تالارهای پادشاه ایرانی

بازگشت   تالارهای پادشاه ایرانی > جانداران > آبزیان و آکواریوم > آبزیان آبهای شیرین > اصول و مبانی نگهداری آکواریوم زینتی

پاسخ
 
ابزارهای تاپیک جستجوی این تاپیک

سیکل ازت
  #1  
قدیمی 14/01/2009
آواتار PEDR@M_KHESTE
PEDR@M_KHESTE PEDR@M_KHESTE آفلاین است
كاربر خوب

کاربر نمونه ماه 

 

جنسيت: مرد
پست: 470
سپاس: 4,218
از این کاربر 2,528 بار در 499 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 3
به این کاربر 4 بار در 4 پست اعتراض شده
چوب: 369,518
ارسال پیغام Yahoo به PEDR@M_KHESTE
سیکل ازت

دانستن این چرخه و حفظ تعادل ان یکی از رموزاولیه موفقیت در نگه داری ماهیان زینتی است و بی توجهی به ان چیزی جز خستگی، اتلافوقت و هزینه زیاد بهمراه نخواهد داشت و این تفریح را برایمان به کابوس مبدل خواهدکرد.

این چرخه در طبیعت همواره وجود دارد ولی دریک محیط مثل اکواریوم باید این چرخه ایجاد وتکمیل گردد.

نقطه شروع، ورود ماهی به اکواریوم و غذا دادن به ان است. تجزیه غذا ومدفوع ماهی باعث ایجاد NH3, درمحیط میشود که برای ماهی سمی است. NH3 در محیط به میزان کم توسط گیاهان طبیعی داخل اب جذب شده و باقیماندهبصورت ازاد در اب باقی میماند و با گذشت زمان این میزان بالا میرود تا به حداکثرمیرسد.(روز های هفتم تاجهاردهم)
همزمان با این عمل باکتری هایی که بطور ازاددر هوا وجود دارند شروع به اکسیده کردن NH3 میکنند و انرا تبدیل به NO2یا نیتریت میکنند که ان نیز بنوبه خود سمی است. این میزان نیز بتدریجبالا میرود تا به حداکثربرسد (روزهای چهاردهم تا بیست و پنجم)

در این مدت باکتری های دیگری موسوم به نیترو باکتر ها شروع به ازدیادمیکنند که کارشان تبدیل نیتریت ها به NO3 یا نیترات است.

از روز 27 به بعدمنحنی نیتریت ها سقوط کرده و میزان نیترات ها بالا میرود که در روزهای 30 (بعلاوه14 و منهای 7 روز) میزان نیتریت و امونیا Amonia بوسیله کیتهای تست نیتریت غیر قابلاندازه گیری میشود و اکواریوم ما چرخه حیاتی خود را کامل کردهاست.

لازم به ذکر است که نیترات ها به میزان کمسمی نیستند و به وسیله گیاهان نیز جهت رشد مصرف میشوند. (کود نیتراته)
و بمرور زمان که میزانشان در محیط بسته ما (اکواریوم) بالا میروند توسط تعویض قسمتی از اب یا همان عمل سیفون کردن این میزان به حد قابلقبول میرسد.



شمای بالا فکر می کنم ساده ترین و قابل فهمترین شمایی است که من در اینترنت پیدا کرده و برای شما قرار دادهام.

با توجه به مطالب بالا باید دانست که اکثرماهی های موجود تحمل طی این چرخه را ندارند و درست بعد از یک هفته کم و بیش با مرگبی دلیل ماهی هایمان مواجه میشویم.
بعضی نا امید شده ودست میکشند بعضی شروع به تعویض مکرر کل اب اکواریوم و شستشوی ان میشوند که در نهایتخسته شده و این سرگرمی برایشان پر دردسر و کثیف بنظر میاید بعضی سراغ دارو هایگوناگون رفته و یک سری از انواع ماهی ها را به دیار باقیمیفرستند.

بیشتر فروشنده ها هم که خود این دوره رانادانسته طی کرده اند به ما میگویند انقدر باید ماهی از دست بدهی تا قلق ان دستتبیاید!!! و به فروش ماهی همراه با اکواریوم ادامه میدهند. با انصاف هایشان هممیگویند 24 تا 48 ساعت صبر کن و بعد ماهی بخر.

خوب حالا چه کنیم تا اشتیاق ما با تنفر تمام نشود.

ماهی های کمی تحمل این دوره را دارند که یکی از انها همان ماهی معروفبه "زبرا" است با خرید تعداد کمی از این ماهی (در بازار تهران دانه ای 200 توماناست) یا یک گلد فیش (من با خرید ان مخالفم چون گران است و حساس) می توان چرخه راشروع کرد و بعد از اتمام ان اقدام به خرید ماهی کرد که همیشه دوست داریم داشتهباشیم.(به شرط دانستن شرایط نگهداری ان ماهی)

بعضیاین چرخه را با ماهی های معروف به صید که برای غذا دهی به ماهیان گوشتخوار موجوداست طی میکنند که هرگز توصیه نمیشود. این ماهی ها با خود انواع بیماری ها را بهاکواریوم شما وارد میکنند.


در ادامه این مطلبامیدوارم در این رابطه موارد زیر را برایتان توضیح دهم:




تسریع در سیکل ازت برای افراد عجول!




بیشتر افراد توصیه میکنند که تسریع در این سیکل باعث عدم ثبات ان در دراز مدت میشه ولی خوب افراد عجول بخرجشان نمیرود!

موارد زیر این سیکل را تسریع میکند و برای افراد فوق مفید است:

1. استفاده از:
شن کف،
اب،(برای اکواریوم های بزرگ)
فیلتر یا ابر یا مواد داخل فیلتر،
گرفتن اب اسفنج فیلتر و ریختن ان داخل اب اکواریوم،
دکوراسیون،
و حتا گیاهان اکواریوم دیگری که سیکل ان تکمیل شده باشد.
این کار همان قرض گرفتن کلنی باکتری هاست که با ورود انها سیکل شما کوتاه تر میشود (مسئله ورود میکروبهای بیماری زا را هم باید در نظر داشت.) از قرض دهنده بپرسید که ایا اخیرن از دارو، مخصوصن انتی بیوتیک استفاده کرده یا خیر.


2. بالا بردن دما و نگهداری ان بین 27 تا 28 درجه سانتیگراد


3. استفاده از مواد تجاری که سازنده ادعا میکند این باکتری ها در ان وجود دارند:

یک مدل ان که من امتحان کرده ام مایعی است بنام (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) که دستور استفاده از ان در بروشور ان موجود است.(من این مایع را شخصن امتحان کردم ولی بازهم در هفته دوم و سوم تا چهام هم حتی مرگ و میر داشتم ولی کمتر!).

مارک بعدی Bactozym ساخت شرکت تترا که بصورت کپسول است و دارای انزیم هایی است که باعث تجزیه سریعتر مواد دفعی و غذا های باقیمانده شده و.سازنده ادعا میکند که با تجزیه سریع مواد زائد سبب تسریع در سیکل ازت میشود. همچنین سبب بازسازی سریعتر کلونی های میکروبی در فیلتر هایی که به باکتری های ان اسیب رسیده است میگردد.
پاسخ با نقل قول
کاربر زیر بخاطر پست مفید از PEDR@M_KHESTE سپاسگزاری کرده اند :
کاربر زیر بخاطر پست غیر مفید به PEDR@M_KHESTE اعتراض کرده اند :

5 تاپیک آخر توسط PEDR@M_KHESTE
تاپیک تالار آخرین ارسال کننده پاسخ نمایش آخرین پست
گیاهان آب لب شور بحث در مورد انواع گیاهان آبزی و آكواريومی PEDR@M_KHESTE 0 1710 08/05/2010 00:30
گیاهان سازگار با سختی بالای آب (مناسب تانک... بحث در مورد انواع گیاهان آبزی و آكواريومی PEDR@M_KHESTE 0 1641 08/05/2010 00:29
گیاهان گرم آبی (مناسب تانک دیسکاس ها) بحث در مورد انواع گیاهان آبزی و آكواريومی PEDR@M_KHESTE 0 1616 08/05/2010 00:25
گیاهان گرم آبی (مناسب تانک دیسکاس ها) بحث در مورد انواع گیاهان آبزی و آكواريومی PEDR@M_KHESTE 0 1490 08/05/2010 00:19
نیلوفر آبی قرمز رنگ / Rubra Water Lily / Nymphaea... بحث در مورد انواع گیاهان آبزی و آكواريومی PEDR@M_KHESTE 0 1747 08/05/2010 00:15


راه اندازی کارگاه پرورش ماهی هاي زينتي
  #2  
قدیمی 14/01/2009
آواتار PEDR@M_KHESTE
PEDR@M_KHESTE PEDR@M_KHESTE آفلاین است
كاربر خوب

کاربر نمونه ماه 

 

جنسيت: مرد
پست: 470
سپاس: 4,218
از این کاربر 2,528 بار در 499 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 3
به این کاربر 4 بار در 4 پست اعتراض شده
چوب: 369,518
ارسال پیغام Yahoo به PEDR@M_KHESTE
راه اندازی کارگاه پرورش ماهی هاي زينتي

رشد ماهيها : رشد ماهيان و عواملي كه روند رشد تحت تأثير آنهاست براي پرورش دهنده ماهي ، در درجه اول اهميت قرار دارند ، زيرا حداكثر رشد ماهي در حداقل مدت زمان با حداقل مقدار غذا ، هدف اصلي اوست .
ماهي جانوري خونسرد است و جهت حفظ درجه حرارت بدن خود ، مجبور به صرف انرژي نيست ، بدين لحاظ ، يك ماهي نسبت به يك جانور خونگرم ، از لحاظ تبديل مواد غذايي به پروتئين بدن ، از كارآيي و استعداد بيشتري برخوردار است .
تغذيه ماهيان انرژي مورد نياز ماهي از غذا تأمين ميشود ، بهر حال اين انرژي در اصل از خورشيد توليد مي شود . انرژي خورشيد به وسيله گياهاني كه براي ساختن كربوئيدرات ها، انرژي مصرف مي نمايند، به غذا تبديل مي گردد. جانوران اين گياهان را خورده و انرژي ذخيره شده را جهت انجام فعاليت هاي خود مورد استفاده قرار مي دهند ، بنابراين گياهان بعنوان توليدكنندگان اوليه مواد غذايي شناخته شده اند ، كه اين مواد به صور ديگر تبديل مي گردد و سپس در اختيار ماهيان قرار مي گيرد. در زير بطور فشرده نيازهاي غذايي ماهيان مورد اشاره قرار مي گيرد.
تركيبات معدني ماهـيان از مـواد مـعدني بيشماري استفاده مي نمايند كه عناصر ذيل ضرورت بيشتري براي آنان دارد كه عبارتند از : كلسيم ، فسفر ، سديم ، موليبدن ، كلر، منيزيم، آهن، سلينيوم، يد، منگنز، مس، كبالت و روي كه عوامل ياد شده از طريق محصولات جنبي كشتارگاهها همچون پودر ماهي در اختيار ماهيان قرار مي گيرد.
تركيبات آلي كه خود شامل مواد زير هستند: پروتئين ها
پروتئين ها تركيبات آلي پيچيده اي هستند كه از واحدهاي اسيد آمينه ساخته شده اند و از طريق اسيدهاي ديواره روده به داخل خون جذب و يا جهت توليد انرژي مي سوزند. منابع گياهي و غالباً حيواني در تأمين پروتئين مصرفي ، در جيره غذايي مصرفي ، تغذيه مصنوعي پرورش دهندگان گنجانده مي شود. چربيها
اين مواد از واحدهاي اصلي به نام اسيدهاي چرب تشكيل مي شوند . اطلاعات در مورد جزئيات نياز ماهي به چربي در دست نيست، لذا در غذاهاي ويژه مصنوعي اهميتشان در درجه دوم قرار دارد. ئيدرات هاي كربن
اين مواد شامل گروه وسيعي از مواد شامل قندها، نشاسته ها و سلولز هستند، ساده ترين ئيدرات هاي كربن، قندها و پيچيده ترين آنها پلي ساكاريدها است . اين مواد غالباً در تغذيه مصنوعي ماهياني به كار مي رود كه از طريق آنزيم آميلاز، قادر به بهره وري از محصولات گياهي هستند. ويتامينها : براي سلامت ماهي ضروري و شامل دو دسته اند
محلول در آب كه شامل موارد زير هستند:
الف) تيامين كه در غلات و حبوبات و سبزيجات و خميرترش (Yeast) و بافت حيواني يافت مي شود و كمبود آن باعث كمي رشد و تشنج ها است.
ب) پيريدوكسين، كه در خمير ترش، غلات وحبوبات موجود است و كمبود آن كم خوني ماهي را به دنبال دارد.
ج) اسيد اسكوربيك كه در سبزيجات و بافت حيواني موجود و كمبود آن باعث خونريزي بافتها مي شود.
محلـول در چربي كه خود شامـل ويتامين هاي A-D- KوE مي باشد الف) ويتامين A در روغن ماهي موجود و از طريق گنجاندن پودر ماهي در جيره غذايي تأمين مي شود. ب) ويتامينD از طريـق تأثير نور ماوراء بنفـش در پوست ماهي ساخته مي شود و كمبود آن اختلال در فرآيند استخوان سازي را باعث مي شود. ج) ويتامين E و K در بافت گياهي و سبزيجات موجود و كمبود آنان باعث كم خوني و اختلال در انعقاد خون مي گردد.



عوامل زير نيز در رشد ماهيان آب شيرين از اهميت برخوردارند : چه در آب شيرين و چه شور ماهي بدليل خونسرد بودن ، ميزان فعاليت بدنش با افزايش حرارت بسرعت زياد مي شود، لذا هرچه درجه حرارت بيشتر، انرژي بيشتري مورد نياز ماهي است . بطور معمول در نقاط گرمسير نسبت به نقاط سردسير رشد ماهيان آب شيرين بيشتر است.

جريان آب :ماهيان آب شيرين در صورتيكه در آبي با جرياني سريع نگهداري شوند، نسبت به موقعيكه در يك استخر بسر مي برند، مجبور هستند كه براي شنا كردن و موضعگيري در مقابل جريان آب ، انرژي بيشتري مصرف نمايند.
اندازه بدن : ميزان سوخت و ساز يك ماهي كوچك بالاتر از ميزان مزبور در يك ماهي بزرگ است . بنابراين در عرصه تكثير و پرورش آبزيان، عملاً معلوم شده كه ماهي كوچك ، برحسب واحد وزن بدن به غذاي بيشتر نياز دارد.
ساير عوامل: افزايش مستمر و ممتد فعاليت بدني يا سوخت و ساز ، نياز به انـــرژي يك ماهي را ترقي مي*دهد. اينگونه افزايش عمدتاً نتيجه عواملي هستند كه به عوامل فشار مشهورند كه شامل ازدحام ، سطوح پائين اكسيژن ، آلودگي ، ميزان هاي آمونياك ، همگي عوامل فشار موجود در عرصه تكثير و پرورش محسوب مي*گردند كه ميزان نياز به انرژي را افزايش داده و قادرند بطور نامطلوبي بر ميزان رشد تأثير بگذارند.

استحصال تخم و بچه ماهي: در صنعت تكثير و پرورش آبزيان ، واژه تخم يا بچه ماهي به مراحل جواني حيوان مورد استفاده جهت ماهيدار نمودن استخرهاي پرورش ماهي اطلاق مي*گردد. تهيه و تأمين بچه ماهي در زمينه پرورش ماهيان تحت تأثير وجود اختلافي مهم بين رفتار تخم ريزي گونه هاي مختلف ماهيان قرار دارد. به عبارت ديگر برخي از انواع ماهيان آب شيرين از روي ميل در استخرهاي پرورش ماهي تخم*ريزي مي*كنند و تأمين تخم به راحتي صورت مي*گيرد و برخي در كارگاه تخم ريزي مي*كنند.
بهترين نوع ماهي شناخته شده كه به سهولت در استخر تخم*ريزي مي*نمايند ، ماهي تيلاپيا است. نوع ديگري از سيستم تكثير ماهياني كه در آب شيرين استخرها به حد بلوغ و تخم*ريزي و بهره*برداري مي*رسد ماهي قزل*آلا است. البته وجه تمايز آن با ماهيان ديگر آب شيرين ، در استفاده از استخرهاي بتوني بوده كه ويژه اينگونه ماهيان است. در صورت عدم استفاده از اين گونه استخرها لازم است در شرايط حوضچه تخم*ريزي ماهيان قزل*آلاي مولد از استخر برداشته و با استفاده از دست ، از طريق وارد آوردن فشار بر روي بدن ماهي تخم كشي صورت و سپس تخمهاي بارور شده را به خارج از حوضچه ( استخرهاي غيربتوني ) هدايت كرد.



آب:منـشاء آب شـيرين جـهت پرورش ماهيان، بارندگي است كه با توجه به موقعيت جغرافيايي و آب و هوايي محل تغيير مي*كند. چشمه*ها و چاهها در اثر نفوذ آب باران در زمين بوجود آمده*اند كه جهت پرورش و تكثير ماهيان مورد بهره*برداري قرار مي*گيرند. گاهي نيز از هرز آبهاي جمع شده در زمينهاي شيب*دار با منشاء باران در تكثير و پرورش استفاده مي*گردد. مردابها، درياچه*ها و رودخانه*ها منابع ذخيره هرز آبها هستند.
براي يك استخر پرورش ماهي ، نيازمند يك مقدار آب اوليه جهت آبگيري متناسب با حجم مورد نياز استخر هستيم. مقدار آب مورد نياز براي پرورش ماهي در آبهاي شيرين از مجموع عوامل زير تعيين مي*گردد:
الف) حجم استخر در شروع دوره پرورش ماهي
ب ) تلفات نفوذي در طول دوره پرورش ماهي
ج ) تلفات تبخيري در طول دوره پرورش ماهي


در صورتيكه كل آب شيرين مورد استفاده جهت پر كردن استخر در مواقعي از سال براي تأمين آب استخر كافي نباشد، ساختن يك مخزن ذخيره آب، پرورش دهندگان را قادر خواهد ساخت تا در مواقع پر آبي ، آب را جهت زمان خشكسالي و كم آبي ذخيره و استفاده نمايند. اگر استخر به شكل مربع مستطيل باشد با در هم ضرب كردن دو ضلع و ارتفاع كل آب مورد نياز برآورد مي*شود. ارتـفاع × عــرض × طــول كــه تـعــيين ارتــفاع از طــريــق تـخـمين ميانگين عمق آب صورت مي*گيرد كه بصورت ارتفاعات مختلف سطح استخرقابل استحصال است .


كارگاههاي پرورش ماهي:
مديريت اينگونه استخرها مستلزم تأمين آب كافي و هنر ايجاد شرايط مطلوب محيطي لازم براي حداكثر رشد و حداقل ميزان مرگ و مير جمعيت ماهيان موجود در استخر است. ورود آب به استخر از طريق يك ورودي تحت كنترل انجام مي*گيرد كه هدف از آن تأمين جريان مرتب و قابل تنظيم آب ممانعت از فرار ماهيان و جلوگيري از ورود گونه*هاي نامطلوب به داخل استخر مي*باشد. ايـن آب از طـريق يـك خروجي قابل كنترل به نام مانك (Monk) از استخر خارج مي*گردد و به توليد كننده امكان مي*دهد كه هرگونه لايه آب موجود در كف استخر را كه احتمالاً كيفيت آن پايين آمده و بايستي با آب تازه تعويض گردد را تخليه سازد.


دستورالعمل*هاي عمومي در رويه پرورش ماهيان آبهاي شيرين: در اين خصوص پرورش دهندگان ماهي مي*توانند از محيطهاي آبي و تسهيلاتي استفاده كنند كه براي پرورش كپور و ديگر گونه*هاي ماهي آبهاي شيرين مناسب*ترند ، تا براي ماهيان قزل*آلا، و فنون اين كار در حال حاضر كاملا مرسوم و رايج است. ايجاد استخرهاي ماهي در اصل رويه*اي از آب*زدايي و كنترل منظم مناطق باتلاقي با استفاده از سدهاي ساده كه به تدريج استخرهايي مناسب توليد ماهي در كنار آن ايجادشد، ريشه گرفته است. از لحاظ فني كليه گونه*هاي ماهي آب شيرين را ميتوان پرورش داد و اين بسته به انتخاب بازار است. در ذيل برخي از مسايلي كه در رويه*هاي پرورش و تكثير ماهيان آب شيرين بايد بدانها توجه داشت مد نظر قرار مي*گيرد:
ضد عفوني استخر : استخرها كه در اندازه*هاي متفاوتي هستند ( از 100 متر مربع براي تخم*ريزي گرفته تا بيش از 10 هكتار براي پرورش ماهيان استخرهاي نمونه يا در زمين حفر ميشوند و يا بوسيله پشته*هاي خاكي ساخته ميشوند كه در هر حال بايد قابل زهكشي باشند و اين كار معمولاً بوسيله سيستم ( مانك ) صورت مي*گيرد . بهترين و ارزانترين روش ضد عفوني استخرها خنگ گذاشتن و به آيش در آوردن آن است .
تخم*ريزي: بطور معمول ماهيان آب شيرين در دماي حدود 22 درجه سانتيگراد تخم ريزي ميكند و استخرهاي تخم*ريزي در آغاز ماه مه ، هنگامي كه حرارت آب به سرعت زياد ميشود ، آماده مي*گردند . در استخرها بذر علف افشانده ميشود يا گياهان ديگر امكان رويش مي*يابند ، بطوري كه رستني*هاي مناسب موجود باشد ، تا تخمها به آنها بچسبند. استخرها در اكثر اوقات سال ، خـالي هستند امـا درست قـبل از تخم*ريزي از آب پر مي*شوند و فرصت گرم شدن مي*يابند. آنها تنها وقتي مورد استفاده قرار مي*گيرند كه درجه حرارت آبشان بالاي 18 درجه سانتيگراد باقي بماند . ماهي*هاي توليد مثل كننده آب شيرين در دسته*هايي شامل 2 نر و يك ماده انتخاب ميشوند. نرها به سادگي شناسايي ميشوند. به اين ترتيب كه وقتي كه حفره شكمي آنها به آرامي فشار داده شود، اسپرم از منفذ آن خارج ميشود. ماده**ها در اين زمان به واسطه حفره شكمي متورم و منفذهاي برجسته قابل تشخيص*اند ماهي كپور معمولاً در 4 سالگي بالغ ميشود ، گر چه نرهاي آن ميتوانند زودتر بالغ شوند. دسته*هاي ماهيان بلافاصله بعد از آب*گيري استخر ، وارد آن ميشوند و تخم*ريزي بعد از حدود 36 ساعت صورت ميگيرد. ماده*ها روي گياهان مركز استخر تخم مي*ريزند و هر ماهي حدود 000ر100 تخم به ازاء هر كيلوگرم از وزن بدن توليد مي*كند. ماهي*هاي توليد مثل كننده را پس از تخم*ريزي بلافاصله از استخر بيرون مي*آورند تا تخمها را نخورند.
مراحل لاروي : معمولاً تخم ماهيان آب شيرين از جمله كپور پس از گذشت 100 "درجه روز" (يعني 4 روز در دماي 25 درجه سانتيگراد) سرباز مي*كند. لاروها به طول 5 ميليمتر هستند و تنها يك كيسه غذايي كوچك با خود همراه دارند. هنگام آماده سازي استخر تخم*ريزي يا نزديك به اين زمان ، استخرهاي نوزاد پروري بزرگتر از استخرهاي تخم*ريزي هستند و بايد حدود 2/1 متر عمق داشته باشند. اين استخرها اختصاصاً براي توليد لارو بكار مي*روند و بايد تنها حاوي مواد غذايي در چنان اندازه و كيفيتي باشند كـه مـناسب تـغذيه لاروهـا بـاشند. بـراي پرورش پلانكتون*هاي حيواني غذايي در استخرها كود آلي يا شيميايي مي*پاشند. انتخاب بين كودهاي آلي و غير آلي صورت مي*گيرد و كودهاي آلي طبيعي مورد استفاده معمولاً از كودهاي حيواني نظير كود گاو يا اسب هستند . اين مواد را ميتوان به ميزان 1 كيلوگرم در متر مربع بصورت جامد يا مايع ، ترجيحاً در حالت تجزيه كامل كه سطح آمونيم به حداقل مي*رسد بكار گرفت. ( سطح آمونيم بسته به طبيعت خاك استخر و سطح موجود مواد تغذيه*اي در استخر كاملاً متغير است). هنگام كودپاشي دقت زيادي بايد مبذول داشت تا كود بيش از حد افزوده نشود و حالت بي*اكسيژني رخ ندهد. به جاي كوددهي گسترده و يك جا، چه بهتر كه اين كار طي چندين نوبت هر چند هفته يك بار در طول تابستان صورت گيرد.
كودهاي غير آلي را ميتوان به جاي كود آلي بكار برد. كودهاي آلي مواد تغذيه*اي جلبكي را در سطح قابل پيش*بيني*تري فراهم مي*نمايند. در استخرهاي عادي كه داراي مقدار مناسبي خاك در كف هستند ، احتمال دارد كه فسفر ، مواد مغذي را محدود كند كه براي جلوگيري از اين وضع ، از سوپر فسفات*ها استفاده مي*گردد. شكل رايج*تر كودپاشي ، استفاده از تركيب نيتروژن، فسفر و پتاسيم به نسبت 10÷10 ÷ 10 به ميزان 10 كيلوگرم در هكتار ، كمي ديرتر در سال ميتوان بكار گرفت. پس از آنكه كود آلي يا شيميايي افزوده شد و پلانكتون كافي در استخر بوجود آمد لاروهاي تازه سر از تخم درآورده به آن وارد مي*شوند. رشد در اين زمان سريع است و لاروها را بايد به منظور جلوگيري از كاهش ميزان رشد كه در اثر ازدحام بي*رويه ايجاد مي*شود ، پراكنده و كم جمعيت كرد. بطور معمول لاروها را براي بقيه فصل در استخر نگاه ميدارند. همچنين ممكن است در صورت كند بودن ميزان رشد ( كه از طريق نمونه برداري با تور كنترل ميشود) ، از تغذيه كمكي استفاده گردد. در صورتيكه درجه حرارت مناسب باشد، ممكن است ماهيان كليه غذاهايي را كه بطور طبيعي توليد شده مصرف كنند. غذاهاي گندله*اي شكل كه توسط كارخانجات تجارتي توليد ميشوند معمول ترين غذاي ماهيان آب شيرين از جمله كپور هستند. اين مواد از لحاظ غذايي متناسب با نيازهاي ماهي ساخته شده*اند و ميتوان آن را با دست به آنها داد، يا به كمك ابزار اتوماتيك يا تغذيه كننده*ها مورد استفاده قرار داد. در صورتيكه هوا به اندازه كافي گرم باشد ميتوان بطور واقع*بينانه انتظار داشت كه تا پايان تابستان وزن ماهيان 50 تا 100 گرم باشد. در اينجا بايد بر اهميت بالا بودن دماي محيط تأكيد كرد، زيرا پايين بودن درجه حرارت سبب ميشود كه آهنگ رشد كند يا نابود گردد. حداقل دما براي رشد مناسب ، 18 درجه سانتيگراد است، در حالي كه دماي 25-23 درجه سانتيگراد ايده*آلي را براي تبديلات غذايي و رشد بوجود مي*آورد. اهميت درجه حرارت به قدري است كه استفاده از صفحات خورشيدي ، تونلهاي پلي تيني گلكاري شده يا ايجاد پوشش بر روي استخر ، به منظور افزايش درجه حرارت براي بالا بردن آهنگ رشد ، باز هم اقتصادي و بصرفه است.
كنترل بيماري : كنترل بيماري تا حد زياد مسئله*اي است مربوط به بهداشت استخر. استخرها حتي*الامكان بايد در طول زمستان ، خشك نگه داشته شوند و با آهك زنده ، فرمالين يا سود سوزآور ضد عفوني گردند. ماهيان توليد مثل كننده هميشه بايد از بچه ماهيها و ماهيان در حال رشد بزرگ*تر و جدا نگاه داشته شوند. ماهيان بايد بخاطر انگل*ها يا ساير علائم بيماري بطور مكرر در فصل رشد و ترجيحاً حداقل ماهي يك بار بطور كامل معاينه شوند و اگر بيماري آنان محرز گرديد، سريع و بطور موثر درمان شوند. دقت در انتخاب ماهيان توليد مثل كننده اهميت فراواني دارد تا در درجه اول موجب انتقال بيماري به مزرعه نشوند.
كنترل شكارچيان : كنترل شكارچيان ( عمدتاً پرندگان و حشرات آبزي) ، بيشتر با پيشگيري از ورود آنان تا نابود ساختن آنها بايد فراهم گردد. گرين هاوس*ها واقعاً در مقابل شكارچي مقاوم هستند. مسئله عمده ديگر بويژه در اواخر فصل كه گرماي آب بيشتر و محصول ماهي موجود در آب بالاست. آلودگي استخر بوسيله خود ماهيان مي*باشد. در اين حالت اكسيژن مورد نياز ضايعات دفع شده از ماهي ، و همچنين مصرف اكسيژن توسط ماهيان در حال رشد ، سبب كاهش ميزان اكسيژن محيط مي*گردد. براي مقابله با اين موضوع ميتوان آب را در طول شب كه ميزان اكسيژن در پايين*ترين حد خود است ، هوا داد ، يا آب آن را بطور دائم عوض كرد، گرچه مورد اخير با اتلاف حرارت آب همراه است.
منبع : سایت وزارت جهاد کشاورزی
پاسخ با نقل قول
3 کاربر زیر بخاطر پست مفید از PEDR@M_KHESTE سپاسگزاری کرده اند :

سيكل ازت
  #3  
قدیمی 24/01/2009
آواتار xeon
xeon xeon آفلاین است
مدیر ارشد بازنشسته تالار کامپیوتر
 

جنسيت: مرد
شغل: Web Developer
محل سکونت: کالیفرنیا
مدرک تحصيلی: کارشناس ارشد کامپیوتر
پست: 994
سپاس: 2,165
از این کاربر 3,531 بار در 1,396 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 0
به این کاربر 12 بار در 12 پست اعتراض شده
چوب: 131,752
ارسال پیغام Yahoo به xeon
سيكل ازت

چرخۀ نیتروژن یا چرخه آکواریوم و یا هر چه آن را بنامیم،هر آکواریوم به ناچار این دوره را طی می کند تا به مرحلۀ ثبات برسد.
هدف تولید و تکثیر باکتریهای مفیدی می باشد که نیتروژن آب را کنترل و به تجزیۀ فضولات ماهیان کمک می کنند.

به علّت تصفیۀ آب شهری و وجود کلر در آن؛ این باکتری ها در آب شهری بسیار کم می باشند.


دانستن این چرخه و حفظ تعادل آن یکی از رموز اولیه موفقیت در نگه داری ماهیان زینتی است و بی توجهی به آن چیزی جز خستگی، اتلاف وقت و هزینه زیادبه همراه نخواهد داشت و شما طی چند ماه بیشتر ماهیان خودتون رو از دست خواهید داد.

به خصوص در زمینۀ نگهداری ماهیان آب شور و شقایق ها، این چرخه بسیار مهم و ضروری است.

به علّت بسته بودن محیط آکواریوم و استفاده از آب تصفیه شده در آن، شما باید در شروع کار استارت این چرخه را بزنید و بعد به استمرار آن کمک کنید.


نقطۀ شروع، ورود ماهی به آکواریوم و غذا دادن به آن است. تجزیه غذا ومدفوع ماهی باعث ایجاد NH3 درمحیط می شود که برای ماهی سمّی است.

در روزهای هفتم تا چهاردهم NH3در محیط به میزان کم توسط گیاهان طبیعی داخل آب جذب شده و باقیمانده به صورت آزاد در آب باقی می ماند و با گذشت زمان، این میزان بالا می رود تابه حداکثر می رسد.

در روزهای چهاردهم تا بیست و پنجم، همزمان با این تولید NH3 ؛ باکتری هایی که بطور آزاد در هوا وجود دارند شروع به اکسیدهکردن NH3 می کنند و آن را تبدیل به NO2یا نیتریت می کنند که آن نیز به نوبه خود سمّی می باشد.

این میزان نیزبه تدریج بالا می رود تا به حداکثر برسد.

در این مدت باکتری های دیگری موسوم به "نیترو باکتر ها" شروع به ازدیاد می کنند که کارشان تبدیل نیتریت هابه NO3 یا نیترات است.

از روز 27به بعد (در آکواریوم های مختلف بین 27 تا 47 روز ممکن است این زمان تغییر کند ) منحنی نیتریت ها سقوط کرده و میزان نیترات ها بالا میرود که در این روزها، میزان نیتریت و آمونیاک Amonia به وسیله کیتهای تست نیتریت غیر قابل اندازه گیری می شود و آکواریوم ما چرخه حیاتی خود راکامل کرده است.

لازم به ذکر است که نیترات به "میزان کم" سمی نیست و حتّی جهت رشد به وسیله گیاهان مصرف می شود (کود نیتراته ).

به مرور زمان که میزان آن در محیط آکواریوم (به علّت بسته بودن محیط ) بالا می رود تعویض قسمتی از آب یا همان عمل سیفون کردن این میزان را به حد قابل قبول می رساند.




با توجه به مطالب بالا باید دانست که اکثرماهی های موجود تحمل طی این چرخه را ندارند و درست بعد از یک هفته کم وبیش با مرگ بی دلیل ماهی هایمان مواجه می شویم.
بعضی نا امیدشده ودست می کشند، بعضی شروع به تعویض مکرر کل آب اکواریوم و شستشوی آن می کنند که در نهایت خسته شده و این سرگرمی برایشان پر دردسر و کثیف به نظرمی آید؛

بعضی سراغ دارو های گوناگون رفته و یک سری از انواع ماهی ها را به دیارباقی می فرستند.



راه اوّل :



ماهی های کمی تحمل این دوره را دارند که از میان آن ها تایگر، زبرا، کت فیش، آنجل مونو ( برای آب شور) را می توان نام برد.

برای شروع تعدادی از این ماهی ها رو تهیّه می کنید و داخل آب می اندازید.
بعضی این چرخه را باماهی های معروف به "صید" که برای غذا دهی به ماهیان گوشتخواردر بازار موجود است طی می کنند که هرگزتوصیه نمی شود. این ماهی ها با خود انواع بیماری ها را به آکواریوم شما وارد می کنند که خود دردسر جدیدی است.
این متد براستی مؤثر است، هرچند که این سموم حتی برای ماهی های مقاوم هم بسیار استرس زا هستند.

آمونیاک سمی است بسیار قوی و اثر آن برروی دستگاه تنفس ماهی ها را می توان با اثر شامپویی که به چشم انسان وارد می شودمقایسه کرد - می سوزاند! - حتی بدتر از این، سبب پایداری آسیب بافتهایی می شود که در تنفس ماهی نقش دارند. این آسیب ها بقدری جدی هستند که ممکن است باعث مرگ ماهی هاشوند و حتی اگر برخی از آنها بتوانند این وضعیت را تحمل کنند، طول عمر آنها بسیارکاهش خواهد یافت و اغلب بجای اینکه 3 تا 10 سال عمر مفید داشته باشند، ظرف چند ماه می میرند. در بسیاری از موارد، مردم برای شروع کار و در آکواریمی که تازه آنرا به کار انداخته اند برخی از ماهیانی را انتخاب می کنند که اصلاً تمایلی به قرار گرفتن در چنین محیط به اصطلاح صفر کیلومتری را ندارند. آنها این ماهی ها را می خرند فقط به خاطر اینکه کسی به آنها گفته این ماهی ها برای شروع چرخه خوب هستند؛

اگر واقعاًاینطور باشد!!!

به هر حال ماهی های مذکور را در مدت زمان حدود 40 روز در آکواریوم نگهداری می کنید و بعد از آن هر ماهی که مد نظر دارید به تانک وارد می کنید.

این ماهی ها غذا می خورند، آمونیاک تولید می کنند و سیکل را آغاز کرده و تا انتها ادامه می دهند.




راه دوّم :
همان طور که گفتیم ماده مورد نیاز برای ایجاد این چرخه آمونیاک است.

بنابراین به این نکته می رسیم که از خود درباره ضرورت قرار دادن ماهی های ضعیفمان در معرض عذاب و شکنجه ای که در بالا شرح آن رفت، سؤال کنیم.

خوشحالم از این که باید بگویم جواب اینست:

واقعاً ضرورتی ندارد.
روند رشد در چرخه آکواریم روشی است که به (Fishless Cycling) یعنی چرخه فاقد ماهی معروف است. این روش بیشتر از روش سنتی، انسانی بنظر می رسد چرا که - همانطور که از نامش پیداست - در آن از ماهی استفاده نمی شود. انجام آن بسیار ساده است.

چرخه آکواریم در زمان طبیعی خودش انجام می شود و شما واقعاً نمی توانید آن پروسه را به اجبار بوجود آورید.

زمان هایی که یکی از دوستان برای این روش آزمایش کرده برای یک آکواریوم 100 لیتری به شرح زیر است:



آکواریم 40 لیتری- بدون گیاه هفت روز
آکواریم 70 لیتری- گیاهدار 2 هفته
آکواریم 23 لیتری- گیاهدار 10 روز
آکواریم 23 لیتری-بدون گیاه 3 هفته

روش کار :
تنها به دو چیز احتیاج دارید منبعی از آمونیاک و کیت آزمایش برای ترکیبات نیتروژن.
شما یک کیت برای آزمایش آمونیاک نیاز دارید و یکی برای نیتریت. داشتن یک کیت برای نیترات نیز می تواند بخوبی کمک کننده باشد، اما من دریافتم که همان دو کیت اول برای ایجاد این چرخه مهمتر و کافی است.

دقت کنید که دو اسم نیتریت و نیترات با وجود شباهت زیادی که به هم دارند، دو فاکتور متفاوت می باشند که نقش آنها در چرخه نیتروژن و آسیبی که به ماهی ها وارد می کنند کاملاً متفاوت است.

این کیت های آزمایش را در بازار ونیز از فروشگاه های اینترنتی می توان خریداری کرد یا از فروشگاه های ماهی و یا حتّی از سوپرمارکت های زنجیره ای تهیه کرد.






بسیارخوب است که یک پیمانه درجه بندی شده برای اندازه گیری مقدار آمونیاکی که اضافه میکنید داشته باشید و همینطور تمام وسایلی که در نهایت برای تعویض آب به آنها نیازدارید. برخی از مردم، ترجیح می دهند برای انجام این چرخه از محصولات تجاری استفاده کنند و برخی نیز فکر می کنند که این محصولات فقط عامل هدر دادن پولاست. اینها همه عقاید شخصی است و شما بطور قطع می توانید چرخه را بدون استفاده ازباکتری های بسته بندی شده در بطری های تجاری هم ایجاد کنید چرا که آنها همه جاهستند، حتی بطور معلق در هوا.
اگر شما یک آکواریم دیگر که قبلاً نصب شده باشد دردسترس خود دارید، استفاده از شن های آن می تواند در ایجاد چرخه بسیار کمک کننده باشد چون این شن ها محلّ زندگی باکتریها می باشند.

این شن ها را در داخل یک جوراب یا جوراب شلواری قرار دهید و سر آنرا گرهبزنید، سپس آنرا ته آکواریم جدیدی که بکار انداختید بگذارید تا اینکه بخوبی باباکتریهای عالی بذرپاشی شود. همچنین مقداری آب تمیز از آکواریم قدیمی به آکوراریم جدید اضافه کنید که به ایجاد چرخه کمک می نماید.

حقّه دیگری که می توانید بکار ببرید این است که فیلتر تصفیۀ آکواریم جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعدبه آکواریم جدید منتقل نمایید. یا اینکه بسادگی لوازم فیلتر جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد آنرا در فیلتر مناسب قرار داده و قبل از شروع چرخه در آکواریم جدید بگذارید. اگر هم که این آکواریم جدید اولین آکواریم شماست ودسترسی به آکواریم قدیمی نیز ندارید، اصلاً نگران نباشید، چرا که باز هم می توانیداز روش چرخه بدون ماهی استفاده کنید.
بسیار خوب، دکوراسیون را قرار دادید وآکواریم را پر نمودید، فیلتر هم بخوبی بکار خود مشغول است. دمای آب را به اندازه 30تا 32 درجه بالا ببرید . این عمل به سرعت چرخه کمک می نماید. اما نیاز نیست که شما صبر کنید تا دما به این حد برسد و بعد آمونیاک را اضافه کنید . این کار را بعد ازپر کردن آکواریم ، هر زمان که خواستید می توانید انجام دهید. اگر می خواهید که یک آکواریم محتوی گیاه داشته باشید، حتماً در طول چرخه این گیاهان را اضافه کنید چون برعکس ماهی ها، گیاهان مقادیر کم آمونیاک را دوست دارند اما در اینصورت دما را به 25 تا 27 درجه کاهش دهید چرا که بیشتر گیاهان آب گرم را دوست ندارند.


کیت آزمایش آمونیاک خود را آماده کنید.

مقداری آمونیاک اضافه نمایید.

با مقدارکم شروع کنید.

فقط دو قاشق چایخوری برای یک آکواریم کوچک ( حدود 40 لیتر آب ) و نصف فنجان برای آکواریم های بزرگ ( حدود 200 لیتر ). حدود یک ساعت صبر کنید و اجازه بدهید که آمونیاک منتشر شود و بگردش درآید.

حال میزان آمونیاک را آزمایش کنید. هدف شما باید خواندن رنج آمونیاک در حدود 3 تا 5 میلی گرم بر لیتر (ppm)باشد. اگر دیدید آمونیاک صفر بود. مقدار بیشتری به آب اضافه کنید نه خیلی زیاد؛ به هر صورت شما یک ماده شیمیایی سمی را به کار می برید. اجازه بدهید که آکواریم به کار خود ادامه دهد.

دوباره آزمایش کنید.

به همین روش آنقدر این اضافه کردن آمونیاک و تست کردن را ادامه دهید تا اینکه به هدف تعیین شده برسید. برای این کار ممکن است بخواهید که از محصولات تجاری استفاده کنید.

فراموش نکنید که باکتریهای تجاری در بطری ها و به فرم آمونیاک غیر سمی وجود دارند واگر از آنها استفاده می کنید خواندن رنج آمونیاک شما بالاتر از حدی خواهد رفت که درهنگام استفاده نکردن از این محصولات شاهد هستید. شما ممکن است رنج آمونیاک رابالاتر از 6 ppm مشاهده کنید که برای ماهی ها بسیار سمی است اما تا زمانی که از ماهی در چرخه استفاده نمی کنید نیازی به نگرانی در این زمینه نیست.
بلافاصله پس از اینکه به رنج بالای آمونیاک دست یافتید، اضافه کردن آنرا قطع کنید و حالا زمانی است که باید در انجام آزمایش و اندازه گیری مقدار آن صبور باشید. اجازه دهید همه چیز روند خود را طی کند و به آزمایش آب ادامه دهید. روزی یکبار مناسب است و یا یک روز در میان. بعد از چند روز می توانید آزمایش مقدار نیتریت را مثل آمونیاک شروع کنید.

اگر مقادیری از نیتریت را مشاهده نکردید،مسئله ای نیست. این مسئله نیاز به زمان دارد. هنوز تعویض آب را انجام ندهید و باز هم اجازه بدهید که همه چیز روال خود را دنبال کند. وقتی میزان آمونیاک شروع به کاهش کرد باید بتوانید مقادیری از نیتریت را اندازه گیری کنید. وقتی که مقدار آمونیاک به صفر کاهش یافت، دوباره شروع کنید به اضافه کردن روزانه مقدار کمی از آن. فقط حدود یک قاشق چایخوری.
هر وقت دیدید که میزان نیتریت شما به ماکسیسم خود رسیده و شروع به کاهش کرد، بدانید که تقریباً کارتان تمام شده است.

چرخه آکواریم بایدسه تا چهار روز بعد از این زمان کامل شده باشد. اما این زمان برای افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد. زمانی که میزان نیتریت و آمونیاک به صفر رسید چرخه آکواریم شما کامل شده است.

حالا زمان آن است که مقدار زیادی از آب آکواریم را تعویض کنید ( در حدود 50 تا 80 درصد ). لوازم فیلتر خود را تعویض نکنید و در حین تعویض آب شن های کف آکواریم را نیز تمیز ننمایید. آکواریم را دوباره با آب مناسب پر کنید و دمای آن راتا حدی که برای ماهی انتخاب شده نیاز است پایین بیاورید. اجازه دهید که چند ساعت یابرای تمام مدت شب، همه چیز روال خود را طی کند . دوباره میزان آمونیاک و نیتریت راچک کنید و اگرمیزان هر دوی آنها هنوز صفر بود، چرخه آکواریم به خوبی انجام شده وآماده پذیرش ماهی می باشد.

اگرچه در اکثر منابع این طور ذکر شده که بهتراست همه ماهی ها را دریک زمان به آکواریم وارد کنیم، برای آکواریم های با جمعیت های بالا و خصوصاً برای افراد مبتدی ، بهتر است که ماهی ها به آهستگی و با فاصله اضافه شوند- تنها چند عدد در هفته، تا اینکه - صرفنظر از روش کامل شدن چرخه آکواریم - کلنی باکتریها همزمان با افزایش فضولات ماهی ها، فرصت رشد داشته باشند. اضافه کردن تمام ماهی ها در یک زمان اغلب سبب می شود که میزان آمونیاک و نیتریت حتی در آکواریمهایی که چرخه آن به خوبی انجام شده افزایش یابد که ممکن است باعث تلفات گروهی ماهیان و یا سبب ایجاد بیماری شود که علت آن سست و ضعیف شدن ماهی هاست. درصورتی که جمعیت آکواریم بالاست، سرعت افزودن تدریجی ماهی ها باید به گونه ای باشد که جمعیت آکواریم، یک ماه بعد از پایان چرخه، کامل شود.





حفظ چرخه در آکواریوم سیکله شده:


بعداز طی چرخه ازت در آکواریوم، ثبات این محیط بستگی به رعایت اصول زیردارد
هرگز آکواریوم را به تمامی تمیز نکرده و شستشو نکنید، اگر در مواردی مجبور به این کار هستید رعایت نکته های زیر به حفظ باکتری هاکمک می کند.

آب را کامل سیفون کنید مواد ته نشین شده را جدا کنید و آب را برای استفاده مجدد نگهداری کنید.
فیلتر را از آکواریوم جدا کرده و داخل این آب قراردهید.
فیلتر را نشویید.
شنهای کف را با آب آکواریوم یا آب هم دما آبکش کرده و بصورت مرطوب نگهدارید.
گیاهان (طبیعی) را خارج کنید و داخل همان آب نکهدارید.
حال تمامی آکواریوم را بشویید.
دوباره آن را پرکرده و دکورکنید. فیلتر را بدون شستن کار گذاری کنید
سیفون کردن آب را به هفته های بعد موکول کنید.

هرگز از داروها در آکواریوم اصلی استفاده نکنید، مگر در بروشور آن ذکر شده باشد که برای باکتریهای مفید آکواریوم بی ضرر است.
هرگز از آنتی بیوتیک های با طیف وسیع مانندتتراسایکلین در آکواریوم اصلی استفاده نکنید آکواریوم قرنطینه برای همین منظور است. این آنتی بیوتیک ها بصورت انتخابی عمل نمیکنند.تمامی میکروبها را از بین می برند.

هرگز مواد داخل فیلتر را زیر شیر آب نشوئید. مواد را در داخل آبی که از آکواریوم سیفون کرده اید بشوئید تا ذرات بزرگی که باعث کاهش راندمان فیلتر شده اند جدا شوند.

هرگز اب کلر دار شهری را بصورت مستقیم داخل آکواریوم نکنید. کلرین آن،باکتری ها را می کشد.

محلول ضد کلرین یا ماندن آب و هوادهی آن کلرین را خنثی می کند.

هرگز تعداد زیادی ماهی به یکباره داخل آکواریوم نکنید. باکتری ها توانشان به یکباره اضافه نمی شود و این کار زمان میخواهد

وهرگز غذادهی را نیز یکباره افزایش ندهید.

اگر از Gravel Cleaner استفاده میکنید تمیز کردن شن کف و فیلتر راهمزمان نکنید و بین ان یک هفته فاصله بیاندازید.
پاسخ با نقل قول
4 کاربر زیر بخاطر پست مفید از xeon سپاسگزاری کرده اند :
کاربر زیر بخاطر پست غیر مفید به xeon اعتراض کرده اند :

سیکل نیتروژن، سیکل ازت، چرخۀ ابتدا به کار آکواریوم
  #4  
قدیمی 24/01/2009
آواتار xeon
xeon xeon آفلاین است
مدیر ارشد بازنشسته تالار کامپیوتر
 

جنسيت: مرد
شغل: Web Developer
محل سکونت: کالیفرنیا
مدرک تحصيلی: کارشناس ارشد کامپیوتر
پست: 994
سپاس: 2,165
از این کاربر 3,531 بار در 1,396 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 0
به این کاربر 12 بار در 12 پست اعتراض شده
چوب: 131,752
ارسال پیغام Yahoo به xeon
سیکل نیتروژن، سیکل ازت، چرخۀ ابتدا به کار آکواریوم

سیکل نیتروژن، سیکل ازت، چرخۀ ابتدا به کار آکواریوم

سعی می کنم در این نوشته به طور ساده و به زبان قابل فهم در این مورد صحبت کنم؛

برای شروع اجازه بدید توضیح بدم که اصلاً جریان از چه قرار است :

وقتی شما برای اوّلین بار آکواریوم را پر از آب می کنید، جهانی را خلق کردید که اکوسیستم و چرخۀ زندگی به زودی در آن شروع خواهد شد.

خوب اگر کمی اطلاعات راجع به داستان شروع حیات و زندگی روی کرۀ زمین داشته باشید، حتماً می دانید که اوّلین موجوداتی که روی این کره شروع به زندگی کردند تک سلّولی ها، باکتریها و موجوداتی بنیانی بودند که ساختاری بسیار ساده داشتند، ولی می دانیم که این موجودات که در دریاهای آن زمان زندگی می کردند وظیفۀ مهمّی را نیز به دوش می کشیدند و آن وظیفه ایجاد فضای مناسب برای شروع حیات موجودات تکامل یافته تر و در نهایت ماهی ها و جانوران و ... بود.

مهمترین این شرایط تولید مواد، عناصر و شاخص هایی بود که یا به صورت گاز در جو زمین و یا به صورت عناصر محلول در آبها و ... بر اثر فعالیت این موجودات ساده و ریز به وجود می آمد و دنیا را به شروع حیات پیشرفته نزدیکتر می کرد.



خوب، در دنیای کوچک آکواریومتان شما باید شرایط را برای زندگی موجودات آبزی مورد علاقه تان آماده کنید و نمی شود به همین سادگی یک مشت ماهی گرانقیمت و زیاد را در آب ریخت!

البته همانطور که گفتم این زمینه سازی بسیار ساده است و تنها چیزی که ممکن است آزار دهنده باشد زمانی است که نیاز دارید.

خوب ببینید آبی که در آکواریوم می ریزید جیزهایی اضافه دارد و چیز هایی نیز کم دارد. مهمترین چیزی که در آب اضافه است کلر و ترکیبات مس آن است. این دو ماده برای انسان هیچ ضرری ندارد و برای ضد عفونی آب بسیار کارآمد است، این ضد عفونی به معنای کشتن هر موجود زنده ای در آب است، میکروب ها، باکتریها، ویروس ها و هر چیزی که به صورت معلّق در آب زندگی می کند.

یعنی آبی که شما وارد آکواریوم می کنید هیچ موجود زنده ای در خود ندارد که هیچ.... مقادیری سم (کلر) نیز دارد که به شدّت ماهی ها را آزار می دهد.

خوب شما چکار خواهید کرد؟

وقتی که به آکواریوم فروشی ها مراجعه می کنید به سادگی داروی ارزانی به شما می دهند که طی 2 – 3 ساعت کلر آب را از بین می برد و این مشکلی ندارد.

- امّا چطور موجوداتی را که در ابتدای شروع حیات در اکوسیستممان نیاز داریم به آب اضافه کنیم؟

- این موجودات قرار است به چه دردی در آکواریوم بخورند و چه لزومی دارد باشند؟

در جواب این دو سوال باید عرض کنم که به هر حال هر موجودی که در این دنیا زندگی می کند چیزی می خورد، و چیزی هم دفع می کند، و دم و بازدم دارد...




این موجودات که در رأس آنها، منظور ما باکتری هایی به نام "نیترو باکتر" هستند در آب زندگی خواهند کرد.

شما به ماهی ها غذا می دهید؛ مسلّماً تمام غذاها خورده نمی شوند و مقداری از آن در آب حل می شود و یا ته نشین شده و زیر سنگ ها می رود.

غذاهایی هم که خورده می شوند تبدیل به فضولات می شوند که توسط ماهی ها دفع شده و وارد آب خواهد شد.

به هر حال موجوداتی هم در آب شروع به زندگی خواهند کرد که شما نمی بینید، این موجودات و یا ماهی ها همانطور که متولّد می شوند، هر از گاهی هم می میرند و مانند موارد فوق، به کثیف شدن آب کمک می کنند.

این خرده غذاها، فضولات و کثیفی ها که ذکر شد به کمک باکتری هایی به نام "نیتروموناس" با مواد موجود در آب واکنش های شیمیایی می دهند و تولید دو ماده می کنند به نام های آمونیوم و آمونیاک. باکتری "نیتروموناس" از هوا وارد آب می شود.

آمونیوم و آمونیاکی که تولید شده با اکسیژن موجود در آب ترکیب شده و بعد از مدّتی تولید مادّۀ جدیدی می کنند که نیتریت نام دارد.

اینجا به مشکل بر می خوریم؛ نیتریت یک سمّ بسیار قوی و مخرّب برای سیستم گردش خون و تنفّس ماهی ها است. این ماده بسیار راحت تر از اکسیژن می تواند با هموگلوبین خون ترکیب شود و وقتی که نیتریت در هموگلوبین باشد دیگر جایی برای اکسیژن نخواهد بود.... در نتیجه شما ناخواسته به یک جنایتکار جنگی تبدیل می شوید که در جنگ از سلاح شیمیایی علیه نیروهای خودی استفاده کردید، شما که نمی خواهید این اتفاق بیافتد؟

تا حالا می توان به سوال دوّم جواب داد :

- این موجودات قرار است به چه دردی در آکواریوم بخورند و چه لزومی دارد باشند؟

اگر شما در آکواریومتان باکتری هایی با نام "نیتروباکتر" داشته باشید، واکنش های شیمیایی گفته شده به صورتی که توضیح می دهم ادامه پیدا خواهد کرد و این اتفاقی است که در طبیعت و رودخانه ها و دریاها می افتد :

سمّ نیتریت ، توسّط نیترو باکترها خورده می شود و بعد از این اتفاق چیزی که تولید می شود نیترات است. نیترات هیچ خطری برای ماهی های شما ندارد و آب را نیز آلوده نمی کند.

پس به این نتیجه رسیدیم که "نیتروباکترها" برای آکواریوم از همه چیز واجبتر هستند. حالا به سوال اوّل بر می گردیم که :

- چطور موجوداتی را که در ابتدای شروع حیات در اکوسیستممان نیاز داریم (نیتروباکترها) را به آب اضافه کنیم؟

همانطور که گفتم برای این کار بیش از هر چیزی به زمان نیاز دارید. آبی که از شیر گرفته شده به دلیل اینکه کلر داشته، خالی از این باکتری های مفید است و بعد از اینکه کلر از بین رفت هم باز آب خالی از این مواد است.

خوبی باکتری ها در آن است که خودشان همه جا هستند و به زودی وارد آکواریومتان خواهند شد، در این شکّی نیست.

امّا موضوع این است که جمعیت این باکتری ها باید متناسب با نیاز آکواریوم شما باشد، پس باید شروع کنید به کشت و تولید این باکتری ها و تا جایی که ممکن است از آنها تکثیر کنید.

وقتی می خواهید باکتری کشت کنید اوّل باید برایش غذا فراهم کنید یعنی همان فضولات، اضافۀ غذاها و ...

برای این کار چندین راه وجود دارد، اوّلین و بی دردسرترین و البته موذیانه ترین راه این است که چند ماهی را فدا کنید.

برای این کار معمولاً از ماهی هایی که مقاومت بالاتری نسبت به بقیۀ گونه ها دارند استفاده می شود تا بیایند و بخورند و دفع کنند و زمینه را برای زندگی باکتریهای عزیز فراهم کنند.

ماهی که خود من توصیه می کنم ماهی قرمز است، همان ماهی عید.

یا ماهی فایتر که برای زندگی به اکسیژن بسیار کمی نیاز دارد و یا زبرا.

برای آب شور هم معمولاً از آنجل مونو استفاده می شود.

در این حالت معمولاً بعد از 30 تا 45 روز آکواریوم شما آماده می شود و می توانید تعداد محدودی ماهی به آن اضافه کنید.



راه حل دوّم این است که شما از محصولاتی که برای این کار تولید شده استفاده کنید :

خوبی این روش در آن است که شما می توانید از همان روز اوّل در آکواریوم ماهی بریزید و همزمان از دارو استفاده کنید.

دو محصولی که من می شناسم و می توانم توصیه کنم Sera Nitrivec و Sera Ammovec هستند که باید در دو هفتۀ اوّل، در آکواریوم پر از ماهی، استفاده شود.

این رو دارو به دو روش کار می کنند؛ اوّلی نیتریت آب را کم می کند و دوّمی حاوی باکتری های زنده ای است که مورد نظر ما می باشند.

هر دو جواب می دهند و بنا به سلیقه می توانید از هر کدام استفاده کنید.



راه حل سوّم این است که هنگام پر کردن آکواریوم آن را تا نصفه از آب پر کنید و نصفۀ دیگر را از آب آکواریومی پر کنید که سیکل را قبلاً طی کرده و پروسۀ حیات در آن جریان دارد.

همچنین باید فیلتر تصفیه ای در آکواریوم جدید قرار دهید که قبلاً یک هفته در آکواریومی که این دوره را طی کرده است کار کرده باشد، دقت کنید که در این حالت نباید فیلتر را تمیز کنید و یا ابر آن را در آورید، بلکه باید فیلتر را همانطور از آب درآورید و در یک سطل که از آب همان آکواریوم پر شده قرار دهید و حداکثر ظرف مدت یک ساعت آن را در آکواریوم جدید که نصف – نصف از آب تازه و کهنه پر شده قرار دهید و آن را روشن کنید.

در این حالت باید از یک هفته قبل ماهی در آب ریخته باشید.



راه حل چهارم این است که شما آکواریوم را راه اندازی کنید و درون آن ماهی هم بریزید، بعد از یک هفته که از کار آکواریوم گذشت باید هر 2روز 10 سانتیمتر از آب آکواریوم را با آبی که کلر ندارد عوض کنید و این کار را نیز 30 – 45 روز انجام دهید.

این کار بیشتر در آکواریوم های بزرگ که پر از گیاه باشند جواب خواهد داد.

در این روش باید ماهی ها را با فاصله به آب اضافه کنید یعنی هفتۀ اوّل یکی دوتا، هفتۀ سوّم یکی دو تا ی دیگر و ...



در تمامی این حالات هدف این است که ماهی ها از سم نمیرند و آسیب هم نبینند و همزمان باکتری ها نیز در آب به جمعیت کافی برسند.



بعد از اینکه شما این باکتری ها را به جمعیت مورد نیاز رساندید و زحماتتان به ثمر رسید باید در حفظ آن ها نیز مانند ماهی ها کوشا باشید و مواردی را رعایت کنید.

اوّل اینکه تا حد ممکن آب کلردار را مستقیم به آکواریوم وارد نکنید زیرا کلر این باکتری ها را می کشد.

اگر می خواهید ماهی هایتان را در زمان بیماری درمان کنید، آن ها را برای درمان به آکواریوم دیگری منتقل کنید زیرا اکثر داروها باکتری ها را می کشند و بعد از اینکه ماهی درمان شد، از مسمومیت نیتریت خواهد مرد! پس درمان را در اکواریوم دیگری انجام دهید و ماهی را بعد به تانک اصلی منتقل کنید.

هرگز آب آکواریوم را کامل عوض نکنید زیرا بعد از این کار روز از نو و روزی از نو.

سعی کنید فیلتر تصفیه بیشتر از یکی دو ساعت خاموش نشود زیرا یکی از مکانهایی که این باکتریها زندگی می کنند درون ابر و سرامیک فیلترهای تصفیه است و برای زندگی به جریان آب درون فیلتر نیاز دارند.

همینطور فیلتر را با آب شهر و آب کلر دار نشویید. سعی کنید این کار را با همان آب آکواریوم انجام دهید.



در آخر توجه کنید که سیکل نیتروژن، ازت و یا هرچیزی که می نامیدش، چیز سختی نیست و یک قلق گیری ساده است که شما حتماً به آن دست خواهید یافت.
پاسخ با نقل قول
6 کاربر زیر بخاطر پست مفید از xeon سپاسگزاری کرده اند :
کاربر زیر بخاطر پست غیر مفید به xeon اعتراض کرده اند :

انگل های روده ای و شیوه های درمان(Intestinal Parasites)
  #5  
قدیمی 22/02/2009
آواتار kian1983
kian1983 kian1983 آفلاین است
تازه وارد
 

جنسيت: مرد
پست: 17
سپاس: 181
از این کاربر 63 بار در 37 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 0
به این کاربر 0 بار در 0 پست اعتراض شده
چوب: 0
انگل های روده ای و شیوه های درمان(Intestinal Parasites)

انگل های روده ای و شیوه های درمان(Intestinal Parasites)

انگل های روده ای از شایع ترین بیماری های آکواریومیه که بر خلاف بیماری های عفونی و ویروسی تقریبا بین بیشتر ماهی ها مشترکه

علایم :

1.مدفوع سفید(دراز یا کشدار)
2.غذا نخوردن ماهی
3.لاغر شدن ماهی
4.گوشه گیر و ترسو شدن ماهی
5.تیره شدن رنگ ماهی(دیسکس و بعضی از سیچلاید ها)
6.بیرون زدن روده ماهی(در موارد حاد و معمولا در سیچلاید های هیبرید مثل فلاور هورن)

انواع :

1.انگل تک یاخته ای هگزامیتا(Hexamita):

شایع ترین بیماری انگلی بین ماهیان آکواریومی هگزامیتا است.

درمان :

راه اول :

سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان انگل روده ای از نوع هگزامیتا استفاده از سرا فلاجلول (Sera Flagelloll) محصول کمپانی سرا است(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه دوم :

در صورتی که به سرا فلاجلول دسترسی نیست معمول ترین راه برای درمان هگزامیتا مترونیدازول (Metronidazole) است.این قرص در ورق های 250 میلی گرمی در داروخانه های انسانی موجود است.

250 میلی گرم به ازای هر 10 گالن معادل 37.8 لیتر آب(هر گالن 3.78 لیتر است)
دارو باید 3 بار به صورت یک روز در میان تکرار شود.قبل از اضافه کردن هر دوز 25 ٪ از آب آکواریوم سیفون شود.

برای کامل شدن درمان بهتر است 24 ساعت قبل از شروع مترونیدازول از سولفات منیزیم استفاده شود.(2 قاشق چایخوری به ازای هر 37.8 لیتر آب)

2.انگل های کرمی ترماتود و سستود(Trematode & Cestode Intestinal Worms):

در صورتی که درمان هگزامیتا کارساز نبود قوی ترین احتمال وجود کرم های روده از نوع تریماتود و سستود است.

راه اول :

سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان انگل روده ای از نوع ترماتود و سستود استفاده از سرا تریمازول(Sera Tremazol) محصول کمپانی سرا است.ماده موثر این دارو پرازیکوانتل است.(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه دوم :

در صورتی که به سرا تریمازول دسترسی نیست معمول ترین راه برای درمان انگل روده ای از نوع ترماتود و سستود پرازیکوانتل است (Praziquantel) یا لورنسیت (Lorencit) است.این قرص در ورق های 50 و 100 میلی گرمی در داروخانه های دامی موجود است.

2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب به مدت 3 تا 5 روز.
پرازیکوانتل قادر به از بین بردن تخم انگل نیست.به منظور از بین بردن تخم انگل ها دوز دارو بعد از 7 روز تجدید شود.

برای کامل شدن درمان بهتر است 24 ساعت قبل از شروع پرازیکوانتل از سولفات منیزیم استفاده شود.(2 قاشق چایخوری به ازای هر 37.8 لیتر آب)

90٪ کرم های روده ای با این روش از بین میروند.

3.انگل کرمی نماتود (Nematode Intestinal Worm) :

در صورتی که درمان دارویی برای ترماتود و سستود کارساز نبود آخرین احتمال وجود کرم های روده از نوع نماتود است(پرازیکوانتل نماتود ها رو پوشش نمیده)

درمان :

راه اول :

سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان انگل روده ای از نوع نماتود استفاده از سرا نماتول (Sera Nematol) محصول کمپانی سرا است(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه دوم :

در صورتی که به سرا سرا نماتول دسترسی نیست بهترین دارو برای درمان کرم های روده ای از نوع Nematode (در ایران) قرص مبندازول (Mebendazole) است.این قرص در ورق های 100 میلی گرمی در داروخانه های انسانی موجود است.
قرص فلوبندازول (Flubendazole) انتخاب بهتریست ولی متاسفانه در بازار ایران موجود نیست(این دارو تقریبا تمام کرمهای روده ای ماهی رو پوشش میده و علاوه بر اون تخم انگل رو هم نابود میکنه)

2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب به مدت 3 تا 5 روز.
مبندازول قادر به از بین بردن تخم انگل نیست.به منظور از بین بردن تخم انگل ها دوز دارو بعد از 7 روز تجدید شود.

برای کامل شدن درمان بهتر است 24 ساعت قبل از شروع مبندازول از سولفات منیزیم استفاده شود.(2 قاشق چایخوری به ازای هر 37.8 لیتر آب)
دارو هایی مانند لویمازول و پیپرازین هم میتونن کرم های نماتود رو نابود کنند.

پیشگیری همواره بهتر از درمان است.اگر هفته ای 3 بار به ماهیاتون دل +سیر بدید هیچ وقت به انگل روده ای آلوده نخواهند شد





منبع: بابک آژیده


آخرین ویرایش 27/02/2009 توسط : kian1983 در ساعت 16:08
پاسخ با نقل قول
5 کاربر زیر بخاطر پست مفید از kian1983 سپاسگزاری کرده اند :

  #6  
قدیمی 22/02/2009
آواتار hamed_shamsnia
hamed_shamsnia hamed_shamsnia آفلاین است
مدير ارشد بازنشسته تالار جانداران

کاربر اخلاق ماه مدیر ارشد ماه 

 

نام: hamed_shamsnia
جنسيت: مرد
محل سکونت: مشهد
پست: 6,639
سپاس: 8,558
از این کاربر 16,957 بار در 5,114 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 1
به این کاربر 26 بار در 18 پست اعتراض شده
چوب: 814,942
ارسال پیغام Yahoo به hamed_shamsnia
معمولا گروه سیچلاید ها ( فلاور ، دیسکس ، آنجل و ... ) دچار بیماری هگزامیتا(Hexamita) میشوند

که البته برطرف نمودن این بیماری آسان است و لی توجه داشته باشید درست است ماهی بعد از معمولا 6 روز از بیماری پاک میشود ولی انگل هگزامیتا به مدت 40 روز در بدن ماهی باقی میماند و به مرور ضعیف شده و از بین میرود

پس در نتیجه ماهی شما پس از 6 روز در برابر این بیماری واکسینه میشود ولی ناقل هگزامیتا است و میتواند ماهیان دیگر را به این بیماری دچار سازد


با تشکر
حامد
پاسخ با نقل قول
کاربر زیر بخاطر پست مفید از hamed_shamsnia سپاسگزاری کرده اند :

هگزامیتا / هگزامیتای داخلی ( Hexamita )( Internal Hexamita )
  #7  
قدیمی 26/02/2009
آواتار PEDR@M_KHESTE
PEDR@M_KHESTE PEDR@M_KHESTE آفلاین است
كاربر خوب

کاربر نمونه ماه 

 

جنسيت: مرد
پست: 470
سپاس: 4,218
از این کاربر 2,528 بار در 499 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 3
به این کاربر 4 بار در 4 پست اعتراض شده
چوب: 369,518
ارسال پیغام Yahoo به PEDR@M_KHESTE
هگزامیتا / هگزامیتای داخلی ( Hexamita )( Internal Hexamita )

هگزامیتا / هگزامیتای داخلی ( Hexamita )( Internal Hexamita )



اسپیرونوکلئوس ( هگزامیتا ) تاژکداری است که در دستگاه گوارش تعداد زیادی از ماهیان زندگی میکند.در این بین ، دیسکاس و آنجل نسبت به مشکلات ناشی از اسپیرونوکلئوس بسیار حساسند .
این انگل به روش تقسیم دوتایی تکثیر یافته و تقسیمات آن میتواند خیلی سریع صورت گرفته و تعدادش به طور قابل ملاحظه ای افزایش بیابد .روش تکثیر دیگر ش به روش درون سلولی است ( تقسیم به چند قسمت مساوی ) .سرانجام ممکن است بصورت ظاهرا هاگدار یا کیسه دار با مواد دفعی به بیرون راه یافته و در این شکل مقاوم حیات خود را به مدت چندین هفته در آب حفظ کرده و خطر آلودگی را موجب شود .
انگلهاي تك ياخته خارجي (هگزاميتا يا اسپيرونوكلئوس) یکی از علل ایجاد بیماری سوراخ در سر يا سائيدگي خط جانبي و سر ماهي آب شيرين( Hole-in-the-Head Disease HITH ) نیز هستند . این بیماری تحت عنوان هگزامیتای خارجی نیز شناخته میشود .





علائم :
کاهش اشتها ، کاهش وزن ، تیرگی عمومی و مدفوع سفید یا شفاف . ماهیها در نزدیکی کناره ها یا در سطح بی حرکت باقی میمانند و یا ماهی ها مضطرب هستند. گاه دیده مشود آنها شدیدا تعادل خود را از دست داده و در مسیر دایره ای چرخیده و سپس به عمق آب فرورفته و میمیرند.و گاه تعدادی از ماهیان بدون توقف به دور خود میچرخند که نباید آنرا با بیماری چرخش اشتباه گرفت .ممکن است اثرات شوم بیماری بدون ایجاد تلفات مستقیم بلکه فقط با لاغر شدن و رشد بد تجلی کند .
تشخیص بیماری با گسترش مدفوع امکان پذیر است ولی جواب منفی در این آزمایش به معنی عدم وجود تاژکدار نیست . آزمایش محتویات روده برای تشخیص مناسبتر است ولیکن ماهی برای این امر باید کشته شود .
درمان :
مترونیدازول داروی انتخابی برای درمان مشکلات ناشی از بیماری هگزامیتوز و اسپیرونوکلئوز در ماهیان آکواریومی نظیر فرشته ماهی و دیسکس و گورامی و انواع سیکلیدها و ماهی حوض است . این دارو هیچ اثری روی عفونتهای انگلی مژکدار پوست یا آبشش ندارد .
اگر ماهی غذا بخورد بهتر است دارو به همراه غذا به میزان 2 گرم ماده موثره در هر کیلو غذا استفاده شود . روزانه ماهی به اندازه یک درصد وزن بدنش تغذیه شو د .
میتوان در یخچال میگوی آب شور ( آرتمیا ) را با یک محلول یک درصد مترونیدازول بخیسانید و تنها یک بار از آن خورانده شود .
درمان های خوراکی میتواند به مدت 5 تا 10 روز ادامه یابد . و در صورت نیاز و پس از بررسی علائم ماهی میتوان درمان را تکرار کرد .
در صورتی که ماهی بی اشتها باشد ناگزیر باید از حمام دارو استفاده کرد که در ماهی آنجل به خوبی موثراست .غلظت مورد استفاده 6 قسمت در میلیون یا 250 میلیگرم در هر 38 لیتر آب است . به فواصل یک روز در میان تا سه مرحله مصرف دارو .تعویض آب بین دوره ها الزامی است .
معمولا بعد از حمام اول ماهیان شروع به تغذیه کرده و میتوان آنها را با غذایی که حاوی داروست تغذیه کرد زیرا ارزان تر بوده و مشکلات کمتری از قبیل تعویض آب دارد .
این دارو نسبتا در آب نامحلول است و قبل از اضافه کردن آن به آب یا مخلوط کردن آن با غذا از حل شدنش مطمئن شوید .
شواهد حاکی است که یکبار مصرف دارو به صورت خوراکی از 3 بار درمان در آب موثر تر است .

برای پیشگیری برای سیچلایدها توصیه شده است که در فواصل 3 تا 6 ماهه خصوصا در گله های مولد از مترونیدازول استفاده شود .
برای استفاده از دارو برای دیسکاس به این امر توجه باید کرد که تعویض آب سبب ایجاد تغییرات در کیفیت و دمای آب نشود. تعویض مقادیر زاید آب به یکباره ، برای دیسکاس استرس زاست . درمان متناوب هر 3 تا 6 ماه با غذای محتوی مترونیدازول برای دیسکاس امری معمولی است .

منبع :

بیماریهای ماهیان پرورشی- بابا مخیر
بهداشت و درمان ماهیان آکواریومی – رحیم پیغان و ...
پاسخ با نقل قول
3 کاربر زیر بخاطر پست مفید از PEDR@M_KHESTE سپاسگزاری کرده اند :

  #8  
قدیمی 07/08/2010
آواتار mohsen_20
mohsen_20 mohsen_20 آفلاین است
تازه وارد
 

جنسيت: مرد
پست: 1
سپاس: 1
از این کاربر 3 بار در 1 پست سپاسگزاری شده
اعتراض ها: 0
به این کاربر 0 بار در 0 پست اعتراض شده
چوب: 0
با تشکر از اطلاعات مفیدت
چندسوال برام پیش آمد
1-ینی اگه این سیکل با موفقیت راه اندازی شه،دگه نیاز به شستشوی شنها واین جور کارا نیس،حتی در دراز مدت؟
2-اگه درست متوجه شده باشم،فضولات ماهی و پس مونده غذاها وارد چرخه میشه و خودبخود حذف میشه؟
3-اگر کارایی که گفتید هم انجام نشه قاعدتأ در مدت زمان طولانی این چرخه خودبخود بوجود می یاد؟
بازم مرسی وببخشید اگه سوالام ناشیانس چون مبتدیم چیزیم راجع به سیکل ازت نمی دونستم.
پاسخ با نقل قول
3 کاربر زیر بخاطر پست مفید از mohsen_20 سپاسگزاری کرده اند :
پاسخ

سایت های اجتماعی

برچسب ها
هگزامیتا / هگزامیتای داخلی



کاربران در حال دیدن تاپیک: 1 (0 عضو و 1 مهمان)
 

(نمایش-همه کاربرانی که این تاپیک را مشاهده کرده اند : 10
amir0761, behe, hadikhaghani, iman fa, malos.a, mortezarahmani, paradise, parhadi, rezacpu, saeed255
ابزارهای تاپیک جستجوی این تاپیک
جستجوی این تاپیک:

جستجوی پیشرفته

قوانین ارسال
شمانمی توانید تاپیک جدید ارسال نمایید
شمانمی توانید پاسخی ارسال نمایید
شمانمی توانید پیوست ارسال نمایید
شمانمی توانید پست های خود را ویرایش نمایید

کد بی بیفعال است
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کدهای HTML غیر فعال است

مراجعه سریع


زمان محلی شما با تنظیم GMT +4.5 هم اکنون 22:47 میباشد.


Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Copyright © 2006 - 2014 ParsiKing. All Rights Reserved to Parsiking Group
دامین های زیر جهت ارائه خدمات در مالکیت سایت پادشاه ایرانی می باشد
parsiking.com - parsiking.biz - parsiking.org - parsiking.net - parsiking.in - parsiking.ir
vBCredits v1.4 Copyright ©2007 - 2008, PixelFX Studios