند که این مساوات اجزا در مکانی باشد که سرشار از آرامش باشد و بدین ترتیب خانه خدا به دست پیامبر خدا ساخته می شود.


***"کلیسای سن پیترو" بزرگترین کلیسای جهان

اما مکان مقدس مسیحیان، "کلیسای سن پیترو"(Basilica di San Pietro in Vaticano) است که در مجاورت واتیکان در مرکز شهر رم پایتخت کشور ایتالیا قرار دارد و حدود ۲۰۰ هزار متر مربع وسعت دارد. بنای کلیسای "سن پیترو" در رم به مدت یک سده تمام در دست ساخت بود. ابتدا در دوره رنسانس با طرح برامانته (۱۵۰۶)، سپس با طرح تازه میکل آنژ (۱۵۴۶) به صورت پلان متمرکز و ایستا ساخته شد. پاپ توسعه کلیسا را به کارلو مادرنو (۱۶۰۷) واگذار نمود. او سه بلوک را به صحن کلیسا افزود و نقشه را از تقارن محوری تبدیل نمود. سپس با ساخت یک نمای کشیده با سنتوری بر فراز ورودی که مورد انتقاد فراوان هم قرار گرفت چشم از جهان فرو بست. سرانجام تکمیل کار بر عهده جووانی برنینی (۱۶۲۳) گذارده شد.




"کلیسای سن پیترو" بزرگترین کلیسای جهان است که در مجاورت واتیکان در مرکز شهر رم پایتخت کشور ایتالیا قرار دارد




مسئولین شهرسازی رم، هرگز اجازه ندارند در ۱۰ کیلومتری واتیکان مکانی بلندتر از واتیکان را بسازند


***بیت العتیق
از ملاک‌ها و مبانی انتخاب خانه خدا«بیت العتیق» بودن آن است؛ یعنی تحت سیطره هیچ حاکمی نباشد و خانه‌ای آزاد باشد. و به عنوان مکانی برای آرامش مسلمانان شناخته شود.طبق قانون جهانی سازمان یونسکو، حریم قانونی مکان های مقدس از نظر ساخت بنا، در مجاورت این مکان ها باید رعایت گردد. اما در همین مکان مقدس یعنی مکه، ۳۰ سال پیش، آرامگاه مادر پیامبر(ص)، توسط بولدوزرها به کلی ویران شد. این تخریب ها طی ۳۰ سال گذشته زیاد بوده است و حدود ۳۰۰ مکان تاریخی که تنها متعلق به پیامبر(ص) نبوده و متعلق به اهل بیت عصمت و طهارت (ع) می باشد، ویران شده است. در سال ۱۹۲۵ مقامات وقت سعودی اقدام به تخریب تمام ضریح‌های مقبره بقیع که در آن شماری از ائمه (ع) و همسران پیامبر و فرزندان و اصحاب ایشان به خاک سپرده شده بودند، کردند. همچنین آنان خانه‌ای را که روزگاری متعلق به حضرت «خدیجه»، همسر پیامبر (ص) بود را تخریب و به حمام عمومی حجاج تبدیل کرده‌اند و مکانی که گفته شده پیامبر (ص) در آن دیده به جهان گشوده‌اند، پیش از آنکه تبدیل به کتابخانه شود، به بازار خرید و فروش دام تبدیل کرده اند.آنان همچنین، منطقه ای «اجیاد» و تپه ای که این منطقه بر آن قرار داشت را نیز ویران نموده اند.




با اجرای طرح های توسعه مسجد الحرام و ساخت آسمانخراش های متعدد،میراث دینی و فرهنگی مکه در حال نابودی است


مقام های سعودی، در ۱۰ سال گذشته، به بهانه حضور تعداد زیاد زائران در ایام انجام مناسک حج در صددند کل منطقه را ویران کنند. در مکه مکرمه با اجرای طرح های توسعه مسجد الحرام، مجتمع عظیم «جبل عمر» ساخته شده است، که امروز با آسمان خراش ها، هتل ها و «برج عظیم ساعت» دومین برج مرتفع جهان با ارتفاع ۶۰۰ متر ، مقدس ترین مکان اسلامی و محلی که در آن همه مسلمانان جهان برای انجام مناسک عبادی گرد هم جمع می شوند را به وسیله این مجتمع، تحت تاثیر قرار داده و عظمت و شکوه خانه خدا را تحت الشعاع خود قرار دهد. و بدین ترتیب میراث فرهنگی مکه در حال نابودی است.




و از سویی دیگر، طرح گسترش مسجد النبی در مدینه به سمت غرب در حال گسترش است و جایی که مزار بنیانگذار اسلام حضرت محمد مصطفی (ص)قرار دارد و دیواره های غربی مسجد النبی که دارای سه مسجد است و از آن جمله می توان به مسجد «الغمامه» اشاره نمود که پیشینه ساخت آنها به دوره حضرت محمد (ص) باز می گردند و هم اکنون این مکان های مقدس و تاریخی نیز در مسیر توسعه قرار گرفته اند و این در حالی است که مشخص نیست برای حفظ و نگهداری این سه مسجد مقام های سعودی طرحی دارند یا خیر.
اما بدون شک با این اقدامات حافظه تاریخی مکه مکرمه و مدینه مقدسه صفر خواهد شد و این یک خطر بزرگ است که این کنطقه را تهدید می کند چرا که در مراحل بعدی با معماری ای مواجه خواهیم شد که نه تنها متعلق به حجاز نیست بلکه متعلق به مشرق زمین هم نیست. به عبارتی خانه خدا تبدیل به ماکتی محصور شده با ساختمان هایی می شود که به سبک شیکاگو و نیویورک ساخته شده اند و این باعث می شود که شهر مکه هویت اصلی خود را از دست می دهد و تبدیل به ناکجا آباد خواهد شد.





و در این میان سکوت سازمان‌های جهانی بی‌دلیل نیست. آنها همگی تحت مدیریت سازمان‌های ماسونی عمل می‌کنند زیرا یونسکو به عنوان یکی از بازوهای اصلی و فرهنگی فراماسونری جهانی به شمار می رود و رؤسای آن عمدتاً خود فراماسونر هستند، امّا در این میان سکوت سازمان‌های فرهنگی اسلامی در سراسر جهان اسلام و از جمله ایران توجیه پذیر نیست.




در سال ۱۹۲۵ مقامات وقت سعودی اقدام به تخریب تمام ضریح‌های مقبره بقیع که در آن اهل بیت (ع) و همسران پیامبر و فرزندان و اصحاب ایشان به خاک سپرده شده بودند، کردند. همچنین آنان خانه‌ای را که روزگاری متعلق به حضرت «خدیجه»، همسر پیامبر (ص) بود را تخریب وبه حمام عمومی حجاج تبدیل کرده‌اند


در قدس شریف، وقتی تکه ای از مسجد الاقصی تخریب می‌شود، مردم فلسطین اشغالی و مسلمانان جهان بدان توجه دارند و برای آن تظاهرات به پا می‌کنند اما در مکه و مدینه هیچ کس، اعتراض نمی‌کند.کل جامعه اسلامی و جهانی درباره این اتفاق سکوت کرده است.

ما می‌دانیم آثار اسلامی و مکان‌های مربوط به اهل بیت(ع) در حال ویران شدن و محو شدن از جهان است اما مسیحیان با وجود اینکه بعضی مسائل تاریخی در مورد مصلوب کردن حضرت مسیح(ع) اثبات نشده، تلاش کردند آثار خود را حفظ کنند و جالب تر اینکه مسئولین شهرسازی رم، هرگز اجازه ندارند در ۱۰ کیلومتری واتیکان مکانی بلندتر از واتیکان را بسازند! و به محض این که وارد این خیابان پهن و سنگفرش واتیکان می شوید، کلیسای واتیکان را در روبروی خود مشاهده می کنید. اما در مکه، مکان مقدس مسلمانان جهان چه فاجعه فرهنگی – تاریخی در حال انجام است؟!
__________________










پاسخ با نقل قول

تداوم تقلید از معماری وحشی غرب؛ آهن پاره‌هایی که در شأن نام امام حسین(ع) نیست
  #113  
قدیمی 10/12/2013
آواتار Alireza_Mahan23
Alireza_Mahan23 Alireza_Mahan23 آفلاین است
معاون کل تالار بازنشسته

مدال افتخار پادشاه ایرانی مدیر نمونه ماه مدیر نمونه ماه 

 

نام: عليرضا
جنسيت: مرد
شغل: مهندس عمران
محل سکونت: ایران-مشهد
مدرک تحصيلی: کارشناسی ارشد
پست: 20,326
سپاس: 6,592
از این کاربر 13,662 بار در 8,032 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 4
به این کاربر 13 بار در 13 پست اعتراض شده
چوب: 21,024,187
Icon002 تداوم تقلید از معماری وحشی غرب؛ آهن پاره‌هایی که در شأن نام امام حسین(ع) نیست

تداوم تقلید از معماری وحشی غرب؛

آهن پاره‌هایی که در شأن نام امام حسین(ع) نیست


چشم آن داشتیم که میدان امام حسین (ع) و خیابان انقلاب و میدان آزادی، که محوری فرهنگی است و دنیا بدیلی بر آن ندارد و شاهد حوادث و وقایع بسیار بوده است؛ پژواک معماری اسلامی ایرانی را پرطنین کند و آنچنان معماری شود که چشم همه دنیا بر سراپرده آن خیره شود...
گروه فرهنگی مشرق - نام امام "حسین (ع)" را بر میدانی نهاده‌اند که خیابان "انقلاب اسلامی" از آنجا آغاز می شود و تا "آزادی" ادامه می یابد و این امر هرگز از سر صدفه نیست. مگر نه آنکه انقلاب اسلامی انقلابی حسینی است و جوشش انقلابی گری از جوشش خون حسین(ع) منشا گرفته؟
امید آن می رفت که پس از طلوع انقلاب اسلامی، همه ی هنرها و بیش از همه ادبیات و سینما و معماری، دِین خود را به انقلاب ادا کنند؛ ادبیات و سینما بخشی از این بار امانت را بدوش کشیدند؛ اما معماری...

فاش بگویم؛ ایران بیش از پنج هزار سال معماری دارد و این معماری بومی به سبک ها و شیوه های مختلف تا زمان قاجار به طور خالص ادامه داشته است. از زمان قاجار تا پایان پهلوی، معماری ناب اسلامی ایرانی، رو به زوال و التقاط نهاد و به معماری غربی آلوده شد. اما با کمال تاسف پس از انقلاب اسلامی، برای همیشه معماری اسلامی ایرانی رخت بربست و این بار نه التقاطی بلکه به طور خالص غربی شد! و این مولودِ شومِ همان التقاطی است که نطفه آن، در دوران پهلوی نهاده شد و کلاهی بود که پهلوی برسر ما نهاد.

سخن از اقتصاد، سیاست، نظام سازی، فقه حکومتی، رسانه اسلامی و دیگر شئون حکومتی نیست که عدم تولید آن، و لزوم جنبش نرم افزاری برای احصای آن را حکم کنیم؛ بلکه معماری، هنری است اسلامی ایرانی که شیوه ی ایرانیِ بومی و اصیل آن به اعلا مرتبه وجود دارد، تا آنجا که سیاحان را از اقصا نقاط به تماشای خود می کشاند؛ اما افسوس که ما، به سیاق از خودبیگانگان، چشم به غرب دوخته ایم و خود داشته را ز بیگانه تمنا می کنیم و آمال خود را بر سبیل لیبرالمعماری می جوییم.




آهن‌پاره‌هایی به ارتفاع بیش از 4 برابر قد انسان که در حاشیه میدان امام حسین (ع) کشیده شده‌اند


چشم آن داشتیم که میدان امام حسین (ع) و خیابان انقلاب و میدان آزادی، که محوری فرهنگی است و دنیا بدیلی بر آن ندارد و شاهد حوادث و وقایع بسیار بوده است؛ پژواک معماری اسلامی ایرانی را پرطنین کند و آنچنان معماری شود که چشم همه ی دنیا بر سراپرده آن خیره شود و معماری نابی که سر در چشمه ی انقلاب اسلامی دارد بر تارک آن نشانده شود؛ اما دریغ که روزهایی را برخود می بیند که مساجدی با معماری موهن، همچون مسجد حضرت ولیعصر (عج) و مسجد امام رضا (ع) (که پیش از این به آنان پرداختیم) و بناهای مدرن و پست مدرن دیگر، قارچ گونه در گوشه و کنار آن می رویند. حالا وقاحت غربزدگی در عرصه معماری، به میدان امام حسین (ع) رسیده است و آنچه که رهبرمان آن را معماری وحشی می نامد، به تمامی تبلور یافته است.





بدون شک مشتی آهن پاره ی زنگار زده، که مولود معماریِ شهریِ پست مدرن است؛ در میدانی مزین به نام حضرت حسین (ع) و در پایتخت یگانه سرزمین شیعه، نماد استیلای فرهنگ غرب بر پایتخت کشوری است که رهبر فرزانه اش آن را قبة الاسلام نامیده است.



طرح اجرا شده ساماندهی میدان امام حسین(ع)، با مناره‌هایی مدرن که در مقابل مناره‌های مسجد، قد کشیده‌اند





مناره‌های پولادین و زنگاری اجرا شده طرح ساماندهی میدان امام حسین(ع)، که ارتفاع آنها در مقایسه با عابران، چشمگیر است


طرحی که شاهد آن هستیم، به سفارش سازمان زیباسازی و همچنین مشاوره افرادی زیادی در قالب مشاوران و متخصصان تهیه شده است که از بردن نام آنها خودداری می کنیم.



طرح ساماندهی و بهسازی میدان امام حسین(ع) در محیط نرم افزارهای رایانه




طرح ساماندهی و بهسازی میدان امام حسین(ع) – محور 17 شهریور – میدان شهدا


کارفرما (سازمان زیباسازی) بنا به گفته خود، ابتدا قصد آن را داشته که با پیاده سازی محور میدان امام حسین(ع) – میدان شهدا؛ شهروندان را از دوزخ آشفتگی و ازدحام، آلودگی هوا، ترافیک و اغتشاشِ محیط، برهاند و به کنجی خلوت برساند.(که البته این امر فی نفسه پدیده مبارکی است)



جداره اجرا شده در میدان امام حسین(ع)


اما حالا این طرح اجرا شده و ستبرای این آهنپاره های زنگار زده و چاک چاک، نه تنها آلام زندگی شهری را تسکین نمی دهد؛ بلکه خشن و وحشی، آرامش از دست رفته انسان را به دست معماری پست مدرنی که با فطرت خاکی انسان سرناسازگاری دارد، محاکات می کند. چه رسد به آنکه آیتی باشد به بلندای تعالی حضرت حسین (ع) و شایسته ی هنر معماری ناب انقلاب اسلامی!
بطور مسلم هنر مدرن تنها درد فقدان حضور خدا در جوامع غربی را تسکین می دهد؛ و اما اکنون در کشور اسلامی ما این معماری ناب اسلامی ایرانی است که در غربت به اسارت همان هنر مدرن درآمده است.



تصویری از میدان امام حسین(ع) که از اسارت معماری ایرانی به دست معماری مدرن
حکایت دارد


می‌دانم که این شیوه معماری فضاهای شهری، تقلیدی سطحی از بازی تکتونیکِ لیبرال‌معماریِ پاویلیون‌های غربی است که با پترن‌های (pattern) شکننده‌اش، فضاها و لحظات و احساسات متفاوتی را می‌سازد؛ و معماری این میدان ارزش نگاه نقادانه ندارد. اما گریزی از نقد اجمالی آن نیست.



پاویلیون طراحی شده توسط تویو ایتو، به نام سرپنتین پاویلیون گالری، در هاید پارک لندن، سال 2002 که به شیوه تکتونیک و با دستکاری در الگوهای اسلامی طراحی شده است؛ که آن را در مقایسه با الگوی طراحی میدان امام حسین(ع) می‌بینید







نقد معماری طرح جدید میدان
منهاي الگوي خاص پياده شده در جداره هاي مشبك طرح ميدان امام حسين (ع)، آنچه كه بيش از همه جلب توجه مي‌كند، جنس مصالح پولادين آن است. وقتى سابقه استفاده از فلزات را در تزيينات معماري اسلامى-ايراني پى مى‌گيريم، بيشترين استفاده را از طلا و نقره مي‌يابيم. گنبد طلا، ايوان طلا، گلدسته هاى طلا، درب‌هاى طلا و نقره، و ضريح‌هاى نقره‌ى بقاع متبركه.



حرم حضرت ابوالفضل العباس‌(ع)


راز اين سابقه عریق استفاده از اين منابع فلزى گران و كمياب، نه تنها در بهاى گرانى است كه براى آن بزرگواران قايليم؛ بلكه انتخاب طلا و نقره، چيزى است كه از مبانى نظرى هنرمندان و معماران ما برمى خيزد. چه اينكه معماران ايراني طلا و نقره را عطیه‌ای بهشتي تلقى كرده و بر اساس روايات اهل بيت، قصرهاي بهشتي را ساخته از خشت‌هاي طلا مي‌دانستند.



ایوان ورودی حرم حضرت ابوالفضل العباس‌(ع)



نگارگران و معماران ايرانى نيز انتخاب رنگ‌ها را هيچ گاه فارغ از مباني نظري بكار نگرفته‌اند. آنها رنگ‌ها را نور مجسم و نور را رنگ مجرد مي‌دانستند و بر اساس آنكه در مبانى نظرى هنر و معمارى اسلامى، طلا به مفهوم نور جامد است، لذا در جايى كه قلب انسان را در كانون انوار قدسى تعريف مى كردند، طلا را به عنصر اصلى تزيينات معمارى بدل مى نمودند. حالا وقتي طلا نور جامد است، كه گويي بازتاب نور طلايي رنگ خورشيد حقيقت است و قلب انسان در جهان نور و ظلمت، مثل كُره زمين در معرض تابش آن قرار مي گيرد؛ فولاد سياه و زنگاري جز نشان ظلمت متجسد نيست و قلب انسان در برابر آهن پاره هايي زنگار بسته و سياه، اگر راه ظلمت را برود انتظار ديگرى نيست!
مراد ما نيز اين نيست كه ستبراى اين جداره هاي پولادين بايد از طلا مي بود! اما يكي از اركان توحش اين معماري، فولاد زنگاري آن است؛ و حالا اگر از مصالح بومي و بوم آورد مانند مصالح معمارى بومى مان كه با مردمان عجين و آشناست بهره بگيريم، آيا معمارى شايسته ترى براى مردمانِ كشورِ معمارىِ اسلامى به ارمغان نياورده ايم؟
انسان در عصر مدرن وقتى از زندگى سخن مى‌راند، مفتخرانه از پيچيدگى عصر حاضر مي گويد. معماران ما نيز اينچنين مي انديشند كه زندگى پيچيده ى انسان هاي مشوش و مضطرب امروز، نيازمند فضاى پيچيده و تشويش آور است. حال آنكه اين انسان، بيش از همه به آرامش نيازمند است و اگر هنر معمارى ما با الهام از تصوير بهشت و با ايجاد فضاهاى تذكر و اطمينان قلبى، وى را با ياد خداى بهشت به آرامش نرساند، لاجرم با ايجاد فضاهاي وحشي و خشن او را بيمارتر مي كند؛ همچون پزشكي كه بيمار عصبي اش را قرص توحش بخوراند! جاى آنكه چون طبيبى مسيحا دم و مشفق، مرهمى بر زخم بى قرار انسانى باشد كه نجواى آخرالزمانى شيطان، عرصه را بر قلبش تنگ كرده است.
معماري اين ميدان، با بهره گيرى از فرم هاى خشن، فلزهاى تيز گوشه و درنده، سياه و زنگارى و همچنين الگويى پيچيده (كه با فاصله اي كه ميانشان ايجاد شده بغرنج تر هم مي شود) قلب مخاطب را به فضايى ظلمانى مى كشاند.
در طرح معمارى اين ميدان از عناصر معمارى مسجد استفاده شده است اما معمارش، از آنكه شباهتي به مساجد اسلامي-ايراني بيابد كراهت دارد. فى المثل اين طرح، صاحب محراب است و صاحب مناره، اما محراب و منار نيز از اين گزند مصون نمانده است. به اين دليل:
محراب قلب مسجد است و آنگونه كه حتی در كلام مستشرقينى چون هيلن برند انعكاس يافته؛ در اعتقاد عمومى مسلمانان محراب دروازه بهشت است و قرار است كه محراب محل محاربه با هواهاى شيطانى باشد، قرار است كانون اشتياق به خدا باشد و مهبط اشراق؛ و اين كاركرد را با فرم هاى قوسى شكل مقرنس و چراغ مسجدي، مشكات وار، در مركز و با قاب بندى انجام مى دهد.



محراب مسجد جامع یزد


كمال هنر هنرمند معمار چيره دست ايرانى ما، در مقرنس كنج محرابش متجلى شده است كه با ظرافت و لطافت تمام، ديوار عمودى محراب را به طاق مى رساند و نمازگزارش را با نقش و هندسه و شمسه، و با كاشي هاي الوان و با اسليمى هاى تافته چون گيسوى يار و با مقرنس پُر چين و مُجعدش به مهماني آسمان مي برد و به سفره نور؛ كه مقرنس همچون چلچراغيست آويخته از آسمان كه حاصل همنشيني و ملاعبه رنگ و نور است؛ و به گرد آن به زيبايى ثلث، مي نويسد: الله نور السموات والارض مثل نوره كمشكوه ...

حالا اين همه ظرافت و طراوت محراب هاي مساجد گذشته، به برخورد خشن و تيز دو ديواره فولادي تقليل يافته است؛ و نور كه حكمت محراب است، از سجاده رخت بربسته و جاي خود را به تيرگى و ظلمت آهن زنگارى سپرده است.




مناره نيز نقطه نوراني مساجد است كه نگاه نمازگزاري كه به سوي نماز مي رود را معطوف به آسمان مي كند تا وى را به آرامى از اغتشاش و هياهوى بازار دور كند و مهياى نماز كند. مناره خود داراى گنبدى كوچك است و در سلسله همان اصل كثرت به وحدت قرار مي گيرد كه هستى را از كثرت به وحدت فرا مى خواند. اما مناره هاى طرح مذكور، واگراست و به وحدت نمى رسد.





از سوي ديگر تناسبات ايرانى يكى از مولفه‌هاى اساسى در ايجاد مردم‌واري يك بناست. بخشى از مردم‌واري اين است كه ارتفاع بنا به گونه‌اى باشد كه نزديك و متناسب با قامت انسان ايرانى باشد و آنقدر بلند نباشد كه مخاطب در كنار آن احساس حقارت كند.

ما اکنون در تمدنی زندگی می‌کنیم که صاحب هفت هزار سال تاریخ مدون است و اکنون پس از انقلاب اسلامی و عبور از معبر غرب‌زدگی، هنوز چشم انتظاریم تا در آئینه معماری شهرهای کشورمان، این سابقه عریق را نظاره کنیم. بهتر است رشته سخن را با این ابهام ختم کنیم که؛ آیا طشت رسوایی و بی آبروی غربزدگی و تقلید از معماری وحشی غرب! در نگاه مسئولین ما از آسمان به زمین خواهد افتاد تا شاهد ردای زیبای معماری انقلاب اسلامی بر قامت آن باشیم؟

*اسماعیل ارجمندی و ابراهیم ارجمندی
__________________










پاسخ با نقل قول

نور پردازی در آشپزخانه
  #114  
قدیمی 13/06/2016
آواتار masoudfn
masoudfn masoudfn آفلاین است
تازه وارد
 

جنسيت: مرد
پست: 1
سپاس: 0
از این کاربر 0 بار در 0 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 0
به این کاربر 0 بار در 0 پست اعتراض شده
چوب: 0
نور پردازی در آشپزخانه



(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ، نیازمند در نظر گرفتن دو هدف اصلی می باشد که در حالت ایده آل باید آن ها را تامین کرد. اولین هدف روشن کردن کانتر آشپزخانه در محیط کاری است که مکان اصلی فعالیت در محیط آشپزخانه می باشد. در مرحله بعدی (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) باید برای افراد خانواده دعوت کننده و جذاب باشد به نحوی که احساس اشتیاق برای وارد شدن به این محیط را داشته باشند. لامپ های آویز روی کانتر می تواند ایده ی مناسبی برای این اهداف باشد. فرم این لامپ ها می تواند هندسه محیط را تکمیل کند و ذوق هنری طراح را نمایش دهد.













تصایر بیشتر در :
(فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند)
پاسخ با نقل قول
پاسخ

برچسب ها
1390(جدید), اخبار, ارشد, ايراني, باليوود, جدید, دانشجویی, سراسری, سوالات, طراحي, طراحی, فراخوان, فضاهای, مسابقه, معمار, معماري, معماری, منظر, پیاده, کارشناسی, کنکور


تاپیک های مشابه
تاپیک آغازگر تاپیک تالار پاسخ ها آخرین ارسال
عملياتها و خاطرات دريادلان رشيد نيروي دريايي سپاه و ارتش جمهوري اسلامي Alireza_Mahan23 فناوری و اطلاعات عمومی نظامی 29 27/01/2014 17:18
دكترين استراتژيك تاكتيك نظامي Alireza_Mahan23 فناوری و اطلاعات عمومی نظامی 28 01/10/2013 12:50
تاريخچه عضويت ايران در سازمان ملل متحد Alireza_Mahan23 تاريخ 7 29/09/2010 18:13
مدرنیته و معماری معاصر ایران Alireza_Mahan23 مهندسی معماری 0 25/08/2010 14:52
نیروی هوایی ایران Alireza_Mahan23 فناوری و اطلاعات عمومی نظامی 9 24/10/2009 09:43

ابزارهای تاپیک

قوانین ارسال
شمانمی توانید تاپیک جدید ارسال نمایید
شمانمی توانید پاسخی ارسال نمایید
شمانمی توانید پیوست ارسال نمایید
شمانمی توانید پست های خود را ویرایش نمایید

کد بی بیفعال است
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کدهای HTML غیر فعال است



زمان محلی شما با تنظیم GMT +4.5 هم اکنون 20:36 میباشد.


Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Copyright © 2006 - 2018 ParsiKing. All Rights Reserved to Parsiking Group
دامین های زیر جهت ارائه خدمات در مالکیت سایت پادشاه ایرانی می باشد
parsiking.com - parsiking.biz - parsiking.org - parsiking.net - parsiking.in - parsiking.ir
vBCredits v1.4 Copyright ©2007 - 2008, PixelFX Studios